SESSİZLİK'

Bazen bir bakış, bir sır, bir dokunuş... her şeyin başlangıcı olur. Benimkisi de öyle başladı. Sessizdi, fark edilmeyecek kadar sıradan… ama altında çok şey saklıydı.d Ben Duru. İsmim gibi dingin sandılar, öyle sandım belki ben de. Ama bazı şeyler vardır, insanın içini kemiren, sesi çıkmayan ama hep konuşan. Onlardan biriydim. Gülümserken bile içimde kıpırdayan bir fırtına vardı. Hiç kimse görmedi. Görmek istemedi. Ama hayat, bir gün sustuğum ne varsa önüme koydu. Bazen tek bir an yeter.Tek bir kart, tek bir kapı, tek bir karar… Ve insan, kendini tanımaya başlar. Şimdi soruyorum: Bu tahtada kim piyon, kim şah?