Güzel yorumlarınız ve desteğiniz için çok teşekkür ederim. Birilerinin okurken keyif aldığını bilmek kendi kendime saçmalamaktansa değerli bir yere koyuyor kitabı.
En kısa zamansa tüm kitabı bitirip tek seferde paylaşacağım.
Keyifli okumalar.
************
Sağ tarafa deterjan rafına döner dönemez göz göze geldiğim kişi ise apartmandaki çocuktu.
“Merhaba,” dedi yanıma gelerek.
Beninle konuşacak mıydı?
Benimle?
Burada?
Konuşacak mıydı?
Sanırım kalp krizi geçiriyorum.
“Merhaba,” dedim aynı şekilde.
Ne diyecek acaba?
Sosyal medya adresini mi isteyecek?
Numaramı mı soracak?
Ne yapmalıyım?
Numaramı ilk defa gördüğüm birine veremem her halde. Vermeli miydim acaba?
“Kurusa bakma. Rahatsız edeceğim seni ama….”
Hemen atlayıp lafını kestim.
“Önemli değil,” dedim ellerimi iki yana sallayarak.
Gülümseyerek devam etti lafına.
Gülüşü ne kadar güzeldi. İçten, samimi… Küçük bir çocuk kadar neşeliydi.
“Annem bana renkli kıyafetler için deterjan al demişti de. Ben de hiç anlamam. Bu markayı istedi ama hangisi renkliler hangisi beyazlar için anlamadım.”
Ben o kadar sosyal medya, numara diye düşünürken bana deterjan sorunca bir an bozuldum. Her konuya bu kadar kapılmasam olmuyordu zaten. Hayatım fiyasko!
“Şu alt kısmında yazıyor,” dedim parmağımla yazının yerini gösterip.
“Teşekkür ederim. Kusura bakma tekrardan.”
“Sorun değil,” dedim bozulduğumu belli etmemeye çalışarak.
Niye bu kadar çok düşündüysem. Altı üstü bir çocuk gördüm, hemen nerelere geldim.
“Dıt!”
“Dıt!”
“Dıt”
“Poşet olacak mıydı?”
“Evet, üç tane alayım.”
“Dıt!”
“Dıt!”
Kasiyer kız ürünleri geçirmeye devam ederken ben de bir yandan ona yetişmeye çalışarak hepsini poşete koymaya çalışıyordum.
Üç koca poşetin altında gebereceğimden emin olarak her şeyi ödeyip marketten çıktım.
Yerde yağmur damlalarını görünce aceleyle yürümeye başladım.
Tabii çabam sonuçsuz kaldı. Henüz birkaç adım atmıştım ki yağmur hızla yağmaya başladı.
Bir binanın girişinde durup poşetleri yere bıraktım. Parmaklarım poşetlerin ağırlığından kıpkırmızı olmuştu. Parmaklarımı açıp kapatarak sızının geçmesini için bekledim.
Sonra ne mi oldu?
Ben ellerimi garip bir şekilde açıp kapatırken apartmandaki çocukla yine karşılaştım.
*********
Direkt sonraki bölüme geçebilirsinizz.
