Kapı çaldığında Larin mutfaktaydı.
Elinde kaşık, saçını tepeden toplamış, tamamen ev hali.
"Geliyooom!"
Kapıyı açtı.
Karşısında...
Pamira.
Ve Deniz.
İkisi de garip şekilde sessizdi.
Larin kaşlarını çattı.
"Ne oldu? Kavga mı ettiniz?"
Pamira bir şey demedi.
Sadece gülümsedi.
Ama o gülüş...
farklıydı.
Larin gözlerini kıstı.
"Bu gülüşü tanıyorum... bir şey var."
Deniz hafifçe boğazını temizledi.
Pamira yavaşça elini kaldırdı.
Ve yüzüğü gösterdi.
...
3 saniye sessizlik.
Larin'in yüzü boş.
Sonra...
"ΝΕΕΕΕΕ??!"
Resmen bağırdı.
Pamira gülmeye başladı.
Larin iki adım geri gitti.
"CİDDİ MİSİNİZ??"
Deniz başını salladı.
"Evet..."
Larin ellerini saçına attı.
"BİR SANİYE... BİR SANİYE DURUN!"
Oturdu.
Sonra tekrar kalktı.
"BEN YOKKEN Mİ OLDU BU??"
Pamira gülmekten konuşamıyordu.
"Evet..."
Larin Deniz'e döndü.
"Sen... SEN?!"
Deniz sakin kalmaya çalışıyordu.
"Ben..."
Larin parmağını kaldırdı.
"Dur! Daha konuşma!"
Pamira artık kahkaha atıyordu.
Larin bir anda Pamira'ya sarıldı.
Sıkıca.
"DELİ MİSİN SEN?!"
Pamira gülerek:
"Evet..."
Larin'in sesi titredi.
"Gerçek mi bu..."
Pamira yumuşadı.
"Gerçek."
Larin geri çekildi.
Gözleri dolmuştu.
"Ben... ben ağlayacağım şimdi."
Pamira:
"Ağla."
Larin başladı.
Gerçekten.
"Ay siz... siz evleniyorsunuz ya!"
Deniz hafifçe güldü.
Larin bir anda döndü.
"GÜLME SEN!"
Deniz durdu.
"Tamam."
Larin yürüdü.
Deniz'in karşısına geçti.
"Bak..."
Deniz ciddi oldu.
Larin devam etti:
"Onu üzersen..."
Deniz başını salladı.
"Üzmeyeceğim."
Larin gözlerini kıstı.
"Eminim... ama yine de tehdit etmek istedim."
Pamira güldü.
Larin derin bir nefes aldı.
Sonra yumuşadı.
"İyi ki..."
Durdu.
"İyi ki sen."
Deniz ilk kez gerçekten rahatladı.
"Sağ ol."
Larin bir anda tekrar mod değiştirdi.
"YÜZÜĞÜ GÖSTER!"
Pamira elini uzattı.
Larin gözlerini büyüttü.
"000... güzelmiş!"
Sonra sırıttı:
"Beğendim, geçtin."
Deniz güldü.
"Onay alındı mı yani?"
Larin başını salladı.
"Şimdilik."
Pamira:
"Şimdilik mi??"
Larin sırıttı.
"Daha düğün var."
Üçü de güldü.
Tam o sırada...
Dönüş geldi.
Pamira eğildi.
"Gel bakalım..."
Larin kediye döndü:
"Bak, annen evleniyor."
Deniz güldü.
"Anne mi oldu şimdi?"
Pamira omzunu silkti.
"Bence oldu."
Larin:
"Evet, artık sorumluluk arttı."
Akşam ilerledi.
Kahkahalar.
Planlar.
Şakalar.
Ama arada...
küçük sessiz anlar vardı.
Larin Pamira'ya baktı.
Yumuşakça.
"Mutlusun."
Pamira başını salladı.
"Çok."
Larin gülümsedi.
"Tamam o zaman."
Ve o an...
her şey gerçekten yerine oturdu.