Okuldan çıktım ve eve doğru gidiyordum. Eve gitmek istemiyordum gene babamın bana yapacaklarından korkuyordum. Kaçamazdım. Daha önce kaçmayı denemiştim ama yakalanmıştım ve yakalanmamın sonucunda kötü şeyler olmuştu.
Eve gelmiştim. Kapıyı açıp içeriye girdim. Derin bir nefes aldım ve direk odama doğru çıkmıştım. Ev çok sessizdi ve sanırım babam evde yoktu. Evde olmaması işime gelirdi. Yaralarıma pansuman yapa bilirdim ve azda olsa ders çalışa bilirdim.
Odama geldiğimde çantamı yatağımın kenarına bırakıp banyoya ilerledim. Banyoda ki dolaptan pansuman malzemelerini çıkartım. Üstümde ki kıyafetleri çıkartım ve kenara koydum. Yavaşça sırtımda ki kemer yaralarına pansuman yaptım. Ne kadarda yavaş ve nazikçe yaparsam yapıyım canım çok yanıyordu.
Pansuman işini hal ettikten sonra odama döndüm ve üzerime bir şeyler geçirip yatağıma oturdum. Çantamdan kitaplarımı aldım ve ders çalışmaya başladım. İlk önce kimya ile başlamıştım. Kimyayı anlamıyordum ama gene de çalışmayı ihmal etmiyordum.
Yaklaşık 2 saat sonra onun sesini duydum. Babamın sesini duydum. Eve gelmişti ve gene sinirliydi bunu sesinden anlaya bilmiştim. “lan aşa in ben sana demedim mi bir daha okula gidilmeyecek diye!”diye bağırdı. Sesinden anlaya biliyordum ne kadar sinirli ve sarhoş olduğunu. Ayakta duramayacak kadar sarhoştu.
Yataktan kalktım ve korkar adımlarla odamın kapısını açıp yavaşça merdivenlerden aşa indim. Salona geldiğimde onu gördüm. Saçı başı dağılmıştı ve ayakta durmakta zorlanıyordu. “gel buraya gel ben sana okula gidilmeyecek okumayacaksın demedi mi?”dedi ve bana doğru bir adım attı. O bir adım atarken ben bir adım geriye çekilmiştim.
“okuyupta ne olacaksın oruspusun kızım sen”dedi ve yüzüme yediğim tokat ile yüzüm yan döndü. Bana hakaret etmesine şaşırmıyordum ve alışmıştım ama anneme hakaret ettiği her zaman ağlıyordum ve annemi düşünmeden edemiyordum.
Ağızıma gelen metalik tatla dudağımın patladığını analdım. İlk defa yüzüme zarar vermişti. Kafamı kaldırmamla elini saçlarıma geçirmesi bir oldu. Siyah saçlarımdan çekiştirerek beni boş bir odaya getirdi. Saçlarımo eline geçirdi ve saçlarımdan destek alarak yüzüne bakmamı sağlamıştı. Yüzüne tükürmek istiyordum ama buna cesaretim yoktu.
Sertçe beni duvara itti ve tam yere düşüceken izin vermedi kolumdan kaldırdığı gibi yüzüme gene tokat atmıştı.
~~~
Sırtıma sayısızca iz bıraktığı yetmezmiş gibi sanki bacaklarıma vurması okula gitmeme engel olacakmış gibi bacaklarıma da kemerle bir kaç defa vurmuştu. Ama bilmediği bir şey vardı ben ne olursa olsun okula giderdim.
Son kez karnıma tekme attı ve odadan çıkıp gitmişti. Gittiğine emin olduktan sonra gözyaşlarımı serbest bıraktım. Annemi ve abimi herşeyden çok özlemiştim. Sevilmeyi özlemiştim. Sevmeyi...
Yerden destek alarak kalkmayı denedim ama ilk denemelerde başarısız olmuştum ve canım çok yanmıştı. O an kendimden beklemediğim bir şekilde içimden bir şey geçirmiştim. Keşke giraylar burada olsaydı.
Kendimden bunu beklemiyordum. Onlara işim düşüceğini onların yanımda olmasını isteyeceğimi düşünmemiştim.
Son denememde yerden kalkmayı başardım ve ne kadarda benim için zor olursa olsun odama çıkmayı başarmıştım. Bacaklarıma ve sırtıma pansuman yaptıktan sonra yatağa uzanıp gözlerimi kapatım.
Tek istediğim uyumak ve hiç bir zaman uyanmamaktı. Uyku gerçeklerden kaçmanın tek yoluydu ve ben gerçeklerden kaçmak in uyuyordum. Acılarımdan kaçmak için uyuyordum, babamdan kaçmak için uyuyordum.
