Bölüm 6: İki Dünyanın Buluşması
Berlin’deki projesini başarıyla tamamlayan ve artık İstanbul’a kesin olarak dönüş yapan Ateş, hayatını tamamen Defne’nin hayatıyla birleştirmeye karar vermişti. Ancak bu, sıradan bir birleşme olmayacaktı. İkisi de birbirlerinin dünyasından çok şey öğrenmişti.
Defne, kurumsal işindeki o boğucu baskıdan sıyrılarak kendi sanat ve tasarım ajansını kurma cesaretini göstermişti. Hayat artık onun için sadece bir excel tablosu değil, rengârenk tablolardan, spontane yapılan sahil yürüyüşlerinden ve akşamüstü kahvelerinden ibaretti. Ateş ise sermimarlık projelerinde daha köklü ve kalıcı adımlar atmaya başlamıştı; çünkü artık sığınacağı bir limanı, evine dönmek için sabırsızlandığı bir kadını vardı.
Bir hafta sonu, Ateş Defne’yi şehirden uzak, adalardan birine götürdü. Çam kokulu yollarda bisikletle tur attıktan sonra, adanın en tepesindeki eski bir Rum kahvesinin bahçesinde güneşin batışını izlemeye başladılar.
Ateş: Ceketinin cebinden küçük, zarif bir ahşap kutu çıkardı. Kutunun kapağını açtığında içinde parlayan şey, klasik bir mücevher değil; ince işlenmiş, manolya yaprağı motifli zarif bir gümüş yüzüktü.
Defne: Eliyle ağzını kapatarak şaşkınlıkla baktı. Gözlerinde inanamamanın ve büyük bir mutluluğun parıltısı vardı.
Ateş: Gözlerinin içine bakarak diz çöktü. "O sahafta o notu yazdığımda, hayatımın dönüm noktasıyla karşılaşacağımı biliyordum. Benimle, zamanın en güzel israfını ömür boyu paylaşmaya var mısın Defne?"
Defne: Sevinç gözyaşları arasında başını salladı. "Evet," dedi, sesi rüzgâra karışarak. "Bin kez evet."