“Oyuncu bilinmiyordu; bilinen tek şey, oyunun onun etrafında şekillendiğiydi.”
Asel Vurgun
Omzuma çöken acıyı umursamamaya çalışarak organize ettiğim bilgisayar ekipmanlarımı internet cafenin özel masasında kurmuştum. Birden bire önüme çıkan iri yarı bir gence çarpmam omzuma tarif edilmez bir acı bırakmış bu da yetmezmiş gibi şuan karşımdaki masadan kendi kurduğu ekipmanlarla Standoff 2 oyununa girdiğini dudum. Bu bilgiden daha kötüsü ise o ve yanındaki 4 kişi Asecand klanının üyeleriydi. Dudak kıpırtılarından anladığıma göre Klan savaşlarına katılacaklardı. Karşımdaki gurup Sipahiler liderine ks’ye davet eden Ascend klanıydı. Şimdi o lidere verdikleri sözü tutuyorlardı. Onlar hakkınlarında araştırmaya gerek kalmadan bilgiler toplamıştım. Neden mi? Çünkü Sipahiler’in lideri olarak bunu yapmak kalanıma güç olurdu.
Birden oyundan bildirim gelmesiyle gözlerim ekrana döndü.
Arko’n:
Umarım ks katılmak konusunda halen kararlısınızdır.
Yüzüme küçümseyici bir gülünseme yerleşirken benim hakkımda ne düşündüğünü kavramaya çalıştım. Büyük ihtimalle benim bir kız olduğumdan haberdar değildi. Tıpkı klanımdaki üyelerim gibi. Bu oyunda ismimi çok duyurmuş olabilirdim ancak oynamış tarzımdan ve sert dilimden olsa gerek hiç kimse kız olma ihtimalini vermiyordu. Böylesi daha iyidi benim hakkımda daha az bilgi alırlardı. Onların gözünde bir erkek profilini çizmek hoşuma gitmiyor değil yani.
İnce uzun parmaklarım klavyeden dolaştı.
Noctyra:
Korkup geriye doğru kaçmak bizlik değil,Arko’n.
Başımı kaldırıp sert gözlerle arkadaşlarını izleyen asecand klanının lideri olan Arko’nu izlemeye başladım. Arkadaşları kendi aralarında konuşurken isminin Zincir olduğunu öğrendim. En azından iri yarı olan adam ona öyle sesleniyordu.
Zincir gözlerini gelem bildirimle ekrana çevirdiğinde vereceği tepkiyi yavaş yavaş izlemeye karar verdim. Zincirin atığım mesajla dudakları yukarıya doğru kıvrıldında dudaklarım onu taklit etti. Beliki mesajım hoşuna gitmiş olmalıydı. Acaba karşısına çıksam da böyle gülümser miydi? Sanmıyorum. Ona sertçe çarptıktan sonra yüzüme öyle bakacağını düşünmem. Aslında bakarsanız pekde umrumda değil.
Derin bir nefes alarak önümdeki perdeyi sonuna kadar çekip cafeteryadaki bir çok insanın üzerimde olan bakışına engel oldum. Rahatça oynayabilmek için kendimi kamufle etmeliydim. Heleki karşımda katılacağım ks savaşındaki liderlerinden biri durarken…
Sırtımı dikleştirip bir ks savaşı için lobi açtım. Yavaş yavaş benim klanının üyeleri katılınca bu sefer asecand liderini davet ettim. Saniyeler yada dakikalar içerisinde bu lobi dolacaktı. O esnada klandan mesaj sesi gelmesiyle bazı kurnaz düşüncelerim kayboldu.Klana girdiğim an taramalı tüfekleri iyi kullanan bir yandanda şaklabanlık yapmak için doğan Oktay her zamanki gibi bizi şaşırtmamıştı, atığı mesajla. ZeroPing: Bu klan savaşı iki götümüzün arasında, Sipahiler. Başaracağınıza inanıyorum. Aksisi olamaz zaten.
Ettiği manalı küfürle göz devirirken Oktay’ın ayakçısı olan , yani çok değer verdiği yegane ikizi, onun kafa yapısına uyup mesaj yağdırmaya devam etti.
