Eren sabaha kadar uyuyamadı.
Fotoğraftaki tarih aklından çıkmıyordu.
17 Haziran. Yarın.
Yaşlı hali neden korkuyordu?
Ve "Onlar geliyor" ne demekti?
Sabah telefonu titredi.
Yeni mesaj gelmişti.
"Bugün saat 18:40'ta evden çıkma."
Eren artık mesajları ciddiye alıyordu.
Ama nedenini bilmiyordu.
Belki de yine hayatını kurtaracaktı.
Gün boyunca her şey normal geçti.
Okul bitti.
Arkadaşları onu dışarı çağırdı.
Ama Eren bahane uydurup eve gitti.
Saatler yavaş geçiyordu.
18:35...
18:38...
18:40...
Tam o anda dışarıdan korkunç bir fren sesi geldi.
Eren pencereye koştu.
Sokağın köşesinde büyük bir trafik kazası olmuştu.
Kazanın olduğu yer, birkaç dakika önce markete gitmek için kullanacağı yoldu.
Eren derin bir nefes aldı.
Mesaj yine doğru çıkmıştı.
Tam rahatladığını düşünürken telefon yeniden titredi.
Bu kez mesaj bilinmeyen numaradan değil, eski telefondan gelmişti.
"Artık zamanımız kalmadı."
Eren cevap yazdı:
"Kimden kaçıyorsun?"
Bu kez cevap hemen geldi.
"Onlardan."
"Kim onlar?"
Uzun süre cevap gelmedi.
Sonra ekran karardı.
Ve yeni bir mesaj belirdi.
"Pencereye bakma."
Eren'in kalbi hızlandı.
İstemeden pencereye doğru baktı.
Ve gördüğü şey kanını dondurdu.
Karşı apartmanın çatısında siyah kapüşonlu bir kişi duruyordu.
Hareketsizdi.
Sadece ona bakıyordu.
Eren korkuyla perdeyi kapattı.
Telefon yeniden titredi.
"Seni gördü."
"Artık güvende değilsin."
Tam o sırada evin kapısı çaldı.
Tok...
Tok...
Tok...
Eren'in ailesi evde yoktu.
Kapıyı açacak kimse yoktu.
Kapı yeniden çaldı.
Bu kez daha sert.
TOK! TOK! TOK!
Eren yavaşça kapıya yaklaştı.
Kapı dürbününden baktı.
Dışarıda kimse yoktu.
Koridor boştu.
Tam rahatlayacakken telefonuna son bir mesaj geldi:
"Sakın kapıyı açma."
Ve hemen ardından başka bir mesaj...
"Çünkü kapının önünde duran şey insan değil."
Devam edecek... 😱📱🚪👤
