"Öğrenmek, yaşamın tek kanıtıdır. Ben Abriella, yaşadığım için mutluyum. Yaşadığım için öğrenebilirim. Yaşamak..."
Gözlerimi açtığımda arabadaydım. Yanımda Chris vardı. Aracı Chris sürüyordu. Başım feci hâlde ağrıyordu. Bir elimi başıma koydum, yavaşça ağrıyan yeri sıvazladım. Chris uyandığımı görünce arabayı durdurdu. Benimle alay edercesine,
CHRIS:" Nihayet uyanabildiniz inatçı, minik boş konuşan."
Ona ciddi misin söylercesine baktım. Böyle bir zamanda bile hâlâ nasıl benimle uğraşabiliyordu bu adam. Burnumdan nefes vererek güldüm. Bana delirmişim gibi bakıyordu. Belkide haklıydı.
ABRIELLA:"Şakayı geçelim Bay Huysuz dev, Ethan nerede o iyi mi?"
Sadece yüzüme ciddi bir şekilde bakıyordu.
CHRIS:"Bana diyene bak, Ethan iyi merak etmene gerek yok. Hemen arkamızdaki arabada."
Gözlerimi kapatıp tanrıya teşekkür ettim. Derin nefes alıp verdim. Ayaklarımı koltuğun üstüne koyup, Chris'e döndüm. Şuan onu izlemek en güzel şey olabilirdi. En son olanlar... Onu sevdiğimi söylemiştim. Onu fena hâlde kızdırmış ve korkutmuştum ama buna rağmen bana iyi davranıyordu. Kafasına vurduğum polis'e ne olmuştu acaba en önemlisi de vurduğum psikopat ölmüş müydü ? Hiç sanmıyorum .O nasıl da 7 katlık hastanenin camından atlayabildi ki? Bunların hepsinin cevabı Christey di .Travis'e ne olmuştu? Bilmeceyi de çözmüştük ama ne yazıkki bunları öğrenmeye fırsat bulamamıştık. Chris ona baktığımı görünce bana şaşırarak baktı. Bana biraz mesafeli davranıyordu. Bunu hakkediyordum da.
CHRIS:" Ne?"
ABRİELLA:" Üzgünüm... bunu yapmamalıydım ama-"
CHRIS:" Şimdi hiç sırası değil gerçekten abri bunları sonra konuşuruz. "
Lafımı kestiğine göre bana gerçekten kırılmıştı.
Ona çaresizce bakıyordum.
ABRIELLA:" Bana bunu yapma Chris ... ne kadar üzgün olduğumu görmüyor musun ? Ben sadece seni -"
CHRIS:" Beni korumana gerek yok Abriella! Ben kendimi koruyabilirim. Ya sana birşey olsaydı sadece kendini düşünüyorsun. Eğer sana orada bir şey olsaydı ... bunu düşünmek bile istemiyorum! "
ABRIELLA:" Ama bak hiç bir şey olmadı ben iyiyim Chris seninleyim... güvende."
CHRIS:" Yaptığın şey çok tehlikeliydi. Bana bir söz vermeni istiyorum Abriella, birdaha bana haber vermeden bir şey yapmayacaksın. Söz mü?"
Derin nefes alıp verdim.
ABRIELLA:" Söz veriyorum!"
Bunu duyunca keyfi yerine gelmiş gibi oldu.
CHRIS:" Güzel."
ABRIELLA:" Chris sana birşey sorabilir miyim?"
CHRIS :" Sorabilirsin."
ABRİELLA:" Biz şimdi nereye gidiyoruz?"
CHRIS: Gidince görürsün. "
Off ya neden böyle yapıyordu tamam bir hata yaptım ve farkındayım da üstelik ondan özür bile diledim. Hâlâ bana kızgındı. Dayanamayarak,
ABRIELLA:" Chris..."
CHRIS:" Efendim Abriella."
Sorularımdan bunaldığı için sinirlenmişti. Onu kızdırmak benim hep hoşuma gitmiştir. Ona gülümseyerek,
ABRİELLA:" Acaba biz... aramız düzeldi mi?"
