~
.
.
.
Maya o gece uyuyamadı.
Masasının üzerinde duran kâğıda tekrar tekrar baktı.
"Beni bulmaya çalışıyorsan, önce neden saklandığımı öğren."
Bu cümle aklından çıkmıyordu.
George ona bir cevap vermek yerine daha fazla soru bırakmıştı.
Maya bilgisayarını açtı ve araştırmaya devam etti.
George Walker.
İsmi internette neredeyse hiç yoktu.
Sanki biri onun geçmişini silmişti.
Normal bir insanın geçmişinden daha az iz bırakması mümkün değildi.
Tam vazgeçecekken eski bir haber sitesinde küçük bir yazı buldu.
Başlık dikkatini çekti.
"Walker Ailesinin Kayıp Oğlu Yıllar Sonra Ortaya Çıktı."
Maya haberi okumaya başladı.
George, küçük yaşta ailesini kaybetmişti.
O gece yaşanan olaydan sonra ortadan kaybolmuş ve yıllarca kimse ondan haber alamamıştı.
Ama haberde eksik bir şey vardı.
O gece ne olduğu yazmıyordu.
Sadece tek bir cümle vardı.
"George Walker, geride birçok cevapsız soru bırakarak kayboldu."
Maya kaşlarını çattı.
"Ne saklıyorsun George?"
Ertesi gün okulda gözleri sürekli onun üzerindeydi.
George ise her zamanki gibi sakindi.
Sınıfta oturuyor, hiçbir şey olmamış gibi davranıyordu.
Ama Maya artık onun sıradan biri olmadığını biliyordu.
Ders çıkışı Maya, George'a dönerek:
"Seninle konuşmam gerekiyor, koridora gelir misin?" dedi.
George ayağa kalkıp Maya'nın arkasından koridora doğru yürüdü.
"Geç de olsa cesaretini topladın."
Maya şaşırdı.
"Ne demek bu?"
George ona baktı.
"Benim hakkımda araştırma yaptığını biliyorum."
Maya sustu.
"Sen her şeyi nasıl biliyorsun?"
George birkaç saniye cevap vermedi.
"Çünkü insanlar düşündüklerinden daha kolay okunur."
Maya onun bu sakin tavrından rahatsız oldu.
"Beş yıl önceki olayda sen vardın değil mi?"
George'un yüzündeki ifade değişti.
İlk kez gerçekten sessiz kaldı.
Bu sessizlik Maya için bir cevaptı.
"Ne oldu o gece?"
George gözlerini kaçırdı.
"Orada gördüğün kişi ben değildim."
Maya şaşkınlıkla baktı.
"Ne?"
George derin bir nefes aldı.
"Sen sadece bir parçayı gördün Maya."
"Gerçeğin tamamını bilmiyorsun."
Tam o anda okulun koridorundaki ışıklar söndü.
İkisi de karanlığın içinde kaldı.
Maya telefonunun ışığını açmaya çalıştı.
Ama telefonu kapandı.
Karanlıkta bir ses duyuldu.
Ama bu George'un sesi değildi.
"Aradığın cevaplar seni mutlu etmeyecek Maya."
Maya donup kaldı.
Çünkü o ses...
Terk edilmiş binada duyduğu sesti.
Işıklar tekrar geldiğinde koridor boştu.
George gitmişti.
Ve Maya artık emindi.
George'un sakladığı sırdan daha büyük bir sır vardı.
Ve biri onun bu gerçeği öğrenmesini istemiyordu.
.
.
.
.
.
Okuduğunuz için teşekkür ederim.
Yazım hataları varsa lütfen mazur görün.
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın.🫶🏻
