~
.
.
.
George ayağa kalkıp Maya'nın arkasından koridora doğru yürüdü.
Koridor boştu.
Son ders bitmiş, öğrencilerin çoğu okuldan ayrılmıştı.
Maya durdu ve arkasını döndü.
George birkaç adım uzağında durmuştu.
Her zamanki gibi sakindi.
"Benimle oyun oynamayı bırak," dedi Maya.
George kaşlarını hafifçe kaldırdı.
"Oyun oynadığımı kim söyledi?"
Maya sinirle ona baktı.
"Gazetedeki haber. O dosya. O gece. Bunların hepsi seninle ilgili."
George birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra koridorun sonundaki kapıya baktı.
"Sana bir şey göstereceğim."
Maya tereddüt etti.
"Ne?"
"Gerçeğin küçük bir parçasını."
George yürümeye başladı.
Maya istemese de peşinden gitti.
Okulun kullanılmayan eski bölümüne ulaştılar.
Bu koridora öğrencilerin girmesi yasaktı.
Duvarlar eskiydi.
Pencerelerin çoğu toz içindeydi.
Koridorun sonunda paslı bir kapı vardı.
George cebinden küçük bir anahtar çıkardı.
Maya şaşkınlıkla ona baktı.
"Bu anahtar sende ne arıyor?"
George cevap vermedi.
Kapıyı açtı.
İçerisi eski bir arşiv odasıydı.
Raflar, kutular ve sararmış dosyalarla doluydu.
Maya içeri girdiği anda bir şey fark etti.
Duvarın bir köşesinde fotoğraflar vardı.
Hem de onlarca.
George hızla önüne geçti.
Ama Maya çoktan görmüştü.
Fotoğraflardan biri George'a aitti.
Bir diğeri ise...
Maya'ya.
Kalbi duracakmış gibi oldu.
"Bu da ne?"
George'un yüzü ilk kez gerildi.
Maya fotoğraflara yaklaştı.
Bazıları yıllar öncesine aitti.
Bazılarında George vardı.
Bazılarında tanımadığı insanlar.
Ama bir fotoğraf dikkatini çekti.
Küçük bir kız çocuğu.
Yaklaşık sekiz yaşlarında.
Ve yanında duran çocuk...
George.
Maya fotoğrafı eline aldı.
Arkasında bir tarih yazıyordu.
Tam sekiz yıl öncesine ait.
"Bu kız kim?"
George cevap vermedi.
Maya tekrar sordu.
"George, bu kız kim?"
George derin bir nefes verdi.
"Benim kız kardeşim."
Maya şaşkınlıkla ona baktı.
Çünkü George daha önce ailesinden hiç bahsetmemişti.
"Peki şimdi nerede?"
George'un gözleri fotoğrafa kaydı.
Uzun süre konuşmadı.
Sonunda dudaklarından tek bir cümle çıktı.
"Kayboldu."
Odanın içindeki sessizlik ağırlaştı.
Maya ne diyeceğini bilemedi.
George başını kaldırdı.
Bakışları her zamankinden daha karanlıktı.
"Ve onu kaybettiğim gece..."
Sesi yavaşça kısıldı.
"...terk edilmiş binadaydım."
Maya'nın nefesi kesildi.
Çünkü ilk kez George kendi isteğiyle geçmişinden bahsetmişti.
Ama Maya'nın henüz bilmediği bir şey vardı.
Kapının dışında biri onları izliyordu.
Ve o kişi, George'un yıllardır saklamaya çalıştığı sırrı biliyordu...
.
.
.
.
Okuduğunuz için teşekkür ecderim.
Yazım hataları varsa lütfen mazur görün.
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın.🫶🏻
