Tanıtım 2:
Ruhumun tamamını ; yakasına takacağı bir çiçek, kibrini okşayacak bir süs parçası, yaz günlerinde kullanılacak bir dekorasyon muamelesi yapan birine teslim ettiğimi hissediyorum.
-Oscar Wilde - Dorian Gray'in Portresi
〽️
Ruhumun canı yanıyor....
İnsanın ruhunun canı yanar mı?
Benim ruhum yanıyor...
...
Bu süreçte tek hissettiğim korku ve öfke olmuştu fakat vücudumun deli gibi ağlamaya da ihtiyacı olduğunu yavaş yavaş hissetmeye başlamıştım. Burnumun direği sızlamaya başladığında gözlerimde hafif bir şekilde buğulu görmeye başladı. Berfu benim tek gerçeğimdi. Onun ellerimden bu şekilde kayıp gitmesine müsaade edemezdim. Şimdilik katilin ona bir şey yapacağını düşünmüyordum çünkü aklıma gelen tek gerekçenin yani karısına benziyor oluşunun onu ölümden kurtaracağını düşünüyordum. Ne kadar doğru bilmiyorum ama aklıma gelen tek şey Berfu'yu karısının yerine koymak istediğiydi.
Artık ağlamamak için kendimi sıkmaktan ilk önce ellerim, ardından dizlerim, sonra da tüm vücudum titremeye başladığında omzuma sarılan kolları hissettim. Bu benim için patlama noktasıydı, bardağı taşıran son damlaydı. Fiziksel temasla birlikte gözlerimden yaşlar birbiri ardına dökülmeye başlarken hıçkırıklarıma da engel olamadım. Ben yere kayıp sırtımı arabaya yasladığımda Hakan'da benimle birlikte yere inmişti.
"Merak etme kardeşim, onu bulacağız. Berfu'yu sağ salim geri alacağız."
"Umarım."
