Bir insan'ın kalbine girmek ne kadar zor olabilirdi, biri sırf kendisini sevsin diye neleri göze alabilirdi insan?
Kim niye sevsin seni, ne yaptın ki sevilmek için Manolya? Kalpsizin kalbine girmeye çalışırken, tek kırılan sensin Manolya. İstersen kaburganı kır, kalbimi sana vermek istemeyen her türlü vermez Manolya...
Sevgisiz kakmış canlılar hınçlarını başkalarından çıkartırmış, bazıları ise kendilerinden...
Bazen bir kalp ağrısı öldürürmüş insanı, bazılarını ise yaşatırmış...
'Stresle dolu bünyelerin sonu ölümdür." Derdi annem, o da stresten öldü zaten...
Kalbim ağrıyor şu sıralar, dünkü heyecan'ın izlerimi yoksa kalp krizi belirtilerini bilmiyorum...
Zaten şu sıralar hiçbir şey bilmiyorum ben...
Üşümüş gibiyim biraz, ısıtacak birim yok.
Ölüyor gibiyim de ama ölüm gelirdi öyle olsa yanıma.
Ama gelmedi...
Cidden neden gelmedi?
Oysa ki dün şefkatle saçlarımı kurutan o değilmiydi?
Peki şimdi nerdeydi?
Unutmuş muydu beni?
Yada sıkılmış mıydı benden?
Düşüncelerim beni zehirlemeye başlamışke bir ses duydum aniden;bir bülbülün melodisi gibiydi ama aynı zamanda bir karganın çığlığına da benziyordu...
Ölümün huzuruda karışmıştı sesin arasına ama sert ve soğuk bir sesti aynı zamanda;
"Gelecekmisin Manolya? "
Dedi, huzur yoktu, hiçbir duygu yoktu sesinde.
Dün şefkatle saçlarımı kurutan kişi bu olamazdı,
Direk ruhumu alıp gitmek ister gibi davranamazdı,
Bana bunun yapamazdı...
"Ne?..."
Hiç çıkmadığı kadar çaresiz çıkmıştı sesim, titrek ve aciz...
Gözlerim dolmuştu anında, göz bebeklerim bile titriyordu, hissediyordum...
"Ağlayacakmısın Manolya?"
Bakışlarının altında eziliyorum adeta,
Ağzımı açtıpın gibi bir hıçkırık kaçtı dudaklarımdan,
İstemsizce ağlamaya başladım.
Görmedim ama duydum sıkılmış gibi iç çektiğini...
Bu daha çok yaktı canımı...
"Ağlama Manolya"
Dedi sesini yumuşatmaya çalılır gibi ama yapamadı hala çok sertti sesi...
"Gelecekmisin Manolya?"
Diye sordu tekrardan, hafifçe iki yana salladım kafamı hıçkırıklar içinde.
"Gelecekmisin Manolya?" Diye tekrar etti lafını daha da sertleşirken sesi.
"Bugün..."
Dedim zorlukla.
"Bugün değil, belki başka bir zaman..." Dedim dindiremezken gözyaşlarımı...
"Öyle olsun Manolya, iyi geceler sana"
Dedi bariz bir hayal kırıklığıyla.
Benim cevap vermeme fırsat vermeden bir rüzgar gibi esip gitti banden...
Gitme canımın içi...
Çok kırdın beni...
Yinede gitme...
Bencil ruhumun bile acıdı içi...
Yinede gitme..
Özlüyorum seni canımım içi...
Gitme...
Seviyorum seni...