İçeriğe geç

ÖLÜMÜN SIRLARI

Bölüm 14 · 11 dk okuma

ÖLÜMÜN SIRLARI

Bölüm 14

PİŞMANLIK:

Içeriye girdik. Chris hâlâ ellerimi çok sıkı tutuyordu. 2. Kata çıktık. Bir kapının önünde durduk. Üstünde rahatsız etmeyiniz yazısı vardı. Odaya girdik. Odanın içi çok sade ve şıktı. Duvarlar gri ve koyu gri tonlarındaydı. Gri bir yatak ama örtüsü siyah renkteydi. Mobilyalar da gri tonlarındaydı. Muzik aletleri vardı. Bir kaç tablo vardı. Kocaman bir pano ve panoların üstünde benim, annemin, babamın, Ethan'nın, kolyenin, notların, Bianca' nın fotoğrafı vardı. En ortada ise kocaman bir soru işareti vardı tüm oklar onu gösteriyodu. Sanırsam o kişi peşimdeki babam olduğunu ögrendigim psikopattı . Dayanamıyordum artık.

Chris yatağa oturdu. Bende aynı şeklilde karşısına oturdum. Bana çok umutsuz bakıyordu .

ABRIELLA:" Chris ... Ethan'nın dedikleri doğru mu?"

Bunu çok acı bir şekilde söylemiştim. Boğazıma acı bir tat gelmişti. Elimi boğazıma doğru götürdüm. Öylece cevap vermesini bekledim. Gözlerimin içine bakıyordu. Ellerimi ellerinin arasına aldı.

CHRIS:" Doğru. Bunu sana söyleyecektim ama doğru zamanı bulamadım. Şimdi beni dinleyeceksen her şeyi anlatacağım. Bunları Ethan'la sen baygınken konuşurken öğrendim. "

ABRIELLA:" Söyle gitsin Chris , artık şu sırlardan bıktım. "

CHRIS:" Evet o adam baban , adı da Jason. Jason ' la annen birbirlerine aşık olmuşlar ve evlenmeye karar vermişler ama büyükbaban buna izin vermemiş. Jason'u kışkırtmak için anneni başka biriyle evlendirmiş. O kişide senin üvey baban. Annen zorla sevmediği bir adamla evlenmek zorunda kalmıştı. Jason buna dayanamıyor ve başka bir ülkeye taşınmak istediğine karar veriyor . Annenle son kes buluşmak istemiş annene onunla gelmesini söylemiş ama annen Ethan'a hamile olduğunu itiraf etmiş Jason bunu duyunca anneni bir daha görmemek üzere gidiyor. Ethan 5 yaşındayken. Jason tekrar geliyor. Annen onu hâlâ sevdiğini kocasıyla sık sık kavga ettiklerini söylüyor. Jason onu kendisiyle götürüyor. "

Bütün bunlar... gerçekten yaşanmıştı ve ben herşeyi yeni öğreniyordum. Chris biraz duraksadı bana baktı. Sonra devam etti.

CHRIS:"Ethan birkaç ay annesinden ayrı kalmıştı. Annen tatile çıktığını söyleyip Jason la gitmişti. Annen sana hamile kalmış . Bunu öğrenince hemen Jason'a gideceğini söylemiş .Jason bu haber üzrine çok mutlu olmuş ama annenin gitmesine izin vermemiş. Anneni zorla yanında tutmuş ."

ABRIELLA:" Aşağılık pislik!"

Gözlerim daha çok nefetle ve hırsla dolmuştu. Ellerimi okşamaya başladı. Nazik bir şekilde beni dinleyebilmem için yardım ediyordu.

CHRIS:" Jason bambaşka birine dönüşmüş. Annene hamile iken şiddet uygulamya başlamış ona çok kötü davranmış. Annen bir gün Ethan'ı aramış. Onu birinin zorla tuttuğunu ve kaçırıldığını söylüyor. Ethan ve senin üvey baban heryerde anneni aramışlar ama bulamamışlar. Sen 3 yaşındayken annen bir şekilde kaçmayı başarmış ."

Annem kim bilir o pislik yanında ne kadar çok acı çekmiştir.

CHRIS:" Annen eve geri dönmüş ama eve tek dönmemişti yanında sende vardın. Birkaç yıl boyunca Jason'dan haber gelmemişti . Annen gittiğini düşünmüş. Ama o gün arbadayken onları neyin beklediğini bilmiyorlardı. Jason ikisini de öldürdü. Hatırlıyor musun siz ikiniz tek kalınca komşunuz vardı o senin halan size bakması tesadüf değildi. Yıllarca sizi Jason dan korudu. Daha sonra siz büyünce Gittiğini sandınız ama Jason onu da bir şekilde bulup öldürdü. "

Bize gerçekten çok iyi bakmıştı. Hem anne hemde baba olmuştu bize. Onu çok seviyordum. Ona teyze yerine anne diyordum. Ethan onu hiç bir zaman sevememişti bize iyi bakmasına rağmen belkide annemle babamı özlediği içindir.

