Uyandığımda kuşların seslerini duyuyordum. Uzun zaman sonra ilk defa bu kadar huzurlu hissettiğimi anladım. Yatağın baş ucunda iç çamaşırları ve giyebileceğim kıyafetler konulmuştu. Yataktan hiç kalkmak istemiyordum çünkü çok rahat ve iyi hissetmeme sebeb oluyordu.
Ne yazıkki kalkmam gerekiyordu. Yataktan kalktım. Odayı incelemeye başladım. Duvarların rengi beyazdı ama bu beyaz asil duruyordu. Duvarların bir kısmı duvar kağıdıyla kaplanmıştı. Çok güzel çiçek resimleri vardı. Ellerimi üzerinde gezdirdim. Karşımda kocaman bir dolap vardı. Dolabı açtım. İçinde bir sürü kıyafet vardı. Hepsi benim bedenime göreydi. Bunu büyük ihtimalle Chris düşünmüştür. Etrafımda döndüm. Bir masa gözüme çarptı. Ona doğru yürüdüm. Masanın üstünde minik bir çerçeve ve içinde Chris'in küçüklük fotoğrafı vardı . Fotoğrafı içinden çıkarıp cebime attım. Hızlıca balkona doğru doğru koştum. Camı açtım. Balkonda birsürü çiçek vardı. Havayı içime çektim. Derin nefes alıp verdim. Manzara çok güzeldi ama birşey beni huzursuz ediyordu. Aklıma o psikopat geldi. Neredeydi? Bizi arıyor muydu ? Annemi nereden tanıyordu ve en önemlisi hastanede Ethan'a kardeşine herşeyi anlat demişti. Ethan benden birşeyler sağladığından emindim . Onunla konuşmam gerekiyordu. Ben bütün bunlara dalmışken. Bir anda bir çift el bana arkamdan sarıldı. Kollarını belime dolamıştı. Korkudan küçük bir çığlık atmıştım. Hızlıca arkama döndüm. Chris'ti .
CHRIS:" Korkuttum mu seni yoksa ?"
Sırıtıyordu.
ABRIELLA:" Ha - ha! Çok komik."
ABRİELLA:" Sevgilim ha? Ben bizim sevgili olduğumuzdan haberim bile yoktu bay huysuz dev. Bana sormadınız bile ?"
Onu seviyordum. İyi ki varsın Chris...
CHRIS:" Haber vermem mi gerekiyor du Bayan minik boş konuşan ?"
Başımla onayladım. Ona gülümsedim. Kollarımı boynuna doğru doladım. Mutluydu bende öyleydim. Hayat onunla tanıştıktan sonra daha farklı ve güvenli.
Dudaklarıma bakıyordu. Gülümsedim. Neye gülümsediğimi anlamamıştı buyüzden dudaklarımdaki bakışları gözlerime dönmüştü.
CHRIS:" Ne? Sonunda yanlız kaldığımıza göre seni rahatça öpebilirim tabi izniniz varsa minik hanım. "
Ona gülümseyerek , başımla onay verdim . Utanıyordum belkide şuan kızarmış ta olabilirim. Belimdeki elleri boynuma çıktı. Ellerimi yavaşça onun yanaklarına koydum. Ona doğru ayaklarımı kaldırdım. Bunu görünce kıkırdadı. Ona kaşlarımı çattım .
ABRIELLA:" Ben kısa değilim bay huysuz dev .Sen fazla uzunsun. "
Sırıtarak,
CHRIS:" Öylemi..."
Bana daha fazla yaklaştı. ( OHA SONUNDA OLACAKMI ♡•♡)
HİZMETÇİ :" Ihggmm , efendim sizi rahatsız ettiğim için beni affedin ama kahvaltı hazır sizi bekliyorlar. "
Onu görünce Chris'i hemen ittim . Herşey aniden gelişmişti. Chris cidden mi diye bakıyordu. Hizmetçi çok utandığı için bunu söyledikten sonra hemen hızlıca odadan ayrılmıştı.
CHRIS:" Neden hep böyle olmak zorundaki !"
Kızdığında küçücük bir çocuk gibi oluyordu. Ona bakarak güldüm.
ABRIELLA:" Hadi koca oğlan şansına küs. Benim duşa girmem gerekiyor. Sen git."
Güldüğümü görünce ciddi bir şekilde bakmaya başladı . Eski Chris geri gelmişti ama bu bakışlar daha sonra sırıtmaya döndü.
ABRİELLA:" Neyin var senin? Duymadın mı bizi bekliyorlar .Yaptığımız saygısızlık olur. Çocukluk etme Chris."
