Bölüm 3

"Başak Hanım, Başak Hanım. Uyanın." Gözlerimi yavaşça araladığımda hastanenin tavanındaki led ışık canımı acıttı. Hastanedeydim. Dur biraz... Benim burada ne işim vardı ki? Hızlıca doğruldum. En son bayılmıştım ve sonra da... Olamaz, markette soygun olmuştu. Hıçkırdım. Ve ben bu soyguna nasıl engel olamamıştım? Can Bey'e ne diyecektim ki? Olamaz, ben ne yapacaktım? "B-bana ne oldu?" diye sordum kekeleyerek hemşireye. "Zehirlenmişsiniz." Peki ama nasıl?.. "Nasıl?" "Bilmiyoruz ama gaz zehirlenmesi." Doğru ya... Baloncuktan çıkan gaz beni zehirlemişti. Dudaklarım aralanmıştı ki Can Bey'in sesini duydum. "Başak!" Sesi öfkeli geliyordu. Eyvah! Can Bey içeri girdiğinde hemşire yanımızdan uzaklaştı. Bakışlarım yerdeydi, onun ise bana öfkeyle baktığına emindim. "Bu nasıl oldu?" diye sordu ilk önce. "Nasıl bu soyguna izin verdin?" "Vermedim," dedim hızlıca ve hemen olayları teker teker anlatmaya başladım. "Bir kutu gördüm. Rafın yanında olduğu için açılmasının unutulduğunu düşündüm ve bu yüzden açmak istedim. Sonra içinde bir baloncuk gördüm. Bir baloncuk üfledim ve sonra o baloncuğu patlattım. Nasıl oldu bilmiyorum ama bayılmışım..." "Benim buna inanmamı mı bekliyorsun?" dedi Can Bey öfkeyle. "Arın Bey'e ne diyeceğim ben şimdi?!" Nasıl herşey bu kadar karmaşık olmuştu anlamıyordum bende. Can Bey'de buna inanmıyordu. Odada dönüp dururken bir anda durdu ve bakışlarını bana çevirdi. "Sorumluluk bende değil. O hırsızlara yardım eden sensin bu yüzden Arın Bey'e sen hesap vereceksin!" "Ben onlarla birlik olmadım bunun ne tarafını anlamıyorsunuz," dedim en sonunda. "Orada bayılmasaydım-" "Umrumda mı! Sen yalancının tekisin!" Sen yalancının tekisin! Sen yalancının tekisin! Sen yalancının tekisin! Bu söz beynimde binlerce kez yankılandı. "Ben yalancı değilim," demek istedim. "Sözümü bana yapılan kötülükten dolayı tutamadım." Ama diyemedim. Asla da diyemeyecektim. "Arın Bey şehre geldiğinde sana haber veririm," diyerek odadan çıktı. Benim ise gözlerim doldu. Beni anlayamamıştı. ...