ABRIELLA:" Peki neden Ethan'a şimdiye kadar birşey yapmadı?"

CHRIS:" Bilmiyorum..."

ABRİELLA:" Travis ne durumda ona ne oldu?"

CHRIS:" Hapiste. "

ABRIELLA:" En son bilmeceyi çözmüştük. Peki o ne olacak?"

CHRIS:" Ben senden önce gittim . Heryeri aramama rağmen hiç bir şey bulamadık. Yani bu sadece bir yanıltma ve zaman kazanmak için yapılmış. Ha birde o notların hiç birini Bianca yazmamış o pislik yazmış. Hepsini planlayarak bize tuzak kurmak için yapmış. "

ABRİELLA:" Annemin kolyesi sende mi eğer sendeyse alabilir miyim?"

CHRIS:" Sen iste ben ne yapmam ki."

Bu sözü beni utandırmıştı. Cebinden kolyeyi çıkardı. Sırtımı ona çevirdim. Saçlarımı eliyle diğer tarafa yerleştirdi. Kolyeyi boynumdan geçirdi.

ABRİELLA:" Taktın mı ?"

CHRIS:" Ihhimm"

Dudaklarını boynuma dokundurdu.

Geri çekildi.

Ona dönerek,

ABRİELLA:" Teşşekkür ederim bay huysuz dev."

Ona uzanıp yanağına bir öpücük kondurdum .

Herşey iyiyce karışmıştı. Kafam çok doluydu. Herşey tamamen oturmamıştı hâlâ bir yerde bir sır olduğunu hissedebiliyordum.

Chirs'e biraz daha yaklaştım ona sarıldım. Bir ellerini saçlarımda gezdirdi. Bir elini de belime doladı. Geri çekildim, başımı omzuna yasladım. Gözlerimi kapattım. Bir kaç dakika öylece bekledik. Daha sonra Chris bana dönerek,

CHRIS:" Akşam seni bir yere götüreceğim."

Hızlıca ayağa kalktı ve anlımdan öptü. Odadan çıktı.

Gidip Ethan'dan özür dilemeliydim ona çok yüklenmiştim. Chris ve Valeria da bir yandan onun çok üstüne gitmişti. Onunla konuşmam gerekiyordu. Kalktım, kapıya kadar ilerledim. Karşımda Valeria vardı. Benim gelmemi mi bekliyordu? Yada Chris'le konuştuklarımızı mı dinledi?

ABRIELLA:" Cidden hiç sırası değil Valeria sonra benimle rahatça uğraşabilirsin veya nefretini kusabilirsin . Seni suçlamıyorum benden nefret etmekte haklısın. "

VALERIA:" Üzgünüm. Sana bu şekilde davranmamalıydım. Hikâyenizi herkes gibi bende yeni öğreniyorum. Abriella, ben sadece şey.."

Ona sarıldım. Geri çekilip, ellerini tuttum. Gözlerinin içine şefkatle bakarak ona güvendiğimi belli ettim. Şaşırmıştı. Daha sonra gülmeye başladı . Bende ona bakıp gülümsedim.

ABRIELLA:" Ethan'la aranız nasıl? "

Üzgün bir şekilde yere bakıyordu.

VALERIA:" Hep onu bekledim... ama gelmemişti. Neyse önemli olan bu değil boşver bizi hem-"

ABRİELLA:" Onu seviyorsun, Oda seni. Birbirinize bir şans verebilir siniz değil mi?"

Ona gülümsedim. Bana bakarak başıyla onay verdi.

ABRİELLA:" Işte keyfim yerine geldi. Chris bana akşam bir yere gideceğimizi söyledi. Hazırlanmam gerek bana yardımcı olur musun?"

VALERIA:" Olur , benim de bir kız kardeşe ihtiyacım vardı. Chris'in önceden çıktığı kızlar senin gibi değildi. Hepsi abimi kullanıyorlardı."

ABRİELLA:" Chris daha önce kaç kızla çıktı ki?"

Kaşlarımı çatmıştım. Tamam eski çıktığı kızlar olabilir di ama yinede merak ediyordum. Benim ilk aşkım Chris'ti ilk sevgilim de. Bunu görünce kıkırdadı. Bende öyle.

