Güldüm ve ona inanmayan gözlerle bakmaya başladım. “neden merak ettin çok mu umrundayım giray?”dedim. Bu cesaretim nereden gelmişti hiç bilmiyordum ama her şey anlık geliişmişti. Girayın elini belimde his edince onu omuzlarından geriye itmek istedim ama başarısız olmuştum. Benden kat be kat güçlüydü.
“sana tek bir soru sordum gece doğru düzgün cevap ver bana”dedi. Neden ona cevap vermek zorundaydım ki?
“sana bunu kim yaptı?”babamı diyemezdim. Desem bile ne değişecekti ki sanki beni babamdan koruyacaktı.Hiç sanmıyorum eğer beni korumak isteseydi bunca yıl bana kötülük yapmazdı. Yüzünü az da olsa göre biliyordum ve ikimizde biraz daha yakınlaşsaydık dudaklarımız birleşicekti.
“giray geri çekil”dedim. Ama sesimi kendim bile duyamamışken onun duymasını nasıl bekleye bilirdim ki? Geri çekilmedi ve daha da çok dibime girdi ve kafasını yüzüme daha da çok yakınlaştırdı. “gecem son soruşum bunu sana kim yaptı?”dedi. Gecem mi demişti o bana. Bana en son abim gecem demişti ve ondan sonra hiç kimse bana gecem dememişti.
“neden merak ediyorsun bunu”dedim. Sesimin titrememesine özen göstermiştim. “soruma cevap ver gece”dedi. Sadece gözlerine baktım gözlerine bakmaktan başka hiç bir şey yapmıyordum. Nefesini yüzümde his ediyordum. “baban mı yapıyor?”dediğinde şaşkınlıkla ona baktım. Tahmin mi etmişti yoksa soruyor muydu?
“bu nereden çıktı şimdi?”dedim. Sesim titremişti. “baban yapıyor değil mi?”dedi ama ben susmaktan başka hiç bir şey yapmamıştım. Ne yapa bilirdim ki? Yalan söylemeyi asla ama asla beceremeyen bir kızdım ve şimdi yalan söylemeye kalkışırsam da gerçek ortaya çıkıcaktı elbette.
“ben anlayacağımı anladım”dedi ve üstüme biraz daha yürüdü. Duvara sindim sanki kaçacak bir yerim varmış gibi. Kafamı hafif kaldırıp yüzüne baktım. “şunu unutma gece seni o pisliğin elinden kurtaracam”dedi ve kapıyı açıp gitti. Ben oracıkta öyle kala kalmıştım ve dediklerinin şokundaydım.
Seni kurtaracam derken. Babamdan kurtarıpta daha da mı kötü bir yaşam verecekti bana. Aslında gurubu ile bana yaptıkları babamın yaptıklarının yanında hiç kalıyordu. Kendime geldikten sonra odadan çıktım ve üst kata çıkıp sınıfa doğru ilerledim. Sınıfa girdiğimde giray ve gurubu vardı sadece. Onlardan başka hiç kimse yoktu. Tam sınıftan çıkıcaken kayranın dediği ile vazgeçtim.
“gece korkma sana artık hiç bir şey yapmayacaz”demişti. Onun yüzüne şaşkın şaşkın baktım. Ne yani sırf babamdan şiddet görüyorum diye bunca yıl bana davrandıkları gibi davranmayı mı bırakmışlardı. Ne kadarda saçma. “gece”dedi burakın sesi ile ona döndüm. Burak ayağa kalkıp bana doğru geldi. Tam önüme bir adım atıcaktı ki ben geriye çekildim ve o da olduğu yerde durdu.
“ben bunca yıl sana yaptığım her şey için özür dilerim, senle benzer birçok yanımız varmış”dedi ve bana gülümsedi. Şuanda burada ne oluyordu? Anlayamıyordum. Gene bana bir oyun mu oynuyorlardı. “ne oluyor gene bir oyununuzun parçası mı bu?”diye sordum ve hepsi birbirine bakıp başlarını olumsuz anlamda sağladılar.
