Bölüm 7

Sabah Amber işe geldiğinde bir bardak kahve alıp ofisine geçti. Kapıyı açar açmaz masada onu kırmızı ve pembe laleler karşıladı. Hemen kapıyı örtüp oraya doğru yöneldi. Çiçeğin yanında birde not vardı. Zarfı açıp okuduğunda notta şöyle yazıyordu: “𝓑𝓾 𝓪𝓴ş𝓪𝓶 𝓼𝓪𝓪𝓽 𝟏𝟗.𝟑𝟎' 𝓭𝓪 𝓫𝓮𝓷𝓲𝓶𝓵𝓮 𝓪𝓵𝓽𝓽𝓪 𝔂𝓪𝔃𝓪𝓷 𝓪𝓭𝓻𝓮𝓼𝓽𝓮 𝓫𝓾𝓵𝓾ş𝓾𝓻𝓶𝓾𝓼𝓾𝓷?” Amber tabiki de bunun Darian’ ın yazdığını anlamıştı. Akşam işten erken çıkıp eve gitti. Geldiğinde ilk iş çiçekleri bir vazoya koydu. Sonra giyinip konumdaki yere gitti. Geldiğinde kapıda Darian ve yanında vale görevlisi vardı. Amber arabadan inip anahtarı görevliye verdi. Ardından Darian ile selamlaşıp içeriye girdiler. Ayarlanan masaya oturdular. Ne yiyeceklerine kara verip yemekler gelinceye kadar sohbet etmeye kara verdiler. Sohbetin ortasında Amber aniden: “Bana yazdığın notu el yazısıyla mı yazdın sen?” “Evet. Senin gibi yazmak için çok uğraştım.” “Kullandığın dolma kalem sınırlı sayıda üretiliyor, değil mi?” “Babamın kalemiydi.” “Vay be. İyi koleksiyonermiş.” “Senin de baya bir ilgin var herhalde. Doğuştan koleksiyoner falan mısın? Şal, dolma kalem ve kıyafet...” “Ve araba.” “O da mı var!” “Demek bilmediğin bir şeyler de varmış.” O sırada garson yemekleri getirip masaya koydu. Garson gittikten sonra Amber: “Hadi hep benim hakkımda konuştuk birazda sen kendini anlat.” “Bende genelde çiçek yetiştirmeyi severim. Hatta o çiçekleri ben yetiştirmiştim.” Amber yemeğinden bir lokma aldığı sırada Darian’ ı dinlemeye devam etti “En sevdiğin yemek ne?” “Mantı. Senin?” “Lazanya." “Güzel seçim.” “Başka... birde en sevdiğim şey sabah sporu.” “İyiymiş.” “Diğer işin nasıl gidiyor?” “İyi gidiyor işte. Aynı hemen hemen.” “Senin sevdiğin bir etkinlik var mı?” “Dirift atmak.” “Ne?” “Dirift atmak?” “Ne!” “Ama spor arabayla.” “Hayatımda hiç dirift atan kadın görmedim.” “Aman aman çok şaşırma.” Yemekleri bitince hesabı istediler. Darian: “Hesabı ben öderim.” “Gerek yok. Ben öderim.” “Sen mi beni davet ettin?” “Hayır?” “O zaman ben ödeyeceğim.” “Saçmalık.” “Tamam Amber herkes senin zengin olduğunu öğrendi.” Ardından Darian garsonun getirdiği post cihazıyla hesabı ödedi. Amber yerinden doğrulurken: “Sana söyleyeceğim birkaç sözüm var. 5 dakika daha otursan olmaz mı?” “Peki.” “Senin hiç bir ilişkin oldu mu?” “Hayır. Ben sevgili derdine hiç girmem. Uzatmaya gerek yok evleneceksem evlenirim zaten. Senin var mı?” “Hayır. Benimde hiç olmadı.” “Bana söyleyecek bir şeyin var sanki.” “Evet.” “Ne söyleyeceksin?” “Aslında... ben senden hoşlanıyorum ve seninle yakın arkadaş olmak istemiştim.” “Bak Darian ben her zaman kendimi eksik hissettiğim için hep eksik yanımı para ile doldurdum. Ama sen bana diğer tanıştığım insanlardan 𝓯𝓪𝓻𝓴𝓵ı davrandın.” “Yani?” “Kabul ediyorum.” “Gerçekten mi? Hiç arkadaşım olmamıştı.” Sonra vedalaşıp arabalarına binip gittiler. Amber mutluydu. Ta ki arkasında beliren bir araba ona çarpması ile bu son buldu. Araba yolun kenarındaki yokuştan yuvarlanıp ters bir şekilde durdu. Darian onunla aynı yoldan gittiği için hemen arabayı köşeye çekip silahı ile kaçan arabanın tekerine ateş etmeye başladı. Fakat ne yazık ki bu bir işe yaramamıştı. Hemen koşup Amber ın yanına gitti ve ambulansı aradı...