Bu ses annesinin sesiydi. Fakat nasıl olabilirdi ki annesi o 5 yasında iken ölmüştü. Hemen arkasını döndü. Arkasını dönünce ne görsün annesine benzeyen bir kadın ona camdan bakıyordu. Eliya korkup hemen perdeyi çekti.
Baba baba diye bağırmaya başladı.Babası gelince olayı anlattı ve perdeyi açtılar. Fakat kimse yoktu. Babası zaten Eliyanın annesinin olamayacağını biliyordu.
Eliya korksa da uyumaya çalıştı ve uyudu. Sabah olunca o kadını çok merak etsede okula gitmek zorundaydı. Kahvaltıda sucuklu yumurta vardı. Eliya yumurta sevmezdi. Babası niye sevmediğini bilerek yumurta yapmıştı. Babası portakal suyu sıkarken Eliya da kendine bir sandiviç hazırladı. Babası yumurtayı koyarken Eliya sen yumurta yemicek misin? diye sordu. Eliya sence yermiyim baba diye cevap verdi.
Sandiviçini yedikten sonra çantasını alıp arabaya bindi. Okula giderken Eliya o kadını tekrar gördü ama pek umursamadı.
Okulu bitince babasını beklerken o kadın ve yanındaki bir kaç adamı gördü. Onlar kimdi ve burada napıyorlardı. Adamlardan biri kadına Eliya yı göstererek bu kız mı diye fısıldadı.
Eliya onların kendisine baktığını görünce korktuğunu belli etmemeye çalışarak okulun içine girdi. Okulun canımda kadın ve adamlara bakmaya başladı. Adamlarda Eliyanın gittiğini fark edip okulun içine bakmaya karar verdiler.
Eliya okulun içine doğru geldiklerini görünce babasını aramak istedi fakat telefonu cebinde yoktu. Hem bu adamlar peşinde hemde telefonu yoktu. Eliya çok korkuyordu. Okul bittiğinden okul bomboştu. Bu adamlar kimdi ve Eliya dan ne istiyorlardı.
Eliya adamların onun olduğu kata doğru çıktıklarını fark etti. Babası nerede kalmıştı. Adamlar küçük kız nerdesin diye seslenmeye başladılar. Adamlardan biri merak etme birşey yapmayacağız ama bizden kaçamazsın elinde sonunda seni yakalayacağız dedi.
Eliya koşmaya devam ediyordu taki yerdeki bir şeye takılıp düşene kadar...
(Yeni bölüm geç geldi özür dilerim)