Evet yeni bir bölümle merhaba. Nasılsınız bebekler? Beni sorarsanız pek de iyi değilim. Oy ve yorumlarınızı eksik etmeyin lütfen.
İyi okumalar dilerim.
Seviliyorsunuz...
Bölüm şarkısı: Bayhan-Tiriyakinim
&&&&&&&&
Uzatmadan "Hocam verdiğiniz soruyu yapamadım", dedim. Karşı taraftan derin bir nefes alma sesi duydum. Bu nefesi daha çok rahatladığına yordum. " O kadar sinir olman bunun içinmiydi? ", dedi. Bende "Evet", dedim. Bir de odaya baktım. Sonuç, koca bir bokluk. Her şey yerlerde.
Karan Hoca kesin camdan gördü ama neyseee. Cama doğru baktım ve bingo BALKONDA. Birde aynadan kendime baktım. Koca bir çöküş. Tekrar Karan Hocaya baktım, bana bakıyo.
Gözümdeki yaşları sildim. Karan Hoca "Geliyorum. Aç kapıyı", dedi. Bende bir "Haa? ", dedim. " Eslem geliyorum. Lafımı ikiletme. İtiraz istemiyorum", dedi. Bende el mecbur "Tamam", dedim. Telefonu kapattık. Kapattığımız gibi balkondan içeriye girdi. Bu saatte ne yapacaktı? Soruyu mu çözecekti? Gecenin bu saatinde mi? Saat çok geç olmuştu ama. Hocam sen ne ayak?
Hemen kendime çeki düzen verdim ve salona indim. İndiğim gibi kapı çaldı. Usul olmasa da yavaş da değildi. Bu adam ne ara geldi yahu? Işınlandın mı be adam?
Kapıyı açtım ve karşımda benim için endişelendiğini belli eden bir Karan Hoca vardı.
Canım HOCAM-
Hemen içeriye buyur ettim. " Hoş geldiniz Hocam", dedim çatallaşmış sesimle. Karan Hoca benim aksine "Hiç de hoş gelmedim", dedi sinirini belli ederek.
" Ne? Neden? ", dedim. Bilmemezlikten geliyordum.
Salağa yatma. Ne olduğunu herkes biliyor zeka küpü seni. Yalan söylemekte beceriksizsin. Geliştirilmeli. Kaldın. Otur.
"Ne mi oldu? Soruyorsun yani? Gecenin bir vakti sikik bir soru için ağlamana değdi mi? Hımm? Sesin de değişmiş zaten. Hasta olacaksın. Getir o soruyu da bi çözelim. Yeter bu kadar kendini hırpalaman. Böyle olacağını bilseydim hiç vermezdim emin ol Eslem. Nerden verdim ki?", dedi.
Siktir, bu kadar olacagını bilmiyordum. O da demin "sikik bir soru" mu dedi? Ne oluyordu bu adama? Cidden bu adam benim için bu kadar endişelendi mi? Ben bile kendimi bu kadar düşünmezken onun beni bu kadar düşünmesi beni şaşırttı doğrusu. Sesinde aromatik lik mi desem yoksa sinir mi desem bilmediğim bişi vardı ama çıkartamıyordum. Saklıyordu.
Hocam gereksiz yere içindeki tohumları filizlendirmeyin. Önemle rica olunur. Yasaklı yer.
" Hocam saat geç oldu. Zaten yorgunsunuzdur şimdi. Gece gece rahatsız ettim kusura bakmayın", dedim.
Karan Hoca ikna olmamış gözlerle bana baktı."Eslem soruyu yapamadın diye seni hiç bir zaman suçlamam. Şimdi soruyu getir", dedi. Ben de "Hocam eksi verecektiniz", dedim. Karan Hoca" Ben onu sadece sen çalış ve dersi dinle diye dedim ama şu an fikrim değişti. Zaten gereksiz bir soru. Yapalım da kurtulalım. Odanda mı defter?, dedi. Ben de "Evet Hocam", dedim.
Karan Hoca da " Çıkabilirmiyim?, dedi bende "Tabi", dedim. Karan Hocaya terlik verdim ve o önde ben arkada yukarı çıkıyorduk.
Sikerler, odayı toplamadım. Odamın önüne geldik ve ben Karan Hoca dan önce içeriye girmeliydim. Ondan önce kapı kulbundan tutayım derken ellerimiz birbirine deydi.
Karan Hocayla tam o anda göz göze geldik. Belli belirsiz yutkundu.
Kalbimin hızlandığını fark ettim. Ne zamandan beri tuttuğumu bilmediğim nefesimi bıraktım. Bayılacam şimdi. "Hocam şey oda biraz dağınık", dedim elimi çekerek. Karan Hoca da bogazını temizleyerek "Önemli değil Eslem", dedi güven verdiğini belli ederek.
Benden önce odanın kapısını açtı. Kapının duvara çarpma sesi kulaklarımı doldurdu. Karan Hoca odaya girdi ve yerdeki sandalyeyi kaldırdı ardından yerdeki defterimi, kalemlerimi, yorgan ve yastıkları sırasıyla yerlerine koydu. Ay güzel yastık ve yorganım sizi ellediler mi?
Ah ne kadar tertipli bir kızım. Odamı Hocam topluyor HOCAM. Matematik Hocam. İçimde bir şeyler besleyip de söyleyemediğim Hocam.
