Biz bakisirken etrafta olan bitenlerin farkında değildik ama diğerleri çoktan gitmişti.
James bunu anlamış olacak ki elimden tutup bizi diğerlerine yetiştirdi.
Yavaş yavaş yürümeye devam ediyorduk.
Attığım her adımla bunun yeni bir başlangıç olacağına dair hislerim kuvvetleniyordu.
Birkaç dakika sonra büyükçe bir malikanenin önünde durduk. William'ın dediği yer burası olmaliydi.
- Lan madem böyle yerlerde yaşıyordun niye bize söylemedin la essek! (Sarah)
- Ah! Sarah dur bi' dakika yav! Şimdi burası bana dedemden miras kalmis- (William)
- E O ZAMAN BİZ NİYE GARAJLARDA SÜRÜNDÜK? (Sarah)
-ÇÜNKÜ dedem o zaman yaşıyordu. (William)
- Mükemmel kavganizi bölmek istemem ama evin anahtarı var mı sende?
-Şey oraya gelecek olursak- (William)
- BİZİ NİYE BOŞUNA YÜRÜTTÜN O ZAMAN ANAHTARIN YOKSA! ( Sarah)
- Geldiğimizden beri kavga ediyorsunuz bir durun yahu! Anahtar bende. (Lilith)
- Anahtarin... Sende... NE İŞİ VAR?! (William)
- Garajdaydi. (Lilith)
- Garajda ne işi var? (William)
- Will, kes sesini. Lilith sen de aç şu kapıyı.
Lilith anahtarı anahtar deliğine sokup kilidi açtı. Klik sesi gelince geri çıkardı ve kapıyı ittir meydan çalıştı. Ama kapı sıkışmıştı. Kapıyı açamadı.
-Daha kapıyı bile aramıyorsun, anahtarı nasıl aldın? (William)
-Sabahtan beri dırdır yapıyorsun basimi sisirdin. Sıkıysa sen yap ya! (Lilith)
William gevşek gevşek yürüyerek kapıya ilerledi ve omuzuyla kapıya vurdu. Kapı tekte açılınca Sarah sinirden William'ın ensesine sertçe bir şaplak attı. Yazık. Çocuk yere düştü.
William ve Lilith didisirken- Sarah, William'la didi sen başka biri olduğuna epey sevinmisti- başladık James ve Sarah'la eve göz gezdirmeye başladık. Ev dışarıdan göründüğünden de büyüktü. İçerisi uc katliydi ve ilk katta, gördüğümüz kadarıyla oturma odasi, mutfak, misafir lavabosu ve giriş holü vardı. Bu kadar az oda olmasına bakmayın ; evin planı o kadar büyük ki, her odaya neredeyse bir ordu sigdirabilirsiniz.
Biz üst kattaki yatak odalarına yerleşirken Lilith ve William da üstleri başları dağınık bir şekilde bize yetisebildiler. Herkes kendine bir oda seçip yerleşti. Üst katta en az 9 oda vardı yani isteyen istediği yere geçebilirdi.
Kendime aldigim oda normal bir odaydi. Büyük camlar ve yatağın pofuduklugu çok hoşuma gittiği için bu odaya yerlesmistim. Zaten yanımda öyle aman aman da bir eşya yoktu. Kıyafet ve diğer şeyler vardi. Hızlıca yerleşip en üst kata çıktım.
Evin en çok en üst katını sevmiştim. Ev demek hakaret olur gerçi; koskoca malikane. Evet, evin en üst katı terasti. Bir ateş alanı vardı ve etrafına yumuşacık koltuklar yerleştirilmisti. Korkuluklarin üstü de çiçek ve bitkilerle suslenmisti. İnsana sıcak bir hava veriyor, oraya oturup bir daha kalkmamak gibi durtuler uyandiriyordu.
Havanin karadigini far ettim ve en alt kata, mutfağa indim.
Yemeği hazırlamaya çoktan başlamışlardı. Buraya gelirken biraz yiyecek de almistik; aç kalmamak için.
Sofrayı kurup yemeği tabaklara koydum. James'in yanına oturup yemegime başladım. Yemek yiyene kadar ne kadar aç olduğumu farketmemistim. James yanımdan kalktı ve üst kata doğru yöneldi. Bunu bir tek farketmiş olmalıydım ki herkes yemek yemeye devam ediyordu. Kafamdaki düşüncelere engel olamıyordum.
'Acaba benden rahatsız mi oldu?'
'Beni yanında istemiyor mu? '
Derken James geri geldi ve önüme dustugunu far etmediğim saçlarımı geriye attı. Saçlarımı almak için gittiği tokayla bağladı ve kulağıma " Saçların yemeğe düşmesin, yemeğini düzgün ye" diye fısıldadı.
Normalde çabuk kızaran biri değilimdir ama bu sefer domatese benzediğinden eminim.
Gülümseyerek yerine oturduğunda bu sefer herkes bize dik dik bakıyordu. Sarah kahkaha atmamak için kendini zor tutuyorum gibiydi. Ben de gözümle yemeğine dönmesini işaret ettim.
Yemek bittikten sonra odalara dagildik. Üstüme pijamami giyip kendimi yatağa atmıştım ki kapım çalındı.
Yenibolum atmayı başardım çok mutluyum. Ve diğer bölümü uzun süre atmayabilirim. Seviliyorsun 💝