Aslında uyusam bile beni uyandırırdı ama umrumda değildi artık dayanacak gücüm kalmamıştı ve ölmek istiyordum tek istediğim ölmekti.
Gözlerimi açtığımda hava çoktan aydınlanmıştı. Saate baktığımda 6.35 geçiyordu. Okula gitmeme daha çok fazla vardı. Yataktan kalktım ve rahatça acele etmeden hazırlanmaya başladım. Hazır olduktan sonra kahvaltı bile etmeden evden çıktım. Babam sanırım evde değildi ve bu çok iyidi.
Yavaş adımlarla okula doğru yürüdüm. Yol boyu düşünmeden edememiştim. Babam beni neden sevmiyordu ya da sevmeyi hiç denemişmiydi?
Sanmıyorum denemiş olsaydı saçlarımı bir kez olsa bile okşardı. Daha önce abimden başka hiç bir erkek sçalarıma oynamamıştı. Ya da oynanılmasına izin vermemiştim. Okulun bahçesinden içeriye girdiğimde ayağımda ki ve sırtımda ki ağırılar yüzünden yüzümü buruşturmamak için kendimi zar zor tutmuştum.
Duvara yaslanmış bir şekilde bana bakan girayların gurubunu görünce ilk başta durdum bir süre onlara baktıktan sonra okula doğru gidiceken burakın sesi ile durdum. “bizide bekle gece”demişti. Durduğum yerde onların gelmesini bekledim.
Onlar gelince ilk başta onlara baka kalmıştım. Cidden bunların bir anda benle arkadaş olmalarına hala şaşırıyordum.
Giray yanıma geldi ve bana baktı. Sanki bir şey bulmak istermişcesine beni baştan aşa süzüyordu. Bende ona anlamaz gözlerle baktım ve sonra önüne dönüp kolunu omzuma attı. Geri çekilmek istedim ama izin vermedi. “korkma ben sana zarar vermem”dedi.Ona şaşkın gözlerle baktım. Hep beraber okul binasına doğru yürümeye başladık. Herkes bize balıyordu.
Evet farkındaydım onlarda bizim iyi anlaşmamıza şaşırıyordu bende onlar yerinde olsaydım şaşırırdım. Sınıfa girdiğimizde hiç kimse yoktu. Tam girayın kolunu itip yerime oturacaktım ki giray buna izin vermedi. “artık orada oturmuyorsun, benim yanımda oturacaksın güzelim”dedi ve beni kendisi ile birlikte yürüterek sırasına oturtu.
“ama neden”diye sordum ve hiç bir şey demeyip bana göz kırpmaktan başka hiç bir şey yapmamıştı. Eneslerde önümüze oturdular. Enes ve kayra birlikte oturuyordu. Burakta onların önünde başka bir çocukla oturuyordu. Burak oturduğu yerden kalkıp bizim masaya geldi ve eneslerde arkasına döndü.
“herkesin bakışları nasıl da bizim üstümüzde”dedi enes ve sırıttı. “eee gurubumuza daha önce hiç birini almadığımız için ola bilir mi hemde aldığımız kişi en güzel kız olunca şaşırmaları normal ”dedi kayra ve sırıtmıştı. Dediğine nedense utanmıştım.
Girayın sahteden gülmesi ile kayranın sırıtışı soldu ve bana baktı. “kusura bakma gece eğer yanlış bir şey dediysem”dedi. Yanlış bir şey dememişti aslında ama giray neden onu uyarmıştı merak etmiştim. Ama sorgulamayacaktım buna hakkım olduğunu düşünmüyordum. “yok demedin”dedim ve ellerimle uğraşmaya başladım.
Aslında ne zaman ellerimle uğraşırsam canımın çom yandığından uğraşıyordum ve bunu hiç kimse bilmiyordu. “şu arda ve gurubundakiler buraya çok fazla bakıyorlar birazdan o gözlerini çıkaracam o olacak”dedi burak sinirle. İlk başta burağa baktım sonra arda ve tayfasına baktım. Gerçekten buraya doğru bakıyorlardı ve hepsinin bakışları da benim üstümdeydi. “çıkarırız seve seve”dedi giray ve sırıtı.
Gözlerim ardanın üstündeydi bana çok pis bir şekilde bakıyoru ve bu beni çok rahatsız ediyordu. Rahatsızca yerimden kıpırdanmıştım ve kıpırdamamla hepsinin bakışları bana döndü. “noldu iyi misin”diye sordu kayra. Başımı olumlu anlamda sağladım. “iyim”dedim ve tam yaslanıyordum ki canımın yanması ile ağızımdan küçük bir inilti çıkmıştı. “sen iyi olduğuna emin misin?”diye sordu giray.
