Eliya okuldaki ilk günü için sabah babasının zoruyla yataktan kalktı. Eliya 7. sınıfa gidiyordu. Ankara'da olan okulunda 7. sınıfın 1. döneminin sonunda babasının tayini yüzünden ayrılmak zorunda kalmıştı. O okulda ne olaylar ne arkadaşlıklar olmuştu. Okulunu ve arkadaslarını istemesede bırakmak zorundaydı.
Babası Eliyayı kahvaltı yapmak için çağırdı. Kahvaltıda Eliya'nın çok sevdiği babasının pankekleri vardı. Eliya azda olsa sevinmişti. Kahvaltı yaparken gözüne vefat eden annesiyle olan fotoğrafı ilişti. Annesi Eliya 5 yasında iken kimsenin bilmediği bir şekilde ölmüştü.
Eliya şuan 13 yaşındaydı büyümüştü artık. Annesinin neden öldügünü bilmek istiyordu. Bunları düşünürken babası içerden hadi geç kalıyoruz diye seslendi. Eliya hemen çantasını alıp aşağıya indi.
Annesinin neden öldügünü o kadar merak ediyordu ki babasına sormadan edemedi. "Baba benim annem nerede ve neden öldü" diye sordu. Babası bunun onu ilgilendirmediğini ve böyle şeyler yerine derslerine odaklanması gerektiğini söyledi.
Arabaya binip okula gelince Eliya çok şaşırmıştı. Okulu çok büyüktü. Ama sınıf arkadaşlarına nasıl alışıcağını da düsünüyordu elbette. Ve annesini de...
Ders başlayınca sınıfa gidince tek bir yerin boş olduğunu gördü. Sınıftaki herkes ona dik dik bakıyordu. Eliya biraz utanmıştı bu durum onun için pek normal değildi. Çünkü normalde utangaç bir kız degildi. Aksine konuşkan herkesle iyi anlaşan bir kızdı.
Hoca sınıfa gelince Eliya ya Amy nin yanına oturmasını söyledi. İlk ders fen di. Amy görünüşte sessiz bir kızdı.
Bütün ders Eliya Amy ile konuşmaya çalışsada Amy asla konuşmuyordu. Eliya artık sıkılmıştı. Niye benimle konuşmuyor dedi sessizce. Okulun ilk günü bitmişti. Eve gidince annesini ve Amy'i düsünmeden edemiyordu.
Akşam yemeğinden sonra yatağında kitap okurken bir ses duydu bu sesi bir yerden tanıyordu ve bu ses...
