Bölüm 15 – Deniz, Güneş ve Zeytin'in Tatili
Arabaya 7 kişi + 1 kedi doluşmamız, tam bir komedi filmi gibiydi. Zeytin, taşıma çantasının içinden sürekli mırıldanıyor, Arda direksiyon başında “Ben tatil insanı değilim, ben tatilde yemek yerim” diye mızmızlanıyor, Umut hâlâ Melis’e nasıl açılacağını Burak’a soruyordu:
"Kanka, plajda söylesem mi? Yoksa dondurmacıda 'sana dondurma ısmarlayayım ama kalbimle' falan mı desem?"
Burak başını direksiyona koydu:
"Yemin ederim yürüyerek gitseydik daha rahattı."
Oteldeki odalar mükemmeldi! Deniz ayak ucumuzdaydı. Balkonlarımızdan palmiye ağaçlarını ve denizin o maviliğini görüyorduk. Ama en keyiflisi… ilk gece hep birlikte sahile inip ateş yakmamız oldu.
Zeytin kumda zıplayarak patilerini gömmeye çalışıyordu, herkes kahkahalarla izliyordu.
Melis birden elinde gitarla geldi.
"Ben biraz çalacağım, siz de eşlik edin," dedi.
Gitar eşliğinde şarkı söylerken Burak yanıma oturdu. Omzuma başını yasladı.
"Biliyor musun, böyle anlarda anlıyorum… seninle yaşlanabilirim."
İçim eridi.
Sonraki gün plajda herkes mayosunu giydi. Ama… Arda, güneşten kaçan vampir gibiydi:
"Ben gölge çocuğuyum. Benim cildim poğaça gibi, hemen yanar!"
Mert ve Umut ise su savaşı başlattı. Bir anda Burak’la göz göze geldik veee biz de savaşa dâhil olduk.
Melis çığlık attı, Umut suyla üstünü başını sırılsıklam yapınca:
"Umut, flört dediğin bu değil!" diye bağırdı 😂
Akşam herkes yorgun otele döndüğünde Burak elimi tuttu.
"Yarın sabah gün doğumunu birlikte izleyelim mi?"
"Evet," dedim.
Zeytin miyavladı. Sanki o da “Ben de gelirim,” dedi