Bölüm 8

Amber gözlerini açtığında kendini hastane odasında buldu. Yanındaki kadın doktor onu kontrol ediyordu. Doktor ona gülümseyerek odadan çıktı. Bir dakika sonra odaya annesi ve babası girdi. Amber halsiz bir şekilde: “Neler oluyor?” Annesi atılarak: “Çok kötü bir kaza geçirdin. Seni erken bulmasalardı belki yaşama şansın bile olmazdı.” Aniden Darian içeriye girdi “Uyandın mı?” “Evet uyandı.” Diyerek yanıtladı Amber’ ın babası “Ben... ne kadardır buradayım?” Darian: “Yaklaşık 1 haftadır yoğun bakımdasın.” “Ne...1 hafta mı?” “Evet. İyi ki seninle aynı yoldan gitmişim.” Amber ne diyeceğini bilemeden onlara öylece baktı. Ardından annesi yanına gelip ona hafifçe sarılarak: “üç gün sonra seni taburcu edeceklerini söylediler.” “İstersen sende biraz dinlen. Kendini çok yorma.” Bunu diyen babasıydı. Amber ise: “Zaten bir haftadır uyumadım mı? Dinlendim işte.” “Olsun kızım. Biraz kafanı toplamış olursun.” Dedi annesi samimi bir ses tonuyla. Sonra üçü de odadan çıktı. Amber sol eline bağlı olan serum kablosuna baktı. Sonra etrafına baktı. Yerinden ağır bir şekilde doğrularak ayağa kalktı. Hemen solunda olan banyoya doğru yöneldi. Fakat serum kablosundan dolayı yalnızca kapının önüne kadar gelebildi. Işığı yakıp karşısındaki aynadan yüzüne baktı. Yüzünün iki yerinde dikiş vardı. Yüzündeki o solmuş sıfatı görünce gözünden yaşlar süzüldü. Dışarıdan gelen seslerle birlikte hemen yatağa uzandı. İçeriye yine kadın doktor girdi. Amber’ ın serumuna bakıp ona baktı: “Ağır bir kaza geçirdin. Yüzünün iki bölgesine küçük dikişler attık. Merak etme pek izi kalmaz. Emniyet kemerin takılı olduğu için şanslısın beyin hasarın yok. Biraz halsiz hissede bilirsin bu gayet normal. Telaşlanma ama. Durumun gayet iyi.” Diyerek odadan çıktı. Ardından içeriye annesi girdi. Girişte çaprazında kalan koltuğa oturdu. Amber’ ın sağ elinden tutarak ona acı bir şekilde gülümsedi. Sonra: “Nasıl hissediyorsun?” “Ruhsal açıdan kötü" “Çok normal.” “Sen ne yaptın ben yokken.” “Senin uyanmanı bekledik gece gündüz. Şu önceden bahsettiğin Darian varya. Senin için çok endişelenmiş gibiydi.” “Bu duruma babam ne tepki verdi Peki?" “Şaşırdı. Hele kazadan sonraki gün sana bir demet dolusu her renkten lale getirdiğinde ki yüz ifadesini görmen lazım.” “Vay be... demek iyi çocukmuş.” “Senide zaten o kurtardı ya.” “Doğru. Bir kaç kesit hatırlıyorum. Ayrıca ilk uyandığımda sende söylemiştin.” Ardından içeriye Amber’ ın babası girdi. Onu selamlayıp annesinin yanına geçti. Sonra annesi: “Darian gitti mi?” “Evet. Acil toplantısı çıkmış ajanstan.” “Çok normal. Herkes bu konuyu araştırıyor zaten.” “Çocuk çok kibar. Hiç beklemiyordum.” “Artık şu Darian’ ı övmeyi bırakır mısınız!” Ardından akşam olduğu için hastane görevlileri akşam yemeğini getirdiler. Amber akşam yemeği yiyip uyudu.