-
Taehyung, beni eve kadar bırakmıştı. Ona yol boyu tuvalimi yaparken ne kadar mutlu olduğumu anlattım, o da sabırla beni dinledi. Eve ulaştığımızda ise ona bir sürü teşekkür etmiştim. O ise teşekküre gerek olmadığını söyleyip kaşlarını çatıyordu. Bu hali gerçekten tatlı gözüküyordu.
Ona, bu teşekkürlerim bile minnettarlığımı ifade edemiyordu. Sonuçta bana yaşama sebebimi hatırlatıyordu. Karşılığında ne yapabilirdim diye çok düşündüm. Aklıma sadece ona tüm sevgimi vermek geliyordu çünkü başka bir şeyim yoktu.
Hayımda Taehyung'dan daha değerli başka bir şeyim yoktu. O hayatıma girmeden önce nasıl yaşıyordum, bilmiyorum. O karanlık hayatıma ışık tutuyordu, minnettarım.
"Jungkook?" gelen sesle düşüncelerden sıyrıldım. Kafamı kaldırıp Taehyung'a baktım, bakışlarımız birleştiğinde gülümsedim. Hemde kocaman bir gülümsemeydi. Verebileceğim bir başka şeyde buydu, ne kadar hoşuna gider bilmiyordum fakat gülüşüme bakarak dona kaldığına göre hoşuna gitmişti.
Dudaklarıma yaklaşmak ister gibi bakıyordu, keşke evin önünde olmasaydıkta onu öpebilseydim. İşte Taehyung'un hayatıma kattığı bir başka şeyde bu, sevgi. Sevgiyi ben Taehyung'la tattım, annemden istediğim sevgiyi onda bulmaya başlamıştım. Benim için ne kadar büyük bir şeydi bilse keşke, o zaman minnettarlığımı göstermek istememe gerek kalmazdı. Ama fark etmez konu Taehyung ise her şeyi yapmaya hazırım.
Düşüncelerden tekrar sıyrıldığımda artık içeri girmem gerektiğini fark ettim. "Ben içeri geçeyim, teşekkürler Taehyung. Her şey için..." diyip gülümseyerek kapıya doğru ilerledim. Tam içeri girmek üzereyken arkamı döndüm ve Taehyung'a el salladım. O da bana el sallamış, anlamadığım bir şeyi çok sessizce söylemişti. İçimden 'Dudak okumayı bilseydim keşke' diye geçirdim. Tam ne dediğini sormak üzereydim ki eliyle içeri geçmemi işaret etti. Önemsiz olduğunu düşünerek içeri girdim.
"Keşke seni burada bırakmak zorunda olmasam, Jungkookum. Sen bu yerden daha iyilerine layıksın."
•
Tahmin ettiğim gibi annem ve babam evde değildi. Bu yüzden oldukça rahattım, bazen evde tek olmak beni daha güvende hissetiyordu. Bazen ise korkutucu oluyordu.
Duştan yeni çıktığım için başımda olan havluyla masamda oturmuş, matematik ödevimi yapıyordum. Beni çok zorluyordu, matematikten hiçbir şey anlamıyordum. Sınavdan düşük almasam iyi olcaktı. Yoksa sonu pek iyi değildi.
Kötüyü düşünmemek gerek diyerek soruya tekrar baktım. Odaklanmaya çalıştım, tekrar tekrar okudum fakat anlayamıyordum.
Ben soruyu çözmeye odaklanmışken mesaj sesiyle yatağımın üzerinde duran telefonuma baktım. Kimin yazdığını merak ettiğim için sandalyeden kalkıp telefonumu aldım. Kimin yazdığına baktığımda bu kişi Taehyung'du.
-
Taehyung💗
Bebeğim napıyorsun
Bir sorun yok değil mi
?
Minik ressamım🤍
|bebeğim diyince bir garip hissettim..
Taehyuuuung
Evet bir sorun var
Taehyung💗
Sorun ne ?
Korkutma beni
Annen yada baban mı bir şey yaptı ?
Minik ressamım🤍
Yok öyle bir şey değil
Sadecee
Taehyung💗
Sadece?