Karan Hoca bana döndü ve " Hazırmısın? ", dedi. Bende " Hı hım" , dedim.
Neden konuşmuyorsun?
Karan Hoca gel işareti yaptı ve sandalyeye beni oturttu. Kendi de balkondan bir sandalye getirdi. Neden benim yapmam gereken işleri o yapıyor? Part bilmem kaç?
Sandalyeyi benim sandalyemin yanına koydu ve oturdu.
Gecenin 12 sinde Hocamla ders çalışmam ne kadar doğru?
"Aç bakalım defteri Eslem", dedi. Benim yere attığım ve gecenin 12 sinde gelipte odamı toplarken masaya koyduğu defterimi açtım. Hocam keşke zahmet etmeseydiniz ben şey eder-
Defteri açtım ve Karan Hocaya baktım. Çözüm yapıp silmekten yufka hamuru gibi kalan defter sayfasına baktım. Karan Hoca masada duran lacivert demir uçlu kalemimi aldı. Elinde kalemi çevirmeye başladı. Benim güzel lacivert kalemim. Şu an o kalem olmak geldi içimden.
Hocam elini-
Karan Hoca soruya bakarken bende Karan Hocanın elinde çevirdiği kaleme bakıyordum. Karan Hocanın eline bakmayı kestim ve yüzüne doğru baktım. Biçimli kaşları, yeşil gözleri, çene hattı, dudakları, adem elması, elleri, kokusu, sesi ve daha bir çok şeyi beni büyülemişti.
Kaleme mi? Eline mi?
Anlına düşen saçlarını geriye atma fikri çık aklımdan. Saçları dikkatimi dağıtıyordu. İnşallah kendimi kaptırıpta saçlarına gitmez elim. Amin. Saçlarına gitmemesi için elimle sandalyenin kolunu sıkıyordum. Allahım lütfen yardım et. Gecenin bi vakti gelmiş soru çözüyor, yetmemiş gibi birde kalemi çeviriyor onu da geçtim saçları dikkatimi daha da dağıtıyor. Odaklanamıyordum.
Eslem kendine gel o senin Hocan. Kendini fazla kaptırıpta sınavlardan düşük almam inşallah. Hayır bide 12. Sınıf ögrencisiyim. Şurda 8 ay sonra sınav var ve benim düşündüklerimle bak. Ben böyle değildim. Bu sene iyice ipleri koyverdim. Battı balık yan gider.
Karan Hocanın birden bana dönmesi benim irkilmeme neden oldu. Sıçtık sıçtık sıçtık. Beni alın lütfen. Allah rızası için. Beni biri atsın balkondan. Aaaa ben dayanamıyorum. Bana ne oluyor ya? Yeşil lerini yeşillerime dikti bakıyordu. Kalbim maratona çıkmış gibiydi. Sakın ol kalbim. Sende beni terk edersen ne olur? Bu adamın kokusu beni içmeden sarhoş etti. Biz bu kadar yakınmıydık? Yok ya biz bu kadar yakın değildik. Bana doğru dönerken yaklaşmış olmalıydı ama neden?
Hocam az geri. Yoksa geri dönüşü olmayan bi yola gircez ki o yol da yol değil abisi. Elimin kontrolünü sağlamaya çalışıyorum bi taraftan. Yerinde durmuyo kerata. İlla o anlına düşmüş iki tutam saçı ileri tarayacak da işte malum. Her istediğimiz şey olmuyo. Her insan illa ki yaşamıştır bu duyguyu. İsteyipte olmaması biraz koyuyordu insana. Ne kadar da istese olmuyordu. Ukte kaldı içimde yemin ederim. Bu konuyu da içimde kalanlar adlı klasöre kaldırmam lazım beynimde.
Gözlerini gözlerimden ayırmıyordu. "Eslem", diyerek sessizliği bozdu. Hayır iyiydik neden beni strese sokuyon kardeşim? Hiç düşünmüyon beni. Ah bi yerimde olaydın var ya. Zar zor boğazımı temizleyip, " Hocam", dedim. "Neden soruya bakmıyorsun?", dedi. Bi bu eksikti zaten. "Hocam eee şeyyy. Bi an sadece nasıl soruyu çözemediğimi düşündüm de", dedim.
Bu yıl ki en iyi yalan söyleyen Nobel Ödülünü kesin sana vermeliler. % 100 garanti sen alırsın.
"Yüzüme bakarak mı? ", dedi. Neden bu kadar otoriter olmak zorundaydı ya da neden bu kadar sorgulamak zorundaydı? Ama ben olsam bende sorgulardım. Bi düşündüm de beni de biri böyle dibinden biri dikizlese bende sorgulardım. Haklıydı.
"Dalmışım. Kusura bakmayın", dedim. Nefesi yüzüme çarpıyordu. Dayanamıyordum. Saçı beni feci derecede zorluyordu. Ay Allahım ne olur yardım et. Bu durumdan acilen kurtulmam lazım. " Ne düşünüyorsun peki? ", dedi.
Hay amına bi an götüm tutuştu. Şimdi şapa oturduk işte. Benim ki yusuf yusuf etmeye başladı tabi. Ne cevap vercen adama? Hocam size karşı bazı duygular besