S O R U Ş T U R M A

Garip bir şekilde yüzüme bakarak konuşmaya başladı. "Mevzubahis sen olunca daha ne kadar şaşırabilirim bilmiyorum doğrusu." dedi. Baş ağrımı arka plana atmaya çalışarak gülümsedim. "Şaşırabileceğin kadar şaşıracaksın." Hafifçe gülümsedi "Şaşırmayı bekliyorum o zaman." dedi meraklı ses tonuyla. Ardından beni sigara kokusu yüzünden rahatsız etmemek adına balkonun başka tarafına doğru ilerledi. Bu nazik hareket günlerdir yaşadığım tek iyi şey olabilirdi ama olması gereken zaten buydu. Böyle şeyler beni mutlu etmemeliydi. Zaten mutluluğum beni şaşırtmayarak beş buçuk saniyeden fazla sürmedi.