- bölüm: sayfa 4
Bazen farklı hikayeler dinlemek, izlemek ve hayal etmek kendi hikayeni unutturur insana.
Diziyi izlerken saatin farkına varmadım bir bakmışım beş saat geçmiş saat dört olmuş.
Tabii ki de diziye ara verip bakmadım kız kardeşim okuldan eve gelince anladım. Kız kardeşim yanıma geldi ''Abla, sen neden işe gitmedin. Hasta mısın yoksa?!'' elini alnıma koydu ateşimi ölçer gibi ''Ateşin de yok aslında.'' ayağa kalktım ve televizyonu kapattım ''Aybala'm, hasta falan değilim. Sakin ol.'' kardeşim kaşlarını çattı hafifçe ''peki neden işe gitmedin?'' boğazımı temizledim, nasıl söyleyeceğimi bilmiyordum ''Bak Aybala'm, ben nasıl söylerim bilmiyorum ama... ben işten atıldım'' Aybala şaşkın ve üzgün bir ifadeyle bana baktı ''Abla, ne yapacağız bizim tek gelirimiz o işti!'' neredeyse ağlayacaktı ''Aybala'm sakin ol ben maaşı düzgün bir iş buldum hem senin kariyerin, geleceğin için hem de ev masraflarımız için yetiyor.'' Aybala şaşkın bir ifadeyle baktı ''Abla, sakın yasadışı iş yapmayasın!'' ben şok oldum ''Yok ablam, ne yasadışı işi ya. Garsonluk yapıcam ben.''
Aybala'nın surat ifadesi değişti ''Emin misin, yapabilecek misin'' düşünür gibi bir ifade yerleşti yüzüme ''Yani Aybala'm, daha kabul edilmedim yarın gidicem kabul ederlerse işe hemen başlayacağım.''
Aybala'nın yüzü soldu ''Ya kabul edilmezsen?'' Aybala mutlu olsun diye ''Aybala'm, beni kabul etmeyeceklerde kimi kabul edecekler! Benden iyisini kimse bulamaz.'' güldüm ve Aybala'mın da yüzünü güldürmeyi başardım.
Yanağından makas aldım ''Sen hep gül Aybala'm!'' Aybala yanağımı öptü ve sarıldı ''Ablam sen olmasan ben ne yapardım...'' Ben de ona sıkı sıkı sarıldım ''Asıl sen olmasan ben ne yapardım.'' Aybala kucağımdan sıyrıldı ''Abla benim ders çalışmam lazım'' kafamı salladım ''tamam'' der gibi.
Aybala odasına gitti, ben de ses yapmamak için televizyonu kapattım ve odama çekildim.
Aybala'mın bana hediye ettiği kitabı alıp yatağıma uzandım ve okumaya başladım. Kitap hayatı berbat olan ama aşkı bulup hayatını düzene sokan kızı anlatıyordu. Ben güldüm konuyu okuyunca ''Yani bu kadar berbat bir kurgu görmedim, imkansız zaten bu.'' kıskanıyordum böyle hayatları ama aşk kısmını değil hayatını düzene sokma kısmını kıskanıyordum...
sayfa sonu...