Minik ressamım🤍
Şu matematik ödevini yapamadımm
Yarın Bay Choi beni azarlicak kesin😕
Taehyung💗
Azarlamaz merak etme
Yardım etmemi ister misin
Zaten Bay Choi nin dersi son ders
Beraber yaparız okulda
Minik ressamım🤍
Olurrrrr
Teşekkürler Taehyungg💞
Taehyung💗
Ne demek bebeğim
Eee napıyorsun bakalım
Minik ressamım🤍
Hiiiç
Sen napıyorsun
Taehyung💗
Senin yaptığın tuvali inceliyorum
Minik ressamım🤍
Keşke eve getirip bende bakıyor olabilseydim
Taehyung💗
İstediğin zaman bize gelebilirsin
Tuvalin emin ellerde olacak
Minik ressamım🤍
Biliyorum
Ona çok iyi bak tamammı
O benim için çok değerli
İlk defa kendimi özgür hissettiğim gündü
İlk defa korkmadan resim çizdim
Benim için çok anlamlı
Ona asla bir zarar gelmesini istemem
Taehyung💗
Merak etme zarar gelmesine izin vermem
Minik ressamım🤍
Teşekkürler Taehyung
Taehyung💗
Ne demem birtanem
Benim şimdi gitmem lazım istediğin zaman yaz bana
Minik ressamım🤍
Tamammmm💞
-
Telefonu bir köşeye bıraktıktan sonra kendimi yatağa bıraktım, uzandım. Derin bir nefes aldım ve tavana bakarken düşünmeye başladım.
Gerçekten o tuvalimi çok sevmiştim, benim içimde çok ayrı bir yeri olacaktı her zaman. İlk ve en güzel hissiyatı bırakmıştı içimde. Üstelik Taehyung da çok beğendi, onun beğenmesi benim için dünyalara bedel.
Birden duyduğum telefon bildirim sesiyle yatakta doğruldum. Taehyung'dan geldiğini düşünerek telefonumu elime aldım ve açtım. Bildirimlere girdiğimde bilinmeyen bir numarayla karşılaştım.
-
Bilinmeyen Numara
Jungkoookkk
Benim Jimin
Bu gün numaranı vermiştin ya
Yaziyim dedimm
Bilinmeyen numara 'Jimin🐣' olarak değiştirildi
Jungo🐰
Jimiin
İyi yapmışsınn
Jiminn🐣
Ee napıyorsunnn
Jungo🐰
Hiçç öyle boş boş yatıyorum
Peki sen
Jimin🐣
Ben de aynı şekilde
Çok konuşamadık ayak üstü
Sen hangi okula gidiyordun
Jungo🐰
X lisesini biliyor musun
Oraya gidiyorum
Sen nereye gidiyorsun
Jimin🐣
OHAAA CİDDİMİSİNNN
BENDE ORAYA GİDİYORUMMM
Jungo🐰
Aaaaaa
Gerçekten miiiiii
Okuldada görüşelim o zaman jiminnnn
Çok mutlu oldumm💞💞
Jimin🐣
Bendeeee
Kesinlikle okulda buluşalımm
Çok eğleniriz
💗💗
Jungo🐰
Evettttt
Jimin benim ödevime devam etmem gerek
Sonra tekrar konuşuruz olur mu
Jimin🐣
Olurrr görüşürüz Jungooo💞💞
Jungo🐰
Görüşürüz jiminnnsssii💞
-
Artık gerçekten ödevlerime devam etmeliydim. Çok fazlalardı. Ama jiminle konuşmak iyi hissettirmişti, sanki yıllardır tanıdığım biriymiş gibiydi. Aynı okulda olmamızada çok sevinmiştim. Beraber çok eğlenirdik.
Telefonu kenara bırakıp yataktan kalktım. Sandalyeme tam oturacakken çok susadığımı fark ettim. Tam odamdan çıkıp mutfağa gitme kararı almıştım ki ayaklarım birden durdu. Aklıma en son mutfakta yaşananlar gelmişti, gitme istediğim söndü. Hemen çantamın yanına adımlayıp su şişeme baktım. İçerisinde birazda olsa su vardı. Onu içip yeterli geldiğine kendimi ikna ederek sandalyeme oturdum ve ödevleri yapmaya koyuldum.
-