İçeriğe geç

Ölüm virüsü

Bölüm 18 · 4 dk okuma

Ölüm virüsü

Bölüm 18

~13. Bölüm~

Geveze ağzım gine durmadı "Sabaha kadar bekliyeceğiz herhalde"

Neredeyse 15 dakika geçmişti ve Naz hayla 12'den vurmayı becerememişti. Yada kuzey'e yaklaşmak için numaradan yapıyordu. Kuzey sürekli pozisyonunu ve elini düzeltmesi baya hoşuna gidiyordu. Bu kız hardiben salaktı zombilerle yüzleştiğinde "bir dakika bekleyin kuzeye yavşıyayım ilk önce" demesi an meselesiydi. Kuzey Naz'ın elindeki silahı aldı ve hedef tahtasına doğrulttu.

"Hareketleme dikkat et"

Tetiği çektiğinde tam 12'den vurmuştu. Naz bebek gibi büyütültüğünden hiçbir şeyi beceremiyordu. Şımarık zengin kızlarından farkı yoktu. Naz kuzeyi hayranlıkla izliyordu.

"Çok profesyonelsin"

Kuzey "Teşekkürler" deyip bana döndü.

"Sıra sende" dedi ve bana uzattığı silahı kaptığım gibi hedef aldım. Tetiği bastığımda 12'den 9. Vuruşumu yapmıştım. Naz bana kıskançlık doku bakışlar atarken ona sırıttım ve şöyle dedim.

"9. Vuruşum" Naz umursamadan silahı aldı. Kuzeye döndü.

"Duruşu düzgün yapamıyorumda yardım edermisin? " deyip güldü.

Bu kız şaka olmalıydı.

"Tamam" deyip naza yaklaştı. Naz'ın kuzeyi kendine aşık etme çabaları aşırı komik geliyordu. Kuzeyde ona aşık çıkarsa heralde gülmekten ölürdüm. Naz tetiği çekti ve 12'den vurmayı hele şükür becermişti. Sevinçle "vurdum! " deyip hiç beklemediğim bir hareket yaptı.

Bomba haber Kuzey'e sarılmıştı. Ellerini kuzeyin sırtından birleştirip sıkıca sardı. Kuzeyde bu beklenmedik harekete şaşırmıştı. Birkaç saniye sonra deminki halinden eser kalmadı ve Nazın elini tuttuğu gibi ittirip kendisinden kurtardı.

"Yeter Naz " dedi lafı tükürür gibi .

"Özür dilerim kendimi kaptırmışım" naz'ın sesi o kadar ince ve cıvık çıkmıştıki Ben, Sevde ve Ecrin anırmaya başladık. Sevde dalga geçer bir sesle

"ÖzÜr DiLeRiMm" dedi ve daha çok güldük.

"Doruğa baktın olmadı şimdide kuzeyemi yavşıyorsun"dedi Ecrin.

"Yakında dişi sineğe bile yavşıyacak" dedim

"Kesin" dedi Naz, Ecrin sinirli bir sesle:

"Seni kurtardık diye teşekkür ediceğine anca erkeklere yavşa, burnun beş karış havada"

Naz kendinden emin bir şekilde "siz kurtarmasanız kuzey beni kurtarırdı dimi kuzey? "

"Ne? Yoo" deyince kuzey Ecrinle beraber bi kahkaha patlattık. Nazın gülen suratı bir an solmuştu. Dudağını büzdü ve gözleri sulandı.

Ecrin "Zortt" deyip kapak yaptı.

"Kendimde kurtulabilirdim! "

"Ya bi si- daha silah kullanmayı bile bilmiyorsun"

"Siz sanki çok iyi kullana biliyorsunuz sadece doruk berk ve kuzey kullanabiliyor"

Hepimiz aynanda:

Ecrin:"Doruğu karıştırma lan! "

Elif:"Berki karıştıma lan! "

İklim:"Kuzeyi karıştırma lan! "

Bi sessizlik oluptu ve sonra erkekler gülmeye başladı. Bir dakika ben kuzeymi dedim? Lanet olsunki cidden kuzey demiştim. Vicudumu saran korku yüzünden beynim dondu. Yanlışlıkla kuzey demiştim abim diyecektim aslında!

"Hayır!.. Ee.. Yani abim diyecektim! "

"Hı hı kesin abin diyecektin" o kadar çok eğleniyorduki gülmekten kendini alamamıştı.

Sinirle kaşlarımı çatıp elimi uyarıyormuş gibi havaya kaldırdım"Gülmeye devam ederseniz kötü olur! "

Kuzey susup beni izlemeye başladı. Bakışlarından bir anlam çıkartamamıştım çünkü bu bakışını ilk defa görüyordum. Ne bomboş bakıyordu nede ılımlı. Kuzeyi hiç incelemediğimi fark ettim ve incelemeye başladım. Anlına dökülen kumral tutamlar kaşlarında bitiyordu. Koyu kahverenginin en güzel tonundaydı gözleri. İnsanın baktıkça bakası geldiğinden emindim. Elmacık kemikleri belirgindi ve hoş bir hava katıyordu yüzüne.