Bana ciddi bir şekilde baktı. Sonra yola geri baktı . Arabayı durdurdu. Bana tekrar baktı. Bende ona. Ne yapacağını gerçekten merak ediyordum.
CHRIS:" Seninle ne yapacağım ben?"
Burnumdan nefes vererek güldüm. Ellerimi yüzüne doğru götürdüm. Yanaklarını okşadım. sakalları uzamıştı sakal ona hiç yakışmıyor diye düşündüm kendi kendime. Sadece bana bakıyordu.
ABRIELLA :" Özür dilerim tekrardan ,seni bir daha üzmeyeceğim Chris."
Bir elini belime doğru uzattı. Beni asansördeki gibi kendine doğru çekti.
Asansör... beni öpmek istemişti ama ben geri çekilmiştim. Onu o zaman da üzmüştüm...
Kapının önünde onu sevdiğimi söylemiştim. Acaba onu hiç düşünmüşmüdür? Ona aşık olmuştum ama geri çekilmiştim .
Diğer elini benim gibi yanağımda gezdirdi. Eli boynuma indi beni daha çok kendine çekti. Belimdeki eli yavaşça kalçama doğru indi. Ona daha çok yaklaştım. Bu bir an önce gerçekleşsin istiyordum. Onu öpmek, hissetmek istiyordum. Onu istiyordum. Gözlerini kapattı , birkaç saniye onu izledim daha sonra kendim de kapadım onu ilk ben öpmek istiyordum. Onu öpecekken arkadan araba korna sesi duyduk. Gözlerimi açtım. Chris hâlâ gözleri kapalıydı burnu burnuma değiyordu. Kafamı arka tarafa çevirdim .Ethan camdan kafasını çıkarıp bize bağırıyordu. Chris'e döndüm,
ABRIELLA:" Chris! Burada mısın acaba bize bağırıyorlar. Hadi sür şu arabayı. "
Gözlerini açtı. Kaşlarını çattı.
CHRIS:" Boşver abri ..."
Onu ilk kez böyle görüyordum. Beni dinlemiyordu bile diğer eli belime indi . Belimi sıkmaya başladı.
ABRIELLA:" Chirs! Dur artık. Bizi bekliyorlar. İyi misin?"
CHRIS:" Senin gibi bir kadın önümde duruyorken nasıl iyi olabilirim? "
Bunu söyleyince kızardım. Yüzüne bakamadım. Bunu farkedince kıkırdadı. Geri çekildi.
CHRIS:" Aman be! Bir şey de yaptırmıyorlar ."
Camı açtı, bağırmaya başladı .
ETHAN:" Ne yapıyorsun lan orada sürsene şu lanet arabayı !"
CHRIS:" Abriella fenalaştı onunla ilgileniyordum. "
Bunu gülerek ve ima ederek söylemişti. Ethan bunu duyunca ne diyorsun söylercesine bakıyordu. Arabadan inecekti ama yanındaki kimdi bilmiyorum ama obu tuttu.
ABRIELLA:" Chris! Ne diyorsun? Canına mı susadın Ethan çok kızdı. "
CHRIS:" Merak etme abri, bu mükemmel ânımızı bozmamalılardı."
Arabayı tekrardan çalıştırdı. Bense önüme döndüm. Çok utanmıştım. Bunu ona ödetecektim. Karnım kurt gibi acıkmıştı. Chris'e döndüm,
ABRIELLA:" Chris, çok acıktım."
CHRIS:" Arka koltukta belki acıkırsan diye birkaç şey almıştım. Onları yiyebilirsin."
Beni düşünüp birşeyler almış . Bu hoşuma gitmedi değil. Arakama döndüm, koltuğun üstündeki poşete uzandım. Tekrardan önüme döndüm. Poşeti açtım. İçinde kruvasan, kurabiye, kek ve birkaç içecek vardı. Galiba bir pastaneden almıştı bunları. O kadar acıkmıştım ki hepsini bitirebilir dim. Bir kruvasan alıp ikiye böldüm . Yarısını poşete koydum. Bir ısırık aldım. Tadı mükemmel di.
