Mert Bari Alya gelene kaşar bir uğraştım olsun diye televizyonu açtım. Bir magazin programı kış tatili yapan çiftleri gösteriyordu.
Annem ile babam da kış tatilinde olmalıdırlar her sene bu zamanlarda bol karlı bir ülkeye giderlerdi. Onlar orada aşk böcekleri olarak tatillerini yapmaya devam etsinlerdi. Bize gelmesinler de.
Bir konuk getirmişler programa bari milletin dedikodusunu izleyeyim diye kanal degistirmedim. Kadın havadan sudan konuştuktan sonra "Aşk mı akıl mı?" sorusunu sordu. Konuk ilk başta cevap vermedi amadaha sonra çok değişik bir cevap verdi.
"Aşkın olduğu yerde akıl, aklın olduğu yerde aşk yoktur.". Bunun üzerine bir makale bile yazılabilir belki. Ama ben inanamadım bu söylediklerine. Aklın aşkı tercih ettiği zaman yok mudur ki?
Kapının çalışıyla hayal dünyamdan çıkarken Sevim Abla çoktan kapıyı açmıştı bile. Gelen Alya'ydı. Her zamanki gibi ağzı kulaklarına varıncaya kadar gülüyor, etrafa neşe saçıyordu.
Ben kanalı değiştirene kadar gelip televizyona şöyle bir baktı. "Şimdi de magazin mi izlemeye başladın? Sen iyice dibe çektin kendini."
Hafif(şüpheli) egolu halinden asla vazgecmiyordu ama aslında bunun sebebinin ben olduğunu biliyordum çünkü o ne kadar gıcıklık yaparsa ben onun yaptığının iki katını yapardım ona.
Hemen kendimi toparlayıp ben de ona laf soktum." Senin seviyene düşmem canım benim." dedim onu taklit ederek.
"Hahaha ne kadar da komik canım benim." dedi. Üzerine daha fazla gitmeyecektim ama sınırı zorluyordu. Bazen sınırı aşarsa kovalamaya başlardım taaaa odasına kadar odasına gelince kapıyı kitleri hemen.
Odasına çıkarken bana ters bir bakış attı ve odasına gelince kapıyı sertçe kapattı. Ama gene de seviyordum onu ve onun her halini.
