Bölüm 5 – Nişan Yüzüğü
Deniz o gece otel odasına döndüğünde uzun süre aynanın karşısında durdu.
Parmağındaki yüzüğe baktı.
Altı ay önce bu yüzüğü taktığında kendini güvende hissetmişti.
Ama şimdi…
Sanki yüzük parmağından çok kalbine ağır geliyordu.
Telefonu çaldı.
Nişanlısı Arda arıyordu.
“Deniz, neredesin?”
“İstanbul’dayım.”
“Biliyorum. Ama bütün gün seni arıyorum.”
“Biraz yalnız kalmaya ihtiyacım vardı.”
Arda sessiz kaldı.
“Efe’yle görüştün mü?”
Deniz’in nefesi kesildi.
“Bunu nereden biliyorsun?”
“Eski arkadaşlarından biri seni onunla gördüğünü söylemiş.”
Deniz gözlerini kapattı.
“Evet. Görüştüm.”
“Benden saklaman gereken ne var?”
“Henüz bilmiyorum.”
Arda’nın sesi yükseldi.
“Deniz, sen benim nişanlımsın.”
“Biliyorum.”
“O zaman onunla neden görüşüyorsun?”
Deniz ilk kez açıkça cevap verdi.
“Çünkü hayatımda yarım bıraktığım bir şey var.”
Telefonun diğer ucunda uzun bir sessizlik oldu.
Arda sonunda,
“Ben senin geçmişinle yarışamam.” dedi.
Deniz başını eğdi.
“Ben de senden yarışmanı istemiyorum.”
Telefon kapandı.
Deniz yüzüğü çıkarmadı.
Ama ilk kez onu neden taktığını sorguladı.