VALERIA:" 2? 3? 4? Saymadım."

Yüksek sesle gülmeye başladı. Bende hem şaşkın hemde kızgın bir şekilde gülüyordum.

ABRİELLA:" En çok kimi sevdi ismini hatırlıyor musun?"

VALERIA:" Sanırım Eva'ydı. Diğerlerine oda çok önem vermiyordu çünkü ergenken çıktığı kızlardı ama Eva'yı gerçekten seviyordu. Eva onu aldattı. O günden beri bir kızla çıkmayı bırak konuştuğunu bile görmedim. Sen onun nefesisin ."

ABRIELLA:" Oda benim gerçekten o olmasa ben şuan daha kötü durumda olabilirdim. "

VALERIA :" Peki ya Senin hiç sevdiğin biri yada sevgilin oldu mu?

ABRİELLA:" Hayır , ben bu konularda pek iyi değilim. "

Şaşırmıştı.

ABRİELLA:"Sen peki? Ethan'dan sonra çıktığın biri oldu mu?"

VALERİA:" O zaman bende ergen kafasında olduğum için belki Ethan kıskanırda bana geri gelir diye bir çocuğu kullanmıştım ama sadece 2 haftalık bir süreçti. "

Gülmüştü bana da komik geldiği için bende gülümsedim.

ABRIELA:" Ethan kimseyle çıkmadı seni beklemiş oda. Bak Valeria kader sizi tekrar birleştirmek için bizi bir araya getirdi onu tekrar istiyor musun? çünkü o seni istiyor. "

Alt dudağını ısırdı. Bana baktı.

VALERIA:" Sanırım evet."

ABRİELLA:" Benim şimdi Ethan'la konuşmam gerek ona çok yüklendim. Hatta sende gel benimle ."

VALERIA:" Olmaz yapamam..."

ABRİELLA:" Hadi ama Valeria merak etme güven bana Ethan'ı tanırım."

Elinden tutup hızlıca merdivenlerden indik.

ABRİELLA:" Ethan nerede biliyor musun?"

Valeria tam cevap verecekken,

ETHAN:" Buradayım Abri."

Arkamıza döndük. Bize bakıyordu, Ellerimize . Şaşırmıştı bu hali çok komik gözüküyordu .

ETHAN:" Siz ve el ele öldürseler de inanmazdım. "

Gülerek söylemişti. Valeria ile birbirimize baktık. Ikimizde kahkaha atmaya başladık. Bu Ethan'nın çok hoşuna gitmiş gibi görünüyordu .

Ikimizde Ethan'a yaklaşıp. Tam önünde durduk.

ABRİELLA:" Ethan ben özür dilerim... Yani sana bağırmamam gerekiyordu abi."

Bana çok ciddi bir şekilde bakıyordu. Bana çok mu kırılmıştı.

ABRİELLA:" Abi... "

Gülerek bana doğru geldi ve bir anda sarıldı.

ETHAN:" Ben sana nasıl kızabilirim? "

Geri çekildi. Anlımdan öptü. Ona gülümsedim. Ayak parlaklarımı kaldırıp onun boynuna sarıldım. Canını birazcık acıtmış olabilirdim. Yanağına bir öpücük kondurdum.

ETHAN:" Hey! Hâlâ bir kolum kırık unuttun mu yoksa ?"

Geri çekildim. Gülümseyerek,

ABRİELLA:" Üzgünüm abi."

Ona göz kırptım. Gözlerim le Valeria'yı işaret ettim . Anlamıştı ve bana göz kırptı. Sırıtarak elini saçlarında gezdirdi. Utanınca yada heyecanlanınca bunu yapardı.

Arkama dönüp Valeria 'ya göz kırptım. Elini tuttup onu Ethan'a doğru ittim. Şaşkınlıkla Ethan'nın göğsüne çarpmıştı. Ethan onu tutmuştu. Bana bakıp seni öldüreceğim bakışı attı. Bende sırıtarak ,

ABRIELLA:" Çok beklemezsen sevinirim."

VALERIA:" Abriella!"

Gülerek yukarı kaçtım. Chris neredeydi? Nereye gidecektik acaba, ne giymeliydim?

Odama girip önce duşa girdim. Saçlarım baya uzamıştı belimdeki saçlarım biranda kalçama ulaşmıştı. Saçlarımı kurutup düzleştirdim. Üzerimde ki bornozumu çıkarıp siyah iç çamaşırlarımı giydim . Hızlıca kıyafet bakmaya karar verdim. O sırada kapım çaldı. Valeria olmalıydı. Hızlıca kapıya ilerledim. Kapıyı açtım. Chris'in şaşkın yüzüyle karşılaştım. Hızlıca kapıyı kapatamaya çalışırken Chris eliyle kapıyı tuttu.