ABRILEA:" Chris ister misin?"
Bana dönüp .
CRHIS:" Olur."
Elimdeki ısırdığım kruvasana uzanıp tek lokmada hepsini yuttu. Şaşırmıştım ama bunu belli etmeyerek poşetin içindeki diğer yarıyı çıkardım. Chris kıkırdıyordu . Ona bakıp gülümsedim. Onu da yarıya bölüp ağzına attım. Bir parça ısırık aldım.
ABRIELLA:" Sahiden nereye gidiyoruz ? Seni bilmem ama ben bu yolculuktan Gerçekten çok sıkıldım. "
CHRIS:" Karnını bunlarla doyurma gideceğimiz yerde çok daha güzel şeyler yiyeceksin."
Nereye gidiyorduk?
CHRIS:" Geldik!"
Kocaman bir malikaneye gelmiştik. Burası kimindi Chris'in miydi? Bu kadar büyük evi ilk defa yakından görüyordum. Kapının önünde durmuştuk. Bir anda kapılar kendiliğinden açıldı. Içeri girdik bahçesi evden daha çok büyüktü burası bir cenetti.
Chris arabayı durdurdu.
CHRIS:" Gel Abriella."
Arabayı bir adam açtı daha sonra benimkini de açtı. Araçtan indik. Chris arkadan gelenlere baktı onlarda gelmişti. Ethan arabadan çıktı. Kolu alçıya alınmıştı. Ona doğru koştum. Beni görünce bir kolunu kaldırdı. Ona galiba çok sert bir şekilde sarılmıştım. Canı yanmış gibi olmuştu.
ETHAN:" AHH! Abri yavaş! Seni ne kadar özledim bilemezsin gel buraya. sana çok tessekkür ederim kardeşim herkes yaptığını yapamazdı. Seninle gurur duyuyorum."
Bana sarılıp. Anlımdan ve yanağımdan öptü. Daha sonra bakışları Chris'e döndü sonra bana neler oluyordu acaba anlamış mıydı?
ETHAN:" Selam Chris! Beni böyle görmek hoşuna gitmiştir değilmi eski dostum."
Chris gülümseyerek,
CHRIS:" Ahh hemde nasıl eski dostum."
ETHAN:" Dua et kolum kırık yoksa seni bir güzel ... neyse ."
Benim ona baktığımı görünce sustu. Chris ona gülerek bakıyordu. Arkama döndüm. 1 adam ve 1 kadın daha vardı. Çok benziyorlardı kardeş miydiler? Adamın bir yüzünde bir çizik vardı ve o gözü anlaşılan kördü.
Chris hızlıca onlara sarıldı.
CHRIS:" Hoşgeldiniz dostlarım, Abriella ve Ethan ikisi kardeşler. Abriella ve Ethan, Sandra ve Jhon onlarda kardeşler. Umarım çabuk kaynaşırsınız çünkü artık bir ekibiz."
Bunu duyunca şaşırmıştım. Bize baktılar. Ben önce davranıp,
ABRİELLA:" Merhaba, memnun oldum. İyi bir ekip olacağımıza eminim."
Ikiside yüzüme bakıyorlardı. Çok fena rezil olmuştum. Ethan bana baktı gülmemek için kendini zor tutuyordu. Oradan ayrılıp hızlıca Chris'e döndüm. Oda her an gülecekmiş gibu bana bakıyordu. Hızlıca önlerinden yürüdüm. Arkadan kıkırdama sesleri duyuyordum . Chris bana doğru koşarak.
CHRIS:" Dert etme Abri, onlar pek sosyal değiller. Zamanla alışırsın."
Ona ciddi bir şekilde baktım.
ABRİELLA:" Tabi tabi kesin öyledir ."
