Sabah uyanmıştım. Kendimi bitkin hissediyordum. Hayatım artık mahvolmuştu. Her şey için çok geçti. Yapabileceğim bir şey yoktu. Su ve İrem’i bu işe katamazdım. Başlarına benim yüzünden bir şey gelirse kendimi asla af etmeyeceğimi biliyordum. Bile bile bunu yapamazdım. Ne yapsam, ne desem boştu…
DOĞUM GÜNÜME BİR HAFTA KALA
… Nasıl bir giriş yapsam bilemiyorum. Her gün ağlıyordum. Çökmüştüm. Dayanacak bir gücüm kalmamıştı. Ama bunu yapmak zorundaydım. Bir haftadır nişan işini hallediyorduk. Yüzükler hazırdı giyeceklerimi verdi yine babam. Her zamanki gibi bu da oldukça açıktı. Bilerek mi yaptı bilmiyorum ama bu seferki hepsine göre daha açıktı. Rahatsız olmuştum. Neden beni bu kadar zorluyordu ki? Ona ne zararım dokundu? Tek suçum doğmaktı…
Akşam oldu. Birazdan beni isteyeceklerdi. Ve evet. Birazdan evli bir KIZ olacaktım. Bilerek kadın demedim 18 yaşına girecek biri kadın olamaz değil mi?
Kıyafetlerimi giyindim. Makyajımı yaptım. Babam beğenmedi ve daha ağır olmasını söyledi kabaca. Bu sırada o da giyiniyordum. Dediği gibi yaptım da… Aynadan kendime baktım. Gerçekten kendimden iğrendim. Neredeyse sadece göğüs uçlarımı kapatacak parlak az püskülü olan bir üst ve kalçamın resmen göründüğü bir şort vardı şortta aynı şekilde parlaktı. Saçlarımı düzleştirdim, yüzümün önünden çektim. Dudaklarımda bordo bir ruj ve parlatıcı vardı. Farım kıyafetimle aynı grilikte ve parlaktı. Eyliner im uzundu ve bu makyajla gözlerim oldukça belirgindi. Sanırım ilk defa kendimi bir sürtük gibi hissediyordum… Kapı çaldı koşarak indim aşağı. Elimden geldiğince göğüslerimi kapatmaya çalışarak kapıyı açtım. İlk önce babası girdi içeri. Başıyla bir selam verip gülümsedi. Dizlerimi hafif kırarak gülümsedim ben de. Daha sonra “O”da girdi. Beni görünce yüzünde pis bir sırıtma oluştu. İşte bu hiç hoşuma gitmemişti. Babalarımız içeri geçene adar oyalandığını hissettim. Onlar geçtiğinde “O” da girdi içeri. Kapıyı kapattım ve arkamı döndüğümde hemen dibimde olduğunu hissettim. Beni kapıyla arasına aldı ve olabildiğince sıkıştırdı. Üst ilikleri açık olan gömleği ve pantolonu neredeyse çıplak olan bedenime değiyordu. Yaklaştı. Yaklaşabildiği kadar yaklaştı. Bir an içimden geçeceğini düşündüm. Sonra boynunu eğerek “Sana sahip olmayı her şeyden çok istiyorum” cümlesi çıktı dudaklarından. Boynunu daha çok eğerek boynumu kokluyordu. İttirmeye çalıştım ama o lağnet kaslı bedeni çok güçlüydü. Üstüme biraz daha baskı kurdu ve boynuma küçük ve hafif öpücükler bırakıyordu. Midem bulanmaya başlamıştı. İzin vereceğimi hatta karşılık vereceğimi düşünüyor olmalıydı ki hareketlerinin hızını arttırdı. Kollarını ince bedenime sarmış ve kendine bastırıyordu beni. Bir kolunu belimden çekti ve tek koluyla daha sert kavradı belimi. Diğer kolunu bedenimde gezdirmeye bağladı ve en son suratıma getirdi. Daha hafif tutuyordu artık bedenimi. Eliyle yüzüne bakmaya utandığım o aşağılık suratına çevirdi yüzümü. Sonra beni tekrar kendine bastırarak kulağıma eğildi tekrar. “ Sadece iki hafta… İki hafta sonra artık sadece benim minik sürtüğüm olacaksın” Bu dediğine daha çok sinirlendim ve beni yavaşça bırakırken bir anda tokat atacaktım ki elimi tuttu ve öptü.” Vurma canın acır bu eller iki hafta sonra bana gerekecek.” Dedi tekrar sırıtarak “Senden iğreniyorum” diyebildim sadece “Şimdiden mi? O zaman evlendiğimizde ne düşüneceğini çok merak ediyorum karıcım” Onu ittirdim. Koşar adımlarla salona geçtim. O da arkamdan iki eli cebinde geliyordu. Babası “Ah çocuklar bir an gelmeyeceksiniz sandık” dedi babama göz kırparak. Stres olmuştum. Hızlı ve hafif sertçe “Ama geldik.”
Midem hala bulanıyordu. Her an kusabilirdim. 5-10 dakika sonra izin istedim ve lavaboya girdim. Bu iğrenç herifin beni düşürdüğü duruma inanamıyordum. Biraz kustuktan sonra içim rahatlamıştı en azından. Ama kendimi çok kirli hissediyordum. Öptüğü yerler asla temizlenmeyecek bir lekeymiş gibi hissediyordum. Gözüm kapalı derin nefes alıp verirken… Ah hayır bu olamazdı değil mi?!
