Annem bunaları söylerken ben anneme şaşkın bir şekilde bakıyordum ama adamın yüzü parlamıştı, çünkü para alıcaktı. Biliyordum böyle bir şeyi normalde asla yapamazdınız çünkü kurallar buna el vermezdi ama baştada dediğim gibi bu adamın para için yapamayacağı şey yoktu.
Ayla : Anne ne diyorsun sen? Hem bu benim kararım, ben istemezsem kalmam!
Bu sefer cidden sinirlenmiştim hem de hiç olamdığım kadar...
Anne : Ayla ben ne diyorsam o olucak. Hem az önce kağıtları imzaladım yani artık kalmamak gibi bir
şansın yok.
Doğruydu, o lanet kağıdı gözlerimin önünde imzalamıştı. Ama benimde unutmadığım bir şey vardı. Boks kursum. Onunla boks kursuna gitmek karşılığında yurda gitmeyi kabul etmiştim. Ona inat da bana değil miydi?
Ayla : Annecim benim boks kursumu ne yapıyoruz?
Anne : Boks kursumu?
Ayla : Anne seninle boks kursuna yazılmak şartıyla yurda gideceğimi söylemiştim ve sende kabul etmiştin hatırlamıyor musun?
Anne : Haa şu senin boks kursu. Tamam Ayla sen şu yurda git de onu hallederiz
Ayla: Anne az önce kağızdı imzaladın yani artık bu yurda gidiyorum.
Anne : Evet gidiyorsun işte gitde eşyalarını yerleştir.
Ayla : Ben gidiyorum ama sende geliyorsun sonrada boks kusuna yazılmaya gidiyoruz.
Anne : Tamam Ayla hadi.
Müdür : Ayla senin odan erkeklerin binasında en üst kattaki 86 numaralı oda, iyi eğlenceler.
Şu adamdaki yüzsüzlüğü kimsede göremiyordum. Birde utanmadan iyi eğlenceler diyordu ya. Para göz.
Annemle birlikte odama doğru gidiyorduk ki okulun ne kadar güzel olduğunun farkına vardım. Özel okuldu ve cidden güzeldi. Beyaz ve siyah renkleri deydi ve dış yüzeyi parlıyordu ve bu onu hiç olmadığı kadar güzel yapıyordu. Siyah yüzeyin üstündeki beyaz desenler özenle yapılmış gibiydi.
Okulun yanında iki adet birbirinden ayrı bina daha vardı. Bunlardan biri kızların kaldığı diğerinde de erkeklerin kaldı yurt odaları bulunuyordu. Şuan ben ise gitmem gereken binanıntam tersine gidiyordum. Binaya girdiğimde içeride dolanan birsürü erkekle bakışmak zorunda kaldım.
Anne : Ayla sen odana git benim içeri girmem doğru olamaz.
Ayla : Tamam ama sakın biryere ayrılam anne bana sözün var.
Anne : Tamam Ayla tamam.
Cesur bir kızdım erkekleri görünce suratımı astım ve kimseye bakmadan en üst kata doğru yürümeye başladım. Yanından geçtiğim herkes bana bakıyor ve yanındakileri birşeyler fısıldıyordu. Evet bu garipti çünkü burası erkeklerin kaldığı bir yurttu ancak ben bir kız olarak buraya bavulumla giriyordum ve bu beni veriyordu yinede kendimden ödün vermeden yoluma devam ettim. Ve lanet olsun bu çok yorucuydu çünkü asansör yoktu ve 3 kat çıkmak zorunda kaldım.
Odama geldimde annemin elime sıkıştırdığı anahtarla kapıyı açtım. İçeride kimse yoktu ama oda arkadaşım olacak olan o insanın eşyaları burdaydı. En azından eşyaları düzenliydi ve bu beni mutlu etmişti. İçeri girer girmez bavulumu kenara koydum ve çıktım. Çünkü toplamaya zamanım yoktu bir an önce boks kursuna yazılmak istiyordum. Kapıyı olduğu gibi tekrar kitleyerek herkesin bakışları eşliğinde aşağıya inmeye başladım. Tam son katın merdiveni den inecektim ki bir gerizekalının kolumdan çekmesiyle geriye doğru savruldum.
??? : Bana baksana küçük hanım kimsin sen?
Ayla : Bende senin gibi bir insanın görmüyor musun?
??? : Beni alaya alma! Soruma doğru düzgün bir şekilde cevap ver!
Ah kimdi bu ve neden bu kadar sinirliydi? "Hey baksana koç kim kızdırdı seni? " Demeyi çok isterdim ama sizden 20 santim uzun olan cüsseli ve bu kadar sinirli olan birine bunu diyemiyordunuz. Kolumu ondan kurtararak cevabımı verdim
Ayla : Acelem var koca adam beni rahat bırak.
Verdiğim cevap üzerine daha da sinirlenmiş olacak ki arkadan bana bağıran seslerini duyuyordum. Ah serseri insanlardan nefret ederim.
??? : Seninle sonra görüşücem küçük hanım.
Kücük hanım mı? Ben küçük değilim birkere. Ve ayrıca bende seninle sonra görüşücem koca adam.
Aşağıya dövülmeden indiğim için o kadar mutluydum ki anlatamam.
Anne : Ayla bir an önce gidip senin şu kaydını yaptıralım haydi.
Ayla : Tamam anne ne acelesi var.
Okulun bir sokak ötesindeki boks kursuna yazılacaktım. Yolda kara kara geri yurda döndüğümde ne yapacğımı düşünüyordum. Kurşun önüne geldiğimizde arabadan ilk inen ben olmuştum. İçeri girerek kayıt yaptırmak istediğimizi söyledik adam annemin önüne birkaç kağıt uzatarak önemli bilgileri aldı.
Adam : Ayla' nın kaydını yaptım. Öğretmedi Bora bey. Şu numaradan Bora beye ulaşabilirsiniz. O size ne zaman geleceğinizi söyleyecektir.
Annem kağıdı alarak bana uzattı ve adama teşekkür ederek arabaya geri döndük.
Anne : İstediğin oldumu Ayla?
Ayla : Oldu anne teşekkürler.
Annem beni arabayla tekrar kursun girişine bırakır bırakmaz "Görüşürüz" diyerek son gaz buradan uzaklaştı.
Ve işte benim zorlu parkurum önümde duruyordu. Buradan o çocuğa gözükmeden yukarı çıkmam imkansızdı çünkü ben bir kızdım ve içeri girdiğimde herkezin ilgisini çekiyordum. O yüzden o an aklıma gelen tek şeyi yaptım...
Sanırım koşarak gitmek beni daha belli ediyordu ama bu umrumda değildi. Sadece o çocuğa gözükmeden yukarı çıkmam lazımdı. Ve başarmıştım. Yukarı çıkarken herkezin bana bakarak " Bu salak ne yapıyor? " Dediğini biliyordum ama bunu yapmaktan başka çarem yoktu.
Cebimdeki anahtarla kapıyı açtım ve onu gördüm..
Hayır hayır bu o değildi demi? A sanırım ta kendisiydi...
??? : O küçük hanım senin oda arkadaşım olacağını hiç düşünmemiştim.
....
