Vəd
İllər keçirdi. Lalə artıq böyümüşdü. Həyat ona çox çətin sınaqlar yaşatsa da, o, uşaqlıq arzusu olan müəllimlik peşəsini seçmişdi. Hər dəfə sinfə daxil olanda şagirdlərinə biliklə yanaşı, insanlıq, mərhəmət və sülhün dəyərindən də danışırdı.
Bir gün şagirdlərdən biri soruşdu:
— Müəllimə, niyə həmişə "sülh" sözünü təkrarlayırsınız?
Lalə bir anlıq susdu. Sonra pəncərədən çölə baxaraq cavab verdi:
— Çünki müharibənin gətirdiyi acını görən insan sülhün nə qədər qiymətli olduğunu daha yaxşı anlayır.
Həmin gün dərsdən sonra o, ailəsi ilə birlikdə doğma yurdunu xatırladı. Onlar itirdiklərini heç vaxt unutmayacaqdılar. Lalə ürəyində bir daha söz verdi ki, gələcək nəsillər keçmişi öyrənsin, tarixdən dərs çıxarsın və sülhün qədrini həmişə bilsin.