Cypher:
Sanırım iki gözümüzün arasında demek istedin, ZeroPing. Burada kararları sen değil klan liderimiz, ağabeyimiz, can dostumuz, her ne kadar da yüzünü görmesekte Allah nazarlardan saklasın yakışıklı babapiromuz ( oyunu çok iyi oynayan oyunculara bir hitap şekli. ) karar veriyor, hatırlatırım :)
Birden bire Oktay’ın ikizi olan Orhan’ın yazdığı mesajla yüzümde alaycı bir gülümseme yerleşirken bu durumdan haz alıyordum. Evet kendi klanımdaki üyeler bile karşı cins olduğumdan haberdar değillerdi. Gerçeği hiç kimse keskin nişancıyı iyi oynayan bir oyuncuyu kız olma ihtimalini vermez. Kulanıcı adı bir kıza hitaben daha uygun olsa bile. Hekesin Nyoctrya’nın kim olduğunu merak ettiğini biliyordum. Karşımızdaki Asecand klanının lideri , nam-ı diğer Arkon, bile kız olduğumu bilmiyordu. Bilseler bile inanamazlardı herhalde. Açıkçası bunu da istemezdim.
Ağır silahlarda iyi olan ve klanımdaki üyelerde tek aklı selim olarak bulduğum kişi Virex, yani Aren idi. Yazdığı mesaj da bunu destekliyordu.
Virex:
Ne zaman başlayacağız bu ks’ye admin. Daha fazla onları beklemekle uğraşamayız.
Parmaklarım hızla klavyede dolaşarak mesaj yazdı.
Noyctrya:
Hemen şimdi klan savaşı başlatacağız. Lobideler şu an katılabilirsiniz, atığım koda dikkat edin.
Saniyeler sonra kalanımda seçtiğim dört kişi lobiye katıldığımda kulağıma bir alaycı küçümseme ilişti. Evet ses tona bakarak bu kısık gülüşme Arkon, diğer bir deyiş ile Zincire aitti. Neden kıskı sesle güldüğünü merak ederken içimde perdeyi çekip ona bakmak isteyen bir tarafımı dizginledim.
İnce bir ses “ Admin lobiye katılmamış. Buna ne anlam yüklememiz gerekiyor. Altuğ?” demesiyle kaşlarım çatıldı. Demek Zincirin asıl ismi Altuğ. Üstelik o kız ne demişti? Lobiye katılmamış olmam onlardan korktuğum anlamına mı geliyor?
Altuğ yerine en başında kulağımın pasını temizleye şeref denilen angut araya girdi. “Sipahiler’in elderi düşündüğümüz kadar karşımız çıkacak bir cesaret potansiyele sahip değilmiş. Göt korkusu denilen şey bu olsa gerek.”
İçimden defalarca kez Şerefe söverken başka bir sesin araya girmesiyle sabır çektim. “Oysa göt korkusunu en çok senin bilmen gerekiyor, şerooo!”
Gülümsemi tutarak aniden lobiye giriş yapmamla seslerin kesilmesi bir oldu. “Vay! düşündüğümüz kadar korkak değil ya da karşımıza çıkacak kadar gerizekalı bu elder. Sanki sesimiz duymuşçasına atıldı birden lobiye.” Dediğinde perdeyi çekip ona sert bakışlarımı yollamamak için ekstra bir çaba harcadım. “Sen Sipahiler’in elderi hakkında ne düşünüyorsun, Altuğ?”
Şerefin yönettiği soruyla bir anlığına duraksayıp cevap bekledim ama hiç bir ses duyulmadı. Hızla bakışlarımı ekrana çevirip hızlı hareketlerle chat kısımına Asecand kalanına yazdım.
Chat: Nycortya
“Cesaret hiç unlock edilmemiş, ego full build.”
Chat:ZeroPing
“Sjsjksjsskkaks amk yarıldım resmen. Bu laf bana söylenseydi kılıç gibi girerdi götüme. sjsjsjsjjs”
Chat:Chpyer
“Amk fazla konuşmada çocuklar zırlamasın. Hhahahahah.”
Bıyık altında gülüşüm devam ederken Zincirin yazmasıyla gülüşüm soldu.
Chat:Arkon
“Cesaret sende buglı; arkada çalışıyor, önde komple kapalı.”
Kaşlarım çatıldı. Öfkeyle yazan parmaklarım bir süre ne yazdığımı görmedi.
Chat:Nyctorya
“Bu oyun laflarla öne değil, icraat ile öne çıkar.”
Chat:Arkon
“Oyun başlasın, o halde beyler ve bayanlar.”
Bayanlar? Hızla aran kalbim hızlandığında aklıma gelen mantıklı düşünceyle kendimi sakin tuttum. Ah, doğru ya! İlkin adındaki kızı kast etmişti. Kimliğim ortaya çıkacak diye ödüm kopmuştu. Kahretsin düşüncesi bile ürpertiyordu.
Gözlerim ekrana kaydığın da hızla başla tuşuna basıp sabitleri takip ettim.
Oyunun başlamasına son 10 saniye…
🎖️🎖️🎖️
Hikayemin ikinci bölümü burada sona ermektedir. Umarım beğenmişsinizdir. Keyifle okuduysanız ne mutlu bana. Lütfen beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın 🥰
Seviliyorsunuz 💕