♪Play with Fire - Sam Tinnesz ft. Yacht Money♪
Çalışma odasında sandalyede yüzüm kitaplığa dönük bir şekilde otururken bir çift elin masaya sertçe vurduğunu duydum. O tarafa döndüm. Karşımda İliana vardı.
"Merhabalar prenses." dedi sahte bir gülümsemeyle.
"Bana bir daha prenses deme!" diye bağırdı. Ne kadarda korkutucu(!)
"Neden?" Hiçbir şeyden haberim yokmuş gibi sormam kafamın içindeki Asterin'i güldürdü.
"Hâlâ haberin yokmuş gibi 'neden' diye mi soruyorsun?" Evet.
"Evet." dedim kitabı sertçe kapatırken.
"O zaman ben söyleyeyim Sophie, ya da Asterin mi demeliyim?"
"Asterin olabilir İliana." dedim alayla.
"Defol git!" diye bağırdı.
"Hayır gitmeyeceğim!"
"Defol!"
Yerimden kıpırdamadığımı görünce daha da sinirlendi.
"Gidecek misin yoksa zorla görüleyim mi?" diye bağırdı. Sanki böyle yapınca çok gidecektim. Biliyorum şu anda ateşle oynuyordum.
"Sağol, kendim giderim."
Çıkarken, "Şimdi defol git!" dedi.
Dün Aderith bugün İliana.
Odama giderken birine çarptım. "Önüne baksana!" derken benimle neredeyse aynı zamanda "Özür dilerim." dedi. Kim olduğunu gördüğümde göz devirdim. Clyde. Benim son günlerde bu çocuktan çektiğim nedir?
"Bende seni arıyorum..." Eliyle ensesine dokundu.
"Sophie." diye onu tamamladım.
"Ah, evet. Her neyse, benimle gelir misin?" Neden böyle bir teklifi kabul etmeyeyim?
"Tabii ki." dedi ve beni son bilmem kaç gündür girdiğim odaya görürdü.
"Nasıl?" diye sordu. Bu neydi şimdi. Ne olduğunu anlamadığım bir şeydi. Aslında benim ayna gibi olan şeyi benziyordu.
"Bu ney anlamadım."
"Bu bir ayna ama öyle bir ayna değil. Aradığın şey bulmak için." Benim düşündüğüm şeyle aynı.
"Güzel." dedim.
"Geldiğinden beri bir şey fark ettim-" lafını böldüm.
"Prenses niye böyle?"
"Sevgilisinin katilini arıyor olduğu için olabilir."
"Haklısın."