CHRIS:" Duşa gireceğini söyledin..."
Bana alttan bakarak sırıtıyordu. Aklındakini ilkte anlamamıştım ama sonra anlar anlamaz . Onu ittim. Kızardığıma yemin edebilirdim.
ABRİELLA:" Git burdan huysuz sapık!"
Çok yüksek sesle gülüyordu. Onu ilk kez böyle görüyordum. Kapıya kadar ittim kafasına yastık attım. Yastığı benden önce davranıp tuttu ama kendisi pes etmiş olsa gerek. Odadan koşarak çıktı.
Hızlıca duşa girdim. Yatağın baş ucundaki iç çamaşırlarımı giydim. Mini siyah bir etek ve üzerime de bırakılan kırmızı bluzu giydim. Ayakkabıları görmemiştim. Onları da hızlıca giyip. Makyaj masasına koştum. Banyoda saçlarımı saç kurutma makinesi ile kurutmuştum. Biraz taradım ve uçlarına hafif dalgalar bıraktım. Yüzüme sadece biraz nemlendirici sanırsam onu kullandım. Dudaklarıma da hafif bir lipglos kullandım. Nihayet hazırdım.
Hızlıca merdivenlerden inerken . Valeria ile karşılaştım. Ona hafif gülümseyerek,
ABRIELLA:" Günaydın. "
Bana ciddi bir şekilde baktı sonra hızlıca yanımdan geçti. Ne yapmıştım ki ben ? Neden bana karşı böyle davranıyordu? Yoksa Chris'le aramızdaki hisleri mi kıskanıyor muydu?
Birşey demedim çünkü şu an onun evindeydim ve mecbur kaldığım için burada kalıyordum . Bir an önce buradan gitmek istedim. Burayı başta çok sevmiştim ama artık bundan emin değildim. Hatta onlara yük olduğumuzu düşünmeye başladım. Bu konuyu Chris'le konuşmalı mıydım?
Derin nefes alıp verdim. Kocaman bir salona girdim. Herkes masaya oturmuş sohbet ediyorlardı. Bana ilk bakan Chris olmuştu. Bana göz kırpmıştı. Utangaç bir bakışla ona alttan gülümsedim. Daha sonra Ethan bana bakmıştı. Ona gülümsedim ama bana ciddi bir şekilde bakıyordu. Dün Chris sevgili olduğumuzu söylemişti buyüzden bana hâlâ kızgındı nede olsa eski dostuna aşık olmuştum. Masadaki herkes geldiğimi farkedince istemsizce vücuduma bir titreme geldi ve kalbim çok hızlı atmaya başlamıştı. Onlara mahçup bir şekilde gülümsedim.
ABRIELLA:" Herkese günaydın, umarım sizi çok bekletmemişimdir . Şimdiden özür dilerim. "
ADLLE:" Sorun değil kızım, zaten bizde yeni oturduk."
Masaya geçecekken arkadan birinin bana omuz atmasıyla karşılaştım. Bu Valeria'ydı bunu bilerek yapmıştı. Çok sert omuz atmıştı. Kimse birşey anlamasın diye nefesimi tuttum. Bana dönerek sanki yanlışlıkla olmuş gibi,
VALERIA:" Ahh, çok üzgünüm Abriella yanlışlıkla oldu."
'Yanlışlıkla oldu ' cümlesini söylerken yüzüme ciddi bir şekilde baktı. Benden nefret ediyordu ama neden?
ABRIELLA:" Ahh , hiç önemli değil gerçekten Valeria yanlışlıkla oldu sonuçta."
Bende aynı şeklilde ' yanlışlıkla oldu sonuçta ' cümlesini ciddi bir şekilde söylemiştim. Kimse bunu farketmemişti ama Valeria anlamış olmalı ki sırıtan yüzü birden düştü. Bende ona gülümseyerek masaya Chris'in yanına oturdum. Yanımda da Ethan vardı. Valeria sinirlenmişti. Chris birşeyleri anlamış gibiydi. Ellerini ellerimin üstüne koyup sessiz bir şekilde.
CHRIS:" Boşver onu."
ABRIELLA:" Sorun değil gerçekten alışacaktır bende öyle. "
Ethan'a döndüm bize bakıyordu. Ellerimize bakıyordu. Yine sessiz bir şekilde,
ABRIELLA :" Ethan lütfen böyle yapma, biz gördüğün gibi işte..."
ETHAN:" Sonra konuşalım Abri."
ABRIELLA:" Bencede Çünkü seninle konuşacaklarım var ."
Bunu söyleyince biraz tedirgin gibi oldu.
