Siyah koca kapının açılmasını izledim . Askeriyede saatlerce beklemiş ama konseyi bulamamıştım . En son dışarda fırtına çıkınca askeri lojmana damlamıştım. Eğer yetiştiyse dosyalarım gelmişti buraya . iki gündür askerlerim resmen hastalıktan kırılıyordu ve normal bir hastalık değildi bu. Bundan çok emindim .
Neyseki yayılması durmuştu ama hala yüze yakın askerim hastaydı ve çok zamanları yoktu. Muhtemelen ölcekler bile diyebilirim . ben daha çok kim nasıl virüs koydu askeriyeye onu merak ediyordum . askerlerin sağlığı benim sorumluluğumda değildi. Kendi kapıma ulaşınca anahtarımı takıp evime giridim . Her yer son derece toplu camlar kapalı ve ışıklar açıktı. evi nasıl bıraktıysam öyleydi.
Satlerce dosyalarla uğraştım . Artık belim ağrıyınca gerindim. odaya gidecektim ki kapı çaldı. Gece geç saat olmasına takılmadan kapıya ilerledim . Sonuçta askeriyede kalıyordum . kapının alacaklı gibi çalınması ile kaşlarım çatık kapıyı açtım . Karşımda tabii ki salak salak bana bakan Argeş vardı . elindeki iki poşeti yüz hizasında tutarak " Yeşil bir tantuni almışım var ya . Of diyorum Of " güle oynaya içeri davet beklemeden girdi, daha doğrusu damladı. Kendisi çakır keyifti sanki biraz .
" Argeş saatten haberin yok tabii ama saat şuan 02.35 biliyosun değil mi ? " dedim sinirle . eliyle salla der gibi yaptı. yanağını tantuni ile doldurmuş şekilde " Genç kızsın canım eritirsin " şokla ona baktım . " Ben onu mu di- her neyse Argeş ben yatıyorum " dedi son çare.
Onu salonda bırakarak odama ilerledim isterse gider isterse salonda yer yatağı yapardı. Pek çekingen değildi de kendisi . içimde bir huzursuzlukla uyumak için hazırlandım zaten en fala 4 saat uyuyabilecektim . işim başıman aşkındı bu sıralar .
Gelen tıkırtılarla hızla başımı kaldırdım. kapı kilidi açılmaya çalışıyordu. Kim lan bu lavuk ? Ytaktan kalkarak kapıya gitim. Kapıya kulağımı yaslayarak dinlemeye çalıştıım. Çok ses gelmiyordu . Aklıma sonradan gelen şeyde kendime küfür ettim Telefonu niye salondan almadım ki ! stres dolu gözlerle odayı taradım . odanın camı açıktı. Tek çıkış noktam cam olması çok düşünmemmei sağladı. Hızla cama ilerledim . Camın yanındaki boruya tutumdum ama beni taşıyamadan benimle birlikte yıkıldı gtti. Altımda çalılığa düştüm . 3.katta olmamamdan dolayıdır ki ufak tefek çizikler vardı.
Eve tekrar geirmeliydim . Aptal Argeş salonda bayılıp kamlamıştır umarım. telefoumu alıp askeriyeye haber vermem gerek. Ya kapıyı açmaya çalışan sıradan bir tanıdısa şuan evhan yapıyorsam . Bunu yapabilecek tek kişi Argeşti ama yapmazdı. Ne kadar paranoyak olduğumu biliyordu. gözlerim doldu hafif korkumaya başlamıştım. Argeş salondaydı.
Tekrar kapının önüne geldiğimde açık daha doğrusu kırık kapı beni karşıladı. tetite algılarımla eve girdim . çok dağınık değildi . her kim girmişse işini hızla yapıp gitmek istiyormuş belli ki. Slona girdiğiimde kimse yoktu . Masada argeşin getirdiği poşetler vardı sadece .Koltukta herhangi bir pike yoktu. Argeş uyumamış dedim kendi kendime . Seslerin hepsi kesilmişti. Sanki hiç bir şey olmamış gibiydi. bu beni rahatlattı. Hızla odama ilerleken... Argeşin etrafı kan çemmberi olmuş haliyle karşılaştım. Yüzü çoktan solmuştu, göğsü inip kalkmıyordu, dudakları mordu. Hayatımda ilk defa dehşete düşmüştüm galiba. titreyen bedenimle yanına ilerledim. odamın tam kapısının önüydü.Aslında yanına giderken 1 dakika etrafı dinlemem gerekirdi. Ama umrumda değildi. yanına eğildim " Argeş..." dedim zayıf sesimle . omzunda tutarak hafifçe sarstım soğuk bedeni .
O an fark ettim ki tek ailem ölmüştü. Ben yine kimsesizdim. Onun atmayan kalbi bile şuan bana güven verirken onun yokluğunda ne yapardım bilmiyorum . çaresizce " Argeş" dedim tekrar , belki uyanır diye . askeriyeyi unuttum her şeyi silip attım aklımdan . Sadece abim ve ben vardık şuan o uyancak ve ben sinir edecekti. Ben de sanki ondan rahatsız oluyormuş gibi yapacaktım. Hayır! öyle bir şey olmayacak ! hızla yanından kalktım . Onun merhamet dolu yüzüne baktım tekrar , hızla telefona koştum . askeriyeyi aradım .
" Yeşil yüzbaşı,dinlemedeyiz ." karşıdan gelen sesle boğazımı temizledim. Yere bakarak "Evime saldırı oldu . Argeş komutan vefat etti . " . Karşıda olan karışıklıkları dinlenmedim. telefonu kapattım. zaten onlarda adreslerimiz vardı. Abimin yanına gittim . Ama abim yoktu . Onu bıraktığım o dar koridorda yoktu, kan izleride yoktu . şaşkımlıkla ve korkuyla etrafını taradım ama yoktu . " Sizi bulduğumda ne annenize karışıcam ne babanıza direkt sizle lan işim ,direkt sizle " sinirle söylenerek evden çıkıp askeriyenin yolu tuttum.
.
.
Asil buün olcakları biliyordu. İşleri tam tıkırında ilerliyordu. konsey üylerinin hepsini öldürecek ve onların yerine geçecekti. Ama onları öylesine yok etmeyecekti. hiç olmamış gibi omayacaktı. Onları kendi gibi yapacaktı. Yarım , üzgün , sahte...