✨ Hoshino Ai-Sonsöz✨
Uyarı:Kan ve bıçak,şiddet vardır ❗
O gün onun gitmesini engelleyemedim.Zaten aptal mızmız bebek gibi ağlamak gitmesini engelleyecek miydi?!!!
Mutfakta bir ileri bir geri giderken sinirle kafama yumruk attım.
Kahretsin,başka napabilirdim ki?!...
Sinirle daha hızla hareket ederken,ara sıra saate bakıyordum.Ellerimin üstündeki soğuk ter damlacıklarını fark etmemek elde değildi.
Yinede son bir şansım var...Bıçaklı bir adamı durduramam ama Ai'nin bir bahaneyle kapıyı açmamasını sağlayabilirim.
Derin derin nefes alarak kendimi sakinleştirmeye çalıştım.Ellerim hafiften titriyor,kalbim zil sesini duyacak diye şimdiden çok hızlı atıyordu.
Belkide o sıra kendimi yaralarsam,benimle ilgilenmekten kapıyı açamaz.
Aklıma mantıklı olduğunu düşündüğüm bir fikir gelmesiyle olduğum yerde durdum.Yinede kararsızlığım yüzünden aklımda milyonlarca soru birikmeye başlamıştı.
ya kapıyı açarsa?
Kafamı hızla iki yana salladım.
Bu bir kumar,bunu yapamam.
Son bir şansım olduğunu ve zamanı geri getiremeyeceğimi biliyordum.Bir kumar oynayarak kaybetmeyi göze alamazdım.Sonuçta onun öleceğini benden başkası bilmiyor ve yapamayacağımı düşünmek daha da strese sokuyordu.
Ai'yi bunca zaman tanıdığıma göre inatçı biri...Eğer kapıyı açmaya kafasını koyduysa onu nasıl ikna edicem?
Tekrar bir ileri bir geri giderken düşünmeye başladım.Bir fikir bulmaya çalışıyordum,kumar oynamayacağım,onu kesin ikna edicek bir bahane aramaya başladım.
Her şeyi gerçeğiyle açıklasam,bana inanıp kapıyı açmayabilir mi?
Bir an son çare olarak bu fikri düşündüm ama az önce bulduğum kendimi yaralama fikri bunun yanında daha mantıklı görünürken bıkkınlıkla iç çektim.
Kesin bana inanırda,bir çocuk gele-
Kapının çalmasıyla,bütün düşüncelerim bölünüp hızla uçup giderken,kalbimin durduğunu hissettim.Ne kadar süre durduğumu bilmiyordum,ayaklarıma bakıyor,hiç bir yerimi hareket ettiremiyordum.Ai'nin kapıya doğru koştuğunu ve "geliyorum"diye bağırdığını duyunca daha fazla paniğe kapıldım.
HAYIR,HAYIR...NEDEN OLDUĞUM YERDE DURUYORUM?!!!!...
Kendime gelerek,Hızla mutfaktan kapıya doğru koştum.İçimden yalvarıp,kurtaracağımı söyleyip kendime güvence vermeye çalışıyordum.Oraya vardığımda Ai'nin kapıyı nerdeyse açtığını gördüm,sanki zaman şuan yavaşlamış gibi geliyordu.
Gözlerim fal taşı gibi açılmış bağırarak onlara doğru koşuyordum.Aqua ne olduğunu anlamamışçasına merakla bana döndü,Ai ise bağırmamdan korkmuşa benziyordu.Kapının tamamen açılmış,adamı görmemle daha fazla paniğe kapıldım.
Her şeyi unut,Ai'yi adamın yanından uzaklaştırmam gerek..
Beni böyle gören adamda paniğe kapılmıştı,adamın gözlerinin içine bakarken Ai'yi kolundan tutup kendime çekmeye çalıştım.
"Soru-"Beni kucaklarken kafasını eğip yüzüme merakla bakıyordu.Ama bir ses duymamızla sözü yarıda kesildi.Ardından sadece bağırarak koşma seslerini duyduk,bıçak Ai'nin Sırtında kalmış,yavaşça Ai'nin bacağından akan kanı görünce,gözlerim fal taşı gibi açılıp,korkuyla küçüldü.Diz çöküp bana sarılırken beni kendine çekti.Ağır nefes alma sesleri kulağıma gelirken,gözlerimde yaşlar birikmeye başladı.
KURTARMIŞ OLMALIYIM,BEN YAPTIM...ONU KURTA-
Heyecanla ona sarılırken,gözlerimden yaşlar düşerek gülümsüyordum.d
"A-imi"Onun zar zor sesi bir fısıltı gibi kulağıma gelirken,gözümden yaş düşerek bu saçma sapan düşünceler aklımdan uçup gitti.Bana tutunmaya çalışıyordu,sanki beni hiç bırakmak istemiyor,elleriyle saçlarımı okşuyordu.
