Keyifli Okumlar
Bölümü beğenmeyi unutmayın
****************
Hala tam olarak yüzüme bakmıyordu. Gözlerini tuttuğum eline kilitlemişti. Elini de bırakamıyordum. Tutup kaçsa yetişemezdin de bu sırık oğlana.
“Yolunu uzatma sen. Alayım torbamı,” dedim poşetimi çekiştirerek.
“Yol uzatmak mı? Ben sizin üst katınızda oturuyorum.”
“Ne!”
“İki gün önce taşındık.”
“Cumartesi günü sabah sabah matkap kullanan siz miydiniz?”
Şaşkınlığımdan yararlanarak poşeti kapıp yürümeye başladı. Kalan iki poşeti alarak peşinden koşmaya başladım.
“Evet, galiba bizdik. Kusura bakma, rahatsız edeceğimizi biliyorduk ama o koltuğu hemen kurup oturmamız lazımdı.”
“Sorun değil. Bilmiyordum sadece. Şaşırdım.”
Bir elinde beş kilogram deterjan, diğer elinde benim ağır poşetimle hiç zorlanmıyor gibiydi.
“İyi misin o poşetlerle?”
Bir elindeki poşetlere bir bana baktı.
“İyiyim ya! Taşınma antrenman oldu bana galiba.”
“İyi bari.”
Neden taşındıklarını merak etsem de çocuğu bunaltmamak için bir şey sormadım.
Acaba hangi okula gidiyordu? Benimle aynı okul olma ihtimali çok düşüktü çünkü bizim okulun puanı çok yüksekti. Aşağıdaki anadolu lisesi mi acaba? Meslek lisesinden değildir bence. Zeki birine benziyor.
Tipine bakarak tahmin yapmaya çalışırken birden gözlerime bakınca neye uğradığımı şaşırdım.
“Bir şey mi soracaktın?”
“Yoo..”
Yakalandığımın için hemen bakışlarımı yere indirdim. Zekanı ölçüyordum da diyemem ki çocuğa şimdi. Eve az kaldığını görünce sakinleşmeye başladım.
“Bir seksen yedi.”
“Efendim,” dedim tekrar.
Aynı şeyi yaşamamız ikimize de komik gelmiş olacak ki gülmeye başladık.
“Boyum bir seksen yedi. Onu hesaplıyordun galiba.”
“Ha, evet,” diyerek geçiştirdim onu.
Sonra koşarak binanın kapısını açtım cebimdeki anahtarla.
İkimiz de binaya girince elindeki poşeti almaya çalıştım.
“Kapınıza bırakırım,” diyerek merdivenleri çıkmaya başlayınca ben de peşinden ilerledim.
Bir an onun elimdeki poşette çikolata paketlerini görünce aklıma gelen şahane fikir ile sırıttım.
“Kaç kişisiniz evde?”
“Annem, babam ve ben varım. Kardeşim yok. Neden sordun?”
“Teşekkür etmek için bir şey getireceğim. Ondan sordum. Bir şeye alerjin yok değil mi?”
Hayır anlamında başını sallayarak elindeki poşeti kapımın önüne bıraktı.
“İyi akşamlar.”
“Sana da. Teşekkür ederim tekrardan.”
“Lafı bile olmaz.”
Kendimi eve atıp kapıyı kapattım.
“Operasyon başlasın Melih.”
***************
Bana da 1.87 birini bulur musunuz?
Boyum 1.70 de 🤧