ABRIELLA:" Chris ! Gider misin lütfen şuan müsait değilim. "

CHRIS:" Benim gelince müsait olmana gerek yok ki minik hanım. "

Offf kapıyı açmadan önce kim olduğunu sormalıydım. Aptal kafam.

ABRİELLA:" Chris gitmen için 3 saniyen var yoksa Ethan' a bağırırım. "

CHRIS:" İkimizden başka kimse evde yok minik hanım benden kurtulamazsın. "

ABRIELLA:" Ne! Valeria nereye gitti? Benimle hazırlanmaya gelecekti."

CHRIS:" Ethan'la bir yere çıktılar bende bilmiyorum. Sanırım araları düzelmiş."

ABRIELLA:" Evet benim sayemde."

CHRIS:" Hadi ama Abri sıkıldım böyle durmaktan aç şu kapıyı da gözlerim manzara görsün. "

ABRIELLA:" Chris sen sapık mısın? Istemiyorum elini çek yoksa ısırırım. "

CHRIS:" Konu sen olunca kendime hakim olamıyorum Abri."

Kapı bir anda açılmıştı. Kullanmıştı dev gücünü. Yerdeki hemen yanımdaki bornoza uzandım ama benden önce davranıp ayağıyla itti. Gözleri üzerimde gezindi. Utancımdan durduğum yerde dikilip kalmıştım. Etrafımda dönmeye başladı. Utançtan yerin dibine girmiştim. Yanaklarım yandığını hissediyordum.. Önümde durdu. Bana yaklaşıp,

CHRIS:" Sen gerçek olamazsın abri . Sen Çok güzelsin. "

Şimdi sıra bendeydi, ona yaklaştım aramızda çok az bir mesafe vardı.

ABRIELLA:" Öylemi? "

CHRIS:" Evet hemde nasıl..."

Bir adım daha ileri gittim artık vücudum vücuduna değiyordu. Ellerimi yanaklarında gezdirdim. Hoşuna gitmiş olmalı ki burnundan nefes vererek güldü.

CHRIS:" Beni deli ediyorsun Abriella, benim olmanı istiyorum..."

Bana eğilip öpmeye kalkışacakken onun bacak arasına tekme attım. Evet , 2. kez bunu yapıyordum ve bu çok eğlenceliydi. Geri çekildi ve ellerini erkekliğine götürdü. İnliyordu.

ABRİELLA:" Sana benimle uğraşmaman gerektiğini söylememiş miydim?"

Bana baktı sonra sırıtarak,

CHRIS:" Ahh, Abri bunun ne kadar acı verici bir şey olduğunu bilmiyor musun? ileride çocuklarımız olmazsa ne yapacaksın ?"

ABRIELLA:" Hâlâ çocuktan bahsediyor ."

Yastığı alıp ona doğru fırlattım. Hızlıca tutup bana attı. Kafama atmıştı .

CHRIS:" Hahha karşında kim olduğunu unuttun sanırsam?"

Bana doğru gelerek beni yatağa itti. Bu sefer yine vurmayayım diye bacaklarımı iki bacağının arasına aldı. Ona istediğini vermeyecektim.

ABRİELLA:"Chris eğer şuan üstümden kalk ve aynı zamanda beni bırak!"

Gülümseyerek bana daha çok yaklaştı.

CHRIS:" Yapmazsam ne olur minik hanım?"

Çaresizce yüzüne bakıyordum.

Birinin merdivenlerden çıkarken ki çıkardığı ayak seslerini duyduk. Chris her an ağlayacakmış gibi bakıyordu. Ben ise ona gülerek karşılık verdim. Üzerimden hızlıca kalkıp.

CHRIS:" Sıçayım söyle işin içine ya ! Tanrım neden izin veremiyorsun ? Şu kızı birkerecik öpsem ."

VALERIA:" Abriella odada mısın?"

Valeria bana sesleniyordu. Biraz daha erken gelsen ne olacaktı sanki? Hızlıca yatağın üstündeki bornozu alıp üstüme giydim. Bu sefer Chris bana çaresizce bakıyordu ona gülümseyerek;

ABRİELLA:" ne oldu Bay huysuz dev yine istediğini alamadın şimdi odadan çıkar mısın kız kıza 'Yalnız başımıza kalmak istiyoruz.' Umarım anlamışsındır. "

CHRIS:" Peki öyle olsun bakalım..."

