Bölüm 4

Bölüm 4: Değişimin Başlangıcı Günler birbirini kovaladı. Her sabah Efe spor salonunda ter döküyor, her akşam ders başında uyuyakalıyordu. Kolları ağırlaşıyor, yumrukları sertleşiyordu. Ama asıl değişim vücudunda değil, bakışlarında oluyordu. Okula girdiği sabahlardan birinde, koridorda yine eski grup onu gördü. İso alaycı bir sesle bağırdı: "Hey kahraman! Bize de bir kahramanlık gösterisi yapsana!" Geçen haftalarda olsa Efe başını öne eğer, sessizce geçip giderdi. Ama o gün farklıydı. Efe durdu. Başını kaldırdı. Gözlerini İso’nun gözlerine dikti. Tek kelime etmeden, sadece ters bir bakış attı. İso, Efe'nin gözlerindeki kararlılığı görünce bir an duraksadı. O kahkahalar yarım kaldı. Aralarından birisi başını çevirdi, diğeri cebindeki sigarayla oynadı. Efe hiçbir şey söylemeden yürümeye devam etti. Ama koridorda hava değişmişti. O gün öğle arası, eski grubundan kimse ona bulaşmadı. Artık yalnızdı, evet. Ama ilk kez, bu yalnızlık ona korku değil, güç veriyordu. Böylesinin daya iyi olduğuna karar vermişti. O gün, defterinin köşesine bir cümle yazdı: "İnsan, doğruyu seçtiğinde yalnız kalır. Ama o yalnızlık bir gün kalabalıklardan daha çok değer kazanır."