Kuzeyi incelemeyi bırakıp Ecrin'e döndüğümde Naz'a ölümcül bakışlar atıyordu. Bunu gören Naz hemen karşılık verdi.

"Ne bakıyorsun be! Güzelliğimimi kıskandın? "

Ecrin sinirden elini yumruk yaptı. Daha fazla dayanamayıp Naz'ın üstüne atliyiverdi.

"Ben sana şimdi güzelliği göstericem pis varoş! "

Ecrin nazın kahverengi düz saçından tuttuğu gibi yere doğru çekiverdi Naz çığlık atarak evrinin eline cırnaklarını geçirdi.

"ŞEREFSİZ"

"KES SESİNİ APTAL"

Berk yanıma usulca geldi. "Nazı zombilere versek olmazmı" dedim kafamı abime çevirerek "şu zombilere verme işini kafandan çıkartsanmı diyorum", "Bence bi aptalın ölümü fazla zarar etmez ha birde ayırmayı düşünüyor musunuz? "Dediğimde doruğun yen tarafımda olduğunu fark ettim. "Bırak Ecrin hıncını çıkartsın, susmak bilmiyor "dediğinde Ecrinlere döndüm. Naz Ecrinin omuzlarından yaklaşmasını önlüyordu.

"Acıyorum sana Naz" Naz gülerek yanıtladı.

"Acınası durumda olan sizsiniz "

"Niyeymiş o! "

"Bazılarınızın annesi bile yok! Bana üstünlük taslamayı kesin! " dediğinde tüylerim ürperdi. Bu sefer naz haddini aşmıştı. Annemle babamın beni bırakması benim suçun değildi! Herkes şakşınlıkla naza va bana baktı.

Deliriyor gibiyidim kendimi kontrol edemiyordum. Sinirden dişlerimi sıkıyor ellerimi sıkıyordum. Etrafta Naz'a saldıracak bir alet arıyordum. Gözlerim abimin belindeki silahta durduğunda:

"Seni geberticem şerefsiz pislik! "Deyip anında Abimin silahını alıp Naz'a doğrulttum. Ecrin Naz'dan ayrıldı. Bütün gözler benim üzerimdeydi fakat bu benim umrumda bile değildi. Elif bu olanlardan dolayı ağlıyordu. Herkes tedirgin bir şekilde bana bakıyordu.

"İklim sakin ol" dedi doruk yumuşak ve korku dolu bir sesle. Naz'a doğru yürüdüm ve silahı tam alnına doğrulttum. Naz yutkundu "bu kız aklını kaçırmış beni öldürecek! " dedi.

"İklim bırak o silahı! " dedi abim. Fakat benim silahı bırakmaya niyetim yoktu. Ya öyle ya böyle ben bu kızı gebertecektim.

Ecrin bir adım atmıştıki "Dur yoksa öldürürüm! " dediğimde ecrin attığı adımı geri çekmişti.

"Yaklaşmayın! "Dedim.

"Sakin ol! " diye bağırdı sevde

"Annemle babamın ölmesi benim suçum değildi! Sen nerden bileceksin annesiz babasızlığın acısını ha? Bilemessin tabiki çünkü seni annen baban prensesler gibi büyütmüş. Saçlarını okşayıp öpmüşlerdir değilmi? Seni kucaklayıp sımsıkı sarılan annen baban var ama benim yok! Şimdi gelmiş benimkileremi laf ediyorsun! Sen kalpsizsin Naz SENİN ŞU TAŞTAN FARKIN YOK! ZAVALLISIN" ağlamıyordum hayır. Ben ağlamayı yıllar önce bırakmıştım. Annemin babamın ağlayarak gelmiyeceğini, onları kurtaramıyacağımı anlayalı yıllar olmuştu. Çok iyi hatırlıyorum onların cesetlerini. Onların başında ağlayıp haykırsamda onlar uyanmadı. Beni öylece bırakıp gittiler. Onlar öldüğünde 8 yaşında bir çocuktum. Sıska bedenimle annemin cesedini kucağıma alıp sardığımı. Ona saatlerce yalvardığımı unutamıyordum. Hepsi o katilin suçuydu...

Naz korkudan ağlamaya başlamıştı. "Yadım edin! "Ne kadar ciddi olduğumu anlamıştı.

"Buraya kadardı Naz, elveda"

"Hayır! " diye avazı çıktığı kadar bağırdığında tetiğe bastım.

Bölüm sonu

16 yorum