"T-t-teşşekür ederim..."kelimeler fısıltı halinde kulağıma geldikten sonra ağzından kan öksürerek,onunla birlikte yere düştüm.Aqua arkadan hareket etmemesi için bağırıyor,bir elinde telefonla diğer eliyle bıçağı sabit tutmaya çalışıyordu.
"H-h-hehe...Çocuklarım anlaşılan benden daha zeki."Bu haldeyken bile gülebilmesi beni daha fazla ağlatmaya başladı.Artık tamamen yere yatmış bir şekildeyken,kafası kucağımdaydı.Hiç bir şey düşünemiyor,gözlerimden akan yaşlar onun yanağına düşerken,onun zar zor nefesi bacağıma geliyordu,ağlayarak onun kafasına sarılmaktan başka bir şey yapamadım.
"A-qua"Hemen yanında diz çökmüş,gözleri titrerken konuşmaması için bağırıyordu.Ai onun bu haline gülümserken onu yanına çekip,yanına yatırdı.Birkaç kez daha öksürerek,oğluna sıkıca sarıldı.Buna karşılık vererek,Aquada sıkıca sarıldı.
"R-Ruby"Kapalı kapılar ardından,adını duymasıyla yumruklamayı keserek,yorgunlukla yere çökerken bağırdı.
"A-ANNEE! NELER OLUYOR?!"Aqua gelmemesi için bağırırken,Ai sadece ağzı kanlı bir şekilde gözlerini kısıp,çocuklarına mutlu görünmeye çalışarak gülümsüyordu.
"Ü-zgün-üm,beni böyle görmenizi istemezdim.Muh-temelen burdan sağ çıkamıcam"Aqua'nın saçını okşarken,gözlerini zar zor açık tutmaya çalışıyor,son saatlerini bizimle konuşmak için harcıyordu.
"H-h-hep bir ailem olsun istedim,çocukluğumda sahip olamadığım bir aile..."Devam etmek için nefesini düzenlemeye çalışırken gözlerinde yaşlar birikiyordu.
"S-sizin gibi çocu-klarım olsa nasıl olurdu diye düşündüm hep....bir-likte geç-ireceğimiz mutlu anıları...okuldaki anıl-arınızı...h-h-hehe idol olduğunuzu bile düşünmüş olabilirim"Güldükten sonra kan öksürürken,Aqua yine konuşmamasını söylemeye çalıştı.Ama Ai'nin tekrar konuşmasıyla sadece gözlerinden yaşlar gelirken sessiz kaldı.
"B-belki işler iyi giderse hepiniz mükemmel idoller olabilirsiniz,Ah..sizin o halinizi görmek isterdim."Gülümseyerek,Aqua'ya daha çok sarıldı.
"A-ama be-nim iç-in öne-mli ola-n mutlu ve sağ-lıklı büyümeniz..."Artık nefes alması daha çok zorlaşıyordu,Aqua bunu fark etmiş olacak ki kafasını kaldırmış onun gülümsemeye çalışan yüzünü görerek,hüzünle gözleri kısıldı.
"Ken-ndi-mi b-u ko-nuda şanslı hiss-ediyorum,siz-e sahip oldu-ğum için.Be-lki si-zin için iyi bir ann-e olamam-ış olabilir-im,yi-ne-de si-ze söy-lemek istediğim bir şey var..."Birkaç kez nefes almaya çalışıp,kan öksürdükten sonra tekrar konuşmaya başladı.
"A-qua,A-imi,Ru-by...Sizi seviyorum"Son sözlerini söyledikten sonra artık öksürmesi ve nefes alması kesilmişti.Korkuyla başımı kaldırırken,onu sarsmaya başladım,Aqua'da sarılmayı bırakmış bir şekilde ağlıyor,sürünerek ona doğru geliyordu.Ruby bir süre sonra ses gelmemesinden kapıya vurarak annesine seslendi.Bağırarak ağlarken,o anın şokuyla şoka girmiş bir şekilde donmuş bir şekilde duruyordum.
Hata yapmamaya çalışmak hataya yol açar.Hayatımda hep böyle oldu,kendime o kadar yüklenir,sıkıntıya sokardım ki,yapmamaya çalıştığım hatadan daha büyük bir hata yapardım.Akıllı düşünemez,gözümün önündeki şansı kaçırırdım.Şimdide böyle oldu,elim birbirine dolandı,yapacağım şeyleri de bir an unuttum...En başından beri kurtaracağım derken,şimdi yaptığım tek şey onun ölümünü görmek oldu.
Üzgünüm Ai,senin öleceğini bilmesine rağmen bu aptal kızın seni kurtaramadı