Unudulmayan Xatirələr
Günlər keçdikcə Lalə və ailəsi təhlükəsiz yerdə yaşamağa başladılar. Lakin heç bir gün əvvəlki kimi olmadı. Gecələr gözünü yumanda doğma evini, məktəbini və qarla örtülmüş küçələri xatırlayırdı. Hər xatirə onun qəlbində həm sevinc, həm də dərin həsrət oyadırdı.
Bir gün müəllim sinifdə hər kəsdən gələcək arzusu haqqında danışmağı istədi. Lalə ayağa qalxıb sakit səslə dedi:
— Mən müəllim olmaq istəyirəm. Uşaqlara yalnız dərs yox, həm də sülhün, dostluğun və vətən sevgisinin dəyərini öyrətmək istəyirəm.
Sinifdə dərin sükut yarandı. Müəllim onun sözlərini diqqətlə dinlədi və dedi:
— Keçmişi unutmaq olmaz. Amma gələcəyi daha gözəl qurmaq bizim əlimizdədir.
Lalə həmin gün başa düşdü ki, insanın ən böyük gücü xatirələrini qoruyaraq həyata davam edə bilməsidir.