Yüzüme birşeyler planlıyormuş gibi sinsi bir şekilde gülüyordu. Bu adam cidden kafayı bozmuştu.

O çıkarken Valeria da içeri girdi. Chris'i görünce şaşırdı . Bana bakıp göz kırptı. Kapıyı kapatıp . Yanıma geldi.

VALERIA:" Ben yokken çok güzel şeyler yaşanmış galiba keşke sizi bölmeseydim. "

Omzuna vurdum.

ABRIELLA:" Hiç bir şey olmadı bir şey sorup gitti. Sen beni boşvere Ethan ve sen?"

Bu sefer ben ona göz kırptım. Utanmıştı.

VALERİA:" İkimizde tekrardan başlamaya karar verdik. Gelirken onun yanağından öpüp koşarak geldim. Çok şaşkın bakıyordu. Yüzünü görmeliydin. Hahhaha"

ABRİELLA:" Sizin için çok mutluyum umarım asla birdaha ayrılmazsınız. Saat kaç ki? Çok geç olmadan hazırlanmalıyım . Hadi kaldır bakalım kıçını. "

Bana gülümseyerek popoma şaplak attı.

ABRİELLA:" Hey! Bu canımı acıttı. "

Bir kaç saat sonra sonunda hazır olmuştum. Üzerimde zümrüt yeşili dekolteli eteğide büzgülü olan ve yırtmacı olan bir elbise giydim. Krem renkli bir çanta ve aynı renkte bir topuklu giydim. Gümüş renginde bir bileklik taktım. Kolye olarak annenmin kolyesini taktım. Doğal ama güzel görünen bir makyaj yapmıştım. Aynaya baktım gerçekten çok güzel görünüyordum.

VALERIA:" Vayy bu ne güzellik. Dikkat et Chris seni yemesin."

Hâlâ benimle dalga geçiyordu.

ABRİELLA:" Çok Teşekkür ederim Valeria. Şimdi gitmem gerekiyor sonra görüşürüz. "

VALERIA:" Rica ederim, iyi eğlenceler. "

Aşağı indim . Chris koltuğa oturmuş telefonuna bakıyordu. Benim telefonum neredeydi? Cidden uzun zaman sonra yokluğunu yeni farketmiştim. Eskiden olsa telefonsuz 1 saat bile dayanamazdım. Ama şimdi... artık herşey değişti.

ABRİELLA:" Nasıl görünüyorum Bay huysuz dev? "

Bakışlarını telefondan ayırıp bana baktı. Yeşil gözlerini üzerimden alamadı ağzı açık kalmıştı. Bu hâli çok komikti. Gülmemek için kendimi zor tutuyordum.

CHRIS:" Sen... her zamanki gibi çok güzel görünüyorsun."

Bu iltifatı çok hoşuma gitmişti. Yüzüm yine kızarmıştı. O da çok nefes kesici duruyordu. Siyah bir takım giymişti. Siyah ona çok yakışıyor.

Ona doğru yürüdüm oda ayağa kalktı.

ABRİELLA :" Doğruyu söylemek gerekirse sende çok yakışıklı görünüyorsun her zaman ki gibi..."

Dudaklarıma bakıyordu.

ABRİELLA :" Sabah sana vurduğum için üzgünüm ama hakketin."

CHRIS:" Öylemi? Hakettim demek ben sadece ahgg neyse bizi yanlız bırakamıyorlar ama ikimizin başbaşa kalacağı çok güzel bir yer biliyorum sadece ben ve sen."

ABRİELLA:" Vazgeçtim hiç üzgün değilim keşke bir tane daha vursaydım. "

Bunu duyunca kahkaha attı. Elimden tuttu.

CHRIS:" Gelin hadi minik hanım. "

Arabaya kadar el ele yürüdük . Arabaya bindik.

ABRİELLA:" Nereye gidiyoruz Chris?"

CHRIS:" Gidince görürsün. "

Onu taklit ederek.

ABRİELLA:"Gödönce görörsön. Hep bu kadar gizemli olmak mı zorundasınız bay huysuz dev? Çünkü beni çok etkilemeye başladınız ."

Onunla dalga geçiyordum. Bu biraz hoşuna gitmişti. Sadece gülümsedi.

CHRIS:" Seni başka özelliklerimlede etkileyebilirim bayan minik boş konuşan. "

Herseferinde beni bir şekilde utandırmayı başarıyordu.

" Artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Bende öyle. Anlamakla, katlanmak arasında tükendim..."

(Ben yazarken bittim resmen size iyi okumalar.♡)

Bölüm sonu

7 yorum