İçeriğe geç

Rüyanın Gölgeleri

Bölüm 30 · 1 dk okuma

Rüyanın Gölgeleri

Bölüm 30

Kopuş

Ev sessizdi.

Ama bu sessizlik... huzurlu değildi.

Deniz ayaktaydı.

Karşısında ailesi.

"Ben gitmiyorum," dedi net bir sesle.

Annesi başını salladı.

"Bu doğru değil Deniz."

Deniz'in sabrı tükenmişti."Doğru olan ne peki? Onu bırakmak mı?"

Babası sertti.

"Biz seni korumaya çalışıyoruz."

Deniz bir adım öne çıktı.

"Ben korunmak istemiyorum!"

Sessizlik.

Annesinin sesi yumuşadı ama kararlıydı:

"O kız... sana iyi gelmeyecek."

Deniz'in gözleri değişti.

"Bunu bir daha söyleme."

Kapı çarpıldı.

Deniz çıktı.

Pamira evdeydi.

Dönüş pencerenin kenarında yatıyordu.

Kapı açıldı.

Deniz içeri girdi.

Nefesi hızlıydı.

Pamira hemen anladı.

"Ne oldu?"

Deniz ona baktı.

"Gidiyoruz."

Pamira dondu.

"Ne?"

Deniz yaklaştı.

"Buradan. Bu şehirden. Her şeyden."

Pamira'nın kalbi hızlandı.

"Deniz..."

Deniz elini tuttu.

Sıkıca.

"Ben seni seçtim."

Pamira'nın gözleri doldu.

"Emin misin?"

Deniz hiç düşünmedi.

"Her şeyden fazla."

Gece aceleyle geçti.

Bir bavul.

Biraz eşya.

Bir sürü duygu.

Sabah...

Yağmur vardı.

Yollar ıslaktı.

Pamira camdan dışarı bakıyordu.

Deniz direksiyondaydı.

İkisi de sessizdi.

Ama bu sessizlik...

umutluydu.

Pamira hafifçe gülümsedi.

"Her şey baştan gibi."

Deniz ona baktı.

"Bu sefer birlikte."

Bir an...

Fren sesi.

Kaygan yol.

Bir çığlık.

Ve...

sessizlik.

ZAMAN ATLAR

Deniz gözlerini açtığında...

beyaz bir odadaydı.

Baş ağrısı.

Boşluk.

"Pamira..."

Sesi kısıktı.

Kapı açıldı.

Annesi içeri girdi.

Gözleri kırmızıydı.

Deniz hemen doğruldu.

"Pamira nerede?"

Sessizlik.

Annesi yaklaşmadı.

"Deniz..."

Onun kalbi hızlandı.

"Anne... nerede?"

Kadın gözlerini kapattı.

"...kurtaramadılar."

Dünya durdu.

Sesler kesildi.

Nefes...

gitmedi.

Deniz hiçbir şey söylemedi.

Sadece baktı.

Boşluğa.

SONRASI

Günler geçti.

Deniz konuşmadı.

Yemedi.

Uyumadı.

Sadece...

var oldu.

Ama yaşamadı.

Odaya kapanıyordu.

Pamira'nın sesini hatırlıyordu.

Gülüşünü.

Dokunuşunu.

"Ben seni seçtim."

Ve kaybetmişti.

Bir gece...

Deniz balkona çıktı.

Gökyüzüne baktı.

"Ben sözümü tuttum..."

Sesi kırıldı.

"...sen neden gittin?"

Cevap yoktu.

Ama bilmediği bir şey vardı.

Bu...

gerçek değildi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.