“hayır oyun değil, aslında çoğumuz ile ortak yönlerimiz var seninde bizimle ortak yönlerin var ve biz ortak yönlerimizi öğrendikten sonra kardeş gibi olduk”ne dediğini anlayamıyordum. Aklım karma karışıktı. Şuanda neler dönüyordu anlayamıyordum.
Giray oturduğu yerden kalktı ve yanımıza geldi. O gelince diğerleri de geldi. “kısaca burağın demek istediği, bizim guruba girmek ister misin?”dedi enes. Hala şaşkınlıkla onlara bakıyordum. Bunca sene bana yapmadıklarını bırkmamışken şimdi de guruplarına mı girmemi istiyorlardı?
İyi de neden?
“neden?”diye sordum. Hepsi birbirine baktılar ve sonra sustular. “sırf babam tarafından şiddet gördüğüm için mi beni guruba almayı istiyorsunuz? Guruba alınca daha da mı çok canımı yakacaksınız ya da daha fazla mı rezil ediceksiniz?”dedim ve bu sefer söze kayra atladı. “hayır babandan şiddet gördüğün için değil, nedenini sonradan öğreneceksin”dedi.
Neyi öğrenecektim. Bana neden bir anda iyi davranmışlardı bana neden yakın davranmışlardı hepsi bir anda olmuştu. Beni guruplarında isteme sebepleri neydi? Onlar her zaman benden nefret etmişlerdi. Şimdi ne olmuştu da sevmişlerdi.
Pardon unuttum ben asla sevilmeyi hak etmiyorum. Kim tarafından sevildiysem, sevdiysem yüz üstü bırakılmıştım ve bir daha birini seviceğimi düşünmüyordum ya da seviliceğimi.
Gerçekten sevgilmek nasıl bir his?
Seni seven arkadaşlarının olması , seni seven ailenin olması. Bunları hiç bir zaman öğrenememiştim. Tam annemden ve abimden öğreniyordum ki onlarda beni bırakmıştı. Hemde babam denilen acımasıza.
“gece iyi misin?”enesin sorusu ile kendime geldim. Dalmıştım. “evet kararın ney?”dedi burak. “ne kararı?”diye sordum. Kafam çok karışmıştı ve kendimi iyi his etmiyordum. “bizim guruba katılmak ister misin?”diye sordu. “korkma asla sana zarar gelmesine izin vermeyecez ve gerekirse senin için canımızı bile vermeye hazır olacaz” dedi kayra.Nedense bu dediğine gülmüştüm.
Çünkü abimde bana hep sana zarar gelmesine izin vermem demişti ama şuanda...
“bize inanmıyor musun?”diye sordu giray. Hala gilümsüyordum. Birinin beni koruya biliceğine inanmıyordum. “birinin beni koruya biliceğine inanmıyorum”dedim. Belki de inanmalıydım ama inanmak istemiyordum. Birine güvenmekten korkuyordum. “gece tamam bunca yıl sana yaptıklarımız için özür dileriz ama artık seni gurubumuzda istiyoruz seni korumak istiyoruz sana değer vermek sana sevgimizi his ettirmek istiyoruz”dedi enes. Hepsini tek nefeste söylemişti.
“ben sevilmeyi hak eden birisi değilim enes korunmayı da hak etmiyorum eğer hak etseydim babam bana şiddet göstermezdi, abim beni bırakmazdı”dedim. Gözlerim dolmuştu. Ağlamak istiyordum ama hayır bu olmayacaktı. “gece biliyorum yaşadıkların çok zor ama bize bir şans ver”dedi enes. Güvenmiyordum ama bana göre herkes bir şans ya da ikinci şansı hak ederdi.
“tamam gurubunuza giricem”dedim ve hepsine baktım. Hepsi bi anda gülümsedi ve bana sarılmak için bir adım atmışlardı ki ben korkup geriye çekilmiştim. “tamam sakin ol bir şey yok özür dileriz”dedi kayra.
Girayın gurubu asla kimseden özür dilemezken ilk defa benden dilemişlerdi ve belki de ikna olma sebebim de buydu.