Kahvaltımızı yapmıştık. Dışarıya çıkıp havuzun karşısında oturup kahve içiyorduk.
HECTOR:" Christopher, oğlum benim ne kadar çok işlerim olduğunu senden başka kimse daha çok bilemez. Biz birazdan gidiyoruz annenle . Valeria kalmak istediğini söyledi. Haber vermek istedim."
Chris biraz üzülmüş gibi oldu.
CHRIS:" Anlıyorum baba, istediğiniz zaman gidebilirsiniz."
ADELLE:" Abriella oğluma iyi bak olur mu biraz asi dir . Seni dinleyeceğini düşünüyorum. Seni çok sevdim kızım ."
Onlara gülümsemekten başka çarem yok gibiydi ama Valeria o buradaydı ve bu hiç iyi bir şey değildi.
Kahveler içilmişti. Herkes birbiriyle vedalaştıktan sonra bir araba geldi . Arabaya bindiler . Gitmişlerdi. Ethan'a doğru yürüdüm.
ABRIELLA:" Ethan biraz konuşabilir miyiz?"
ETHAN:" Tabiki de Abriella!"
Bunu ciddi bir şekilde söylemişti. Bahçede ben Chris ve o vardı. Chris'e bakarak,
ETHAN:" O burada mı kalacak? Yalnız olacağımızı sanıyordum. Anlaşılan birbirinizden kopamıyorsunuz."
Ona kırgın bir şeklilde baktım ama bu onun umrunda bile değildi. Chris'in yanına gidip onun ellerini tuttum.
ABRIELLA:" Chris... gördüğün gibi onunla konuşmam gerekiyor. Eminim zamanla kabullenecektir. Bize biraz izin verebilir misin?"
ETHAN:" Ben varken birbirinize temastan kaçının. Ellerini bırak Abriella."
Bu biraz beni güldürmüştü. Chris'e bakarak kıkırdadım ve ellerimi çektim . Oda alttan gülümsüyordu. Bir anda bana doğru eğilerek yanağımdan öptü. Chris gerçekten canına susamıştı. Hızlıca abime baktım. Gözleri içinden fırlayacakmış gibi bakıyordu. Chris'e döndüm,
ABRIELLA:" Çabuk git yoksa çok kötü şeyler olacak lütfen hadi!"
Chris abimi kızdırmak için yapmıştı. Beni ilk defa öpmüştü bu beni biraz tuhaf hissettirmişti . Chris alay edercesine sırıtıyordu. Ondan ayrılıp abimin yanına gittim.
ABRIELLA:" Onun adına üzgünüm abi, lütfen ilk sen başla. "
Sakinleşmek için derin nefes alıp verdi. Benim için sustuğunu biliyordum.
ETHAN: Başımızdan birçok şey geçti ve artık seninde birşeylerin farkına vardığını anladım. Buyüzden gerçekleri anlatma zamanı geldiğini düşünüyorum. Ilk önce Chris'le aramızdaki bu nefreti anlatacağım. "
ABRİELLA:" Evet dinliyorum."
ETHAN :" Ben lisedeyken 12. Sınıftım Chris'te 11. Sınıftı. O zamanlar okulda bir çete vardı. Bildiğin zorbalardı. Birgün okul çıkışı Chris'i rahatsız ettiklerini gördüm. Onlara bunu yapmamalarını söyledim ama beni dinlenmediler. Içlerinden biri bana yumruk attı ve böylece kavga başladı. Chris'le birlikte olup onları fena şekilde dövmüştük ama bizde iyi durumda değildik. "
Son cümlesini kurarken gözleri dolmuştu. Gülerek anlatıyordu. Bende gülümsedim. Devam etti.
ETHAN:" O günden beri çok yakın arkadaş olduk. Kız kardeşi Valeria ile tanıştım onh ilk gördüğümde aşık olmuştum . Oda bana. Chris'in annesi ispanyol buyüzden onlar ispanya da yaşıyorlardı arada Chris için buraya geliyorlar dı. Bir süre sonra birbirimize açıldık . Sevgili olduktan sonra uzak ilişki yapamayacağını söyledi Valeria buyüzden buraya taşındı ama kötü bir şey oldu. Buyüzden yollarımız ayrılmak zorunda kaldı ve şuan bu durumdayız. "
ABRIELLA:" Onu hâlâ seviyorsun . O da seni."
ETHAN:" Ben onu hiç bir zaman unutamadım hâlâ da öyle. "
ABRIELLA:" Peki bunun Chris'le olan anlaşmazlığınızla ne ilgisi var ? Birde ne oldu da ayrıldınız?"
