Mağazanın arka tarafından gelen büyük gürültüyle herkes olduğu yerde donup kaldı.
Ardından bir ses duyuldu.
"Ben iyiyim!"
Lara'nın sesi.
İpek hızla çalışma alanına koştuğunda arkadaşını yerde otururken buldu. Etrafına ise onlarca kumaş rulosu saçılmıştı.
Lara başını kaldırıp utangaç bir gülümseme attı.
"Sanırım şunu yanlış çektim."
Yanındaki dev kumaş rafı tamamen boşalmıştı.
Meral Hanım gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.
İpek hemen Lara'nın yanına çömeldi.
"İyi misin?"
"Fiziksel olarak evet."
Lara salondaki müşterilere baktı.
"Psikolojik olarak emin değilim."
Kerem kahkahasını tutamadı.
"İlk gün için etkileyici bir giriş."
Lara ona ters ters baktı.
"Teşekkür ederim. Bunu CV'me ekleyeceğim."
Kerem'in gülümsemesi daha da büyüdü.
Ege ise yerdeki kumaşlardan birini alıp sessizce rafa bıraktı.
İpek bunu fark etti ama bir şey söylemedi.
Birkaç dakika sonra mağaza yeniden düzene girmişti.
Meral Hanım ellerini çırptı.
"Tamam. İşe dönelim."
Sonra İpek ve Lara'ya döndü.
"İlk göreviniz Bay Akman ve Bay Sönmez'in yeni sezon takım elbiseleri için ölçülerini almak."
İki kız aynı anda duraksadı.
"Biz mi?" diye sordu İpek.
"Elbette siz."
Lara fısıldadı:
"İlk gün için biraz büyük bir sorumluluk değil mi?"
Meral Hanım gülümsedi.
"Siz ikinize güveniyorum."
İpek başını salladı.
"Tamam."
"Harika. İpek, Bay Akman'la ilgilen. Lara, Bay Sönmez'le."
Kerem hemen sırıttı.
"Ne güzel. Kader bizi aynı takıma koymuş."
Lara hiç düşünmeden cevap verdi:
"Ben buna kader demezdim."
"E ne derdin?"
"Talihsizlik."
Kerem elini kalbine götürdü.
"Çok kırıldım."
---
İpek, Ege'yi prova bölümüne götürdü.
Oda diğer bölümlere göre daha sakindi.
Ege sessizce ceketini çıkarırken İpek ölçü defterini açtı.
"Nereden başlayalım..." diye kendi kendine mırıldandı.
"Heyecanlı görünüyorsunuz."
İpek başını kaldırdı.
Ege ona bakıyordu.
"Biraz."
"Eminim iyi iş çıkarırsınız."
İpek şaşkınlığını gizleyemedi.
İş dünyasında son derece sert biri olarak tanınan Ege Akman'dan beklediği ilk şey onu sakinleştirmeye çalışması değildi.
"Teşekkür ederim."
İpek mezurayı omuzlarına yerleştirdi.
"Omuzlarınızı biraz gevşetebilir misiniz?"
Ege söylediğini yaptı.
İpek ölçüyü not ederken hafifçe kaşlarını çattı.
"Bir sorun mu var?"
"Hayır."
İpek istemsizce gülümsedi.
"Sadece sizi gazetelerde hep çok... korkutucu gösteriyorlar."
Ege kaşını kaldırdı.
"Korkutucu mu?"
"Biraz."
Ege birkaç saniye sustu.
"İlginç."
"Neden?"
"Çünkü insanlar genelde soğuk olduğumu söyler."
İpek gülümsedi.
"Henüz karar vermedim."
Ege'nin dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı.
Bu küçük gülümsemeyi gören İpek bir an ne diyeceğini unuttu.
---
Diğer tarafta ise işler çok daha kaotikti.
"Lütfen düz durun."
"Düz duruyorum."
"Hayır, durmuyorsunuz."
"Durduğuma eminim."
"Kerem Bey."
"Efendim?"
"Lütfen konuşmayı bırakın."
Kerem masum bir ifadeyle baktı.
"Ama ben sadece sohbet etmeye çalışıyorum."
Lara mezurayı boynuna doladı.
"Ben çalışmaya çalışıyorum."
Kerem gülümsedi.
"İkisini aynı anda yapabiliriz."
Lara gözlerini devirdi.
"Sanmıyorum."
Kerem kollarını iki yana açtı.
"Tamam. Susuyorum."
Yaklaşık üç saniye sustu.
"Bu arada—"
"Üç saniye sürdü."
"Yeni rekor."
Lara istemsizce güldü.
Kerem bunu fark etti.
"İşte. Sonunda güldün."
Lara hemen ciddileşti.
"Gülmedim."
"Gördüm."
"Görmediniz."
"Gördüm."
Lara cevap vermedi.
Çünkü gerçekten gülmüştü.
---
Bir saat sonra ölçüler tamamlanmıştı.
Dört kişi tekrar ana salonda buluştu.
Meral Hanım ölçü kâğıtlarını inceledi.
"Mükemmel."
İpek rahat bir nefes verdi.
Lara da aynı şekilde.
Tam o sırada mağazanın telefonu çaldı.
Meral Hanım telefonu açtı.
Birkaç saniye sonra yüzündeki ifade değişti.
İpek bunu hemen fark etti.
"Bir sorun mu var?"
Meral Hanım yavaşça telefonu kapattı.
"Bu sabah Bellanova Fashion Group'tan bir e-posta aldım."
İpek heyecanlandı.
"Gerçekten mi?"
"Evet."
Meral Hanım derin bir nefes aldı.
"Üç ay sonra Türkiye'deki aday mağazaları değerlendirmek için bir temsilci gönderecekler."
Lara heyecanla sordu:
"Bu harika değil mi?"
Meral Hanım birkaç saniye sustu.
"Normalde öyle olurdu."
"Eee?"
"Ancak bu yıl bir değişiklik yapmışlar."
İpek'in içi aniden sıkıştı.
"Nasıl bir değişiklik?"
Meral Hanım dosyayı masanın üzerine bıraktı.
"Son değerlendirmeye yalnızca iki terzi evi kalacak."
Sessizlik.
"Ve bizim en büyük rakibimiz de başvuru yaptı."
"Kim?" diye sordu Lara.
Meral Hanım'ın yüzü sertleşti.
"Maison Noir."
Bu isim mağazadaki havayı bir anda değiştirmişti.
İpek şaşkınlıkla sordu:
"Şehrin yeni moda evi olan Maison Noir mı?"
Meral Hanım başını salladı.
"Evet."
Lara anlamamıştı.
"Bu neden bu kadar kötü?"
Meral Hanım pencereye baktı.
"Çünkü Maison Noir'ın sahibi kazanmak için her yolu mubah gören biridir."
İpek'in içi hiç rahatlamamıştı.
Ve nedense bunun sadece bir başlangıç olduğunu hissediyordu.