"Bırak onu pislik herif! Kimsin, nesin, ne istiyorsun bilmiyorum ama onun tek bir kılına dahi zarar gelirse bunu sana ödetirim!"
Seungmin'in ona bu şekilde bağırışı onu sadece keyiflendirdi. Bense şaşkınlığımı hâlâ üzerimden atabilmiş değildim.
"Sen... Sen öldün!" diye bağırdım onun kolu arasından çıkmaya çalışırken. Yine güldü. Gülünce bile orijinal sesini belli etmemek için kullandığı cihazın çıkardığı robotik ses duyuluyordu.
Giderek korkmaya devam ediyor ve tüylerimin ürpermesine engel olamıyordum.
"Ben hiçbir zaman ölmedim."
"Ne?!"
Çığlımı duyar duymaz evin çevresindeki korumalar anında buraya akın etti.
Bizi bu hâlde görünce bellerindeki tabancalarına sarılarak ellerine aldılar ve arkamdaki psikopata doğrulttular.
Onları görünce arkamdaki psikopat daha da eğlenir gibi gülmeye devam etti.
"Geri geleceğim güzelim. Mutlaka seni alacağım. Şimdilik... Görüşmek üzere."
Saçlarımın kokusunu derin bir nefesle içine çektikten sonra beni Seungmin'e doğru fırlattı ve arkasına dönerek koşmaya başladı.
Çimlerin üzerine yığıldım. Seungmin hemen başıma çöktü ve endişeyle, "İyi misin Mi Yeon-ah? Sen...Sen iyi misin?" diye sordu.
"Dur, kaçma!"
Korumalardan birkaçı onun peşine düşerken birkaçı da yanımızda kaldı. Önüme eğilen ve kendime gelmem için sarsan Seungmin'e şaşkın bakışlarla bakmayı sürdürdüm.
"Seungmin..."
"Şşştt! Tamam. Hiçbir şey söyleme. Korkma, geçti. Buradayım, yanındayım. Dikişlerine zarar gelmedi değil mi? Yaran acıyor mu?"
'Acımıyor' anlamında sadece başımı sağa sola salladım.
Oldukça dikkatli bir şekilde beni kendisine çekti. Başım yeniden onun göğsüyle buluştuğu esnada kendime hâkim olamayarak kollarımı da sıkıca beline doladım.
Sessiz sessiz gözyaşı dökmeye başlamıştım ancak beklediğimin aksine daha sakindim.
Bir gariplik vardı. Evet, hem de bayağı bir gariplik vardı. O psikopatı yıllardır tanıyordum. Onun yöntemi bu değildi. O böyle davranmazdı.
Ah, çıldırmama gerçekten çok az kaldı.
"Seungmin-ah?! Mi Yeon-ah?! İyi misiniz?! Neler oluyor?!"
En önde yine Bangchan bize endişeyle seslenerek evin bahçeye açılan kapısından çıkmış, anında yanımıza koşmuştu.
Ondan sonra da yine diğer üyeler bir bir bahçeye dökülmeye başladı.
İntihar etmeye kalktığım günkü gibi oldu. Ben yine Seungmin'e sarılmaya devam ederek onun göğsünde sessiz gözyaşlarımı dökerken üyeler yaşananlara bir anlam vermeye çalışıyordu.
🩹