ETHAN:" Seni korumak zorundaydım. Valeria benim için buraya gelmişti ama ben seni korumak için gitmem gerekiyor du herkesle iletişimimide kesmem gerekiyordu. Valeria bunu bir ihanet olarak düşündü. Bana kırılmıştı. Onun yerinde olsaydım belkide bende aynı şeyi yapardım. Sana buyüzden kötü davranıyor. Bütün olanları bende farkettim , sabah sana omuz atması hatayla olmamıştı. Senin yüzünden gittiğimizi sanıyor. Chris'te kız kardeşine ve onları yarı yolda bıraktığımı düşündüğü için bana yıllar boyu kırgın kaldı. Haklı da."
ABRİELLA:" Peki neden beni korumak istedin ? Kimden kaçıyorduk?"
ETHAN:" Peşindeki katilden."
ABRİELLA:" Nasıl olurda bütün bunları benden saklarsın Ethan, eğer bana bunları söyleseydin belki Binaca şuan yaşıyordu ve benim yüzünden ölen onca insan da."
Ona çok kırılmıştım ve kızgındım.
ETHAN:" Evet ne dersen de haklısın kardeşim ama mecburdum."
ABRİELLA:" NEDEN MECBURDUN!"
Ona bağırdığım için kötü hissediyordum ama bunu haketmişti ayağa kalktı.
ETHAN:" ÇÜNKÜ PEŞİNDEKİ KATIL SENIN ÖZ BABAN!"
Bu doğru muydu? Kendimi öldürmek istedim . Bir an yok olmak istedim. Vücudum titriyordu. Nefes almakta zorlanmaya başlamıştım. Hayır yine bayılmak istemiyordum. Ethan bunu görünce hemen bana sarıldı. Beni anlımdan öptü .
ETHAN:" CHRIS! HEMEN BURAYA GEL ABRI IYI DEĞIL! Abri iyi misin lütfen ayakta kalmaya çalış ."
Chris ve Valeria bize doğru koşuyorlardı. Sandalyeye oturdum. Ethan bana masadaki bardağa biraz su kattı ve bana verdi. Biraz su içmek bana iyi gelmişti . Chris sonunda gelmişti.
CHRIS:" ABRİELLA IYI MISIN NELER OLUYOR? SEN YAPTIN DIMI ONU DA MI ÜZMEYE ÇALIŞIYORSUN HA!"
Ethan'a bağırıyordu. Ethan sinirli bir şeklide,
ETHAN:" BENIMLE DÜZGÜN KONUŞ CHRIS ! NE DIYIYORSUN LAN SEN?"
Beni unutmuş gibi ikisi birbirlerine yaklaşmışlardı. Valeria hızlıca aralarına girdi.
VALERIA:" ŞU AN IKINIZDE ŞU BOKTAN SAÇMALIĞI KESIYORSUNUZ! ABRIELLA IYI DEĞIL GÖRMÜYOR MUSUNUZ?"
Beni mi düşnüyordu? Içinde bana karşı bir nefreti olabilir di ama kötü biri olamadığını biliyordum.
Valeria'yı duymamışlardı bile. Birbirlerine çok kötü bakıyorlardı. Dayanamayarak,
ABRİELLA:" YETER ARTIK! Chris o zaman Ethan seni korumuştu hatırla. Siz çok yakındınız o günleri unuttun mu ? Ethan sende mi unuttun? Valeria Ethan'a kızgın olabilirsin ama bu ne benim suçum nede onun pesimizde bir katil var ve beni korumak için yapmış! "
Ayağa kalktım. Ikisi ve Valeria da bana bakıyordu .
ABRİELLA:" Tamam , haklısınız . Valeria, sevdiğin adam seni bırakıp giderse ve Chris, en yakın arkadaşın seni de kardeşini bir psikopattan korumak için gitmişse hata mı etmiş oluyor?"
ABRIELLA:" Bizim böyle bir durumda birlikte olmamız gerekiyor. Lütfen... yapmayın artık. "
Bir gözümden 1 damla yaş akmaya başlamıştı . Jhon ve Sandra da gelmişlerdi bizi izliyorlardı . Chris ve Ethan birbirlerine baktılar sonra ayrıldılar. Chris bana doğru gelip elimden tuttu. Eve doğru yürüyorduk. Arkama döndüm. Valeria ve Ethan sadece birbirlerine bakıyorlardı. Umarım ikiside Ethan'la barışırlardı.
Hâlâ benden saklanan iğrenç sırların tamamını öğrenememiştim. Birdahakine daha çok güçlü olacağım. Sırlar, gerçekler ve yalanlar için.