Biz kapıya doğru yürüken. Evin kapısı açıldı . Dışarıya, bir Yaşlı kadın ve adam . Birde benimle yaşıt bir kız vardı. Kız Chris'e çok benziyordu. Kız Chris'i görünce ona koştu ve çok sıkı sarıldı. Bunu görünce biraz rahatsız olmuştum.( kıskandım demiyor da:))
VALERIA:" ABIIII ! Seni ne kadar özledim bilemezsin. İspanyadayken sürekli seni düşünüyordum. Sonunda kavuştuk. "
Tekrar ona sarılmıştı. Chris'in benle abimi sarılırken gördüğünde oda yanlış anlamış tı . Şuan aynı şeyi bende yaşıyordum. Chris onu anlından öptü. Daha sonra yaşlı adam chris'e kollarını açmıştı.
HECTOR:" Aslan oğlum! Gel buraya. "
Chris babasına sarıldı. Daha sonra annesi ona sarıldı .
ADELLE: "Ahh oğlum seni ne kadar özledim bilemezsin. Arkadaşlarını tanıtmayacak mısın? Ah dur birdakika Ethan! Sen misin oğlum?"
Ethan mahçub bir gülümsemeyle ona yaklaştı.
ETHAN:" Evet Adelle teyzecim benim, beni nasıl hatırladınız gerçekten şaşkınım. "
ADELLE:" Tabikide hatırladım seni nasıl unutabilirim oğlum."
Ethan'a sarıldı. Ethan sonra babasına dönerek,
ETHAN:" Hector amca nasılsınız iyi misiniz?"
Ethan ona da sarıldı.
HECTOR:" İyiyim evlat , hepiniz evimize hoşgeldiniz . Valeria misafirlerimize hoşgeldin demeyecek misin?"
Valleria istemsizce hepimize dönüp,
VALLERIA:" Hoşgeldiniz " dedi gülümseyerek, ama Ethan'a bakana dek. Ethan'la bir geçmişi vardı ama neydi?
CHRIS:" Anne bu Abriella , Ethan'nın kız kardeşi ve aynı zamanda benim sevgilim. "
Ne sevgili mi? Sevgili değildik ama sayılırdık ta .Ethan'a döndüm onu öldürecekmiş gibi bakıyordu. Ona bir şey yapmasın diye gözümle işaret verdim ama boşunaydı ama valeria onun omzuna dokununca birden durdu . Annesi çok mutlu gözüküyordu. Bana doğru gelerek,
ADELLE:" Aww sonunda bu şanssız kızımızı görmüş olduk. Gel buraya kızım."
Beni ailesine mi anlatmıştı ama ne zaman? Ona sarıldım ama aynı zamanda çok utanıyordum. Herkesin gözü üstümdeydi.
ABRIELLA:" Lütfen öyle demeyin aslında ben çok şanslıyım. Chris , o eşssiz çok iyi biri."
Bütün bunları söylerken onun gözlerinin içine bakarak söylemiştim. Bana seni seviyorum söylercesine bakıyordu. Babasına dönerek,
ABRIELLA:" Merhaba efendim, tanıştığımıza memnun oldum. "
HECTOR:" Lütfen kızım bana efendim demene gerek yok . Amca diyebilirsin"
Ona gülümseyerek,
ABRİELLA:" Peki Hector amca."
Daha sonra kız kardeşi Valeria'ya döndüm.
ABRIELLA:" Valeria'ydi sanırsam sanada merhaba."
VALERIA:" Evet doğru , hoşgeldin tekrardan Abriella."
CHRIS:" Ve onlarda benim sadık dostlarım Jhon ve Sandra ikisi kardeş."
Bunları söylerken Ethan'a bakıyordu. Gerçekten ne yaşadıklarını merak ediyordum. Kader onları tekrar bir araya getirmişti. Içeri girmiştik . Bir hizmetçi bana doğru gelerek,
HİZMETÇİ:" Hoşgeldiniz efendim, eğer yorgunsanız sizi odanızı göstereyim. "
Herkesin ayrı bir hizmetçisi mi vardı?
ABRİELLA:" Ah , evet gerçekten çok minettar olurum."
Yukarı çıktık. Odama girdim. Kocamandı çok büyüleyiciydi . Benim için çok büyük olan bu yatağın üstüne atladım. Derin bir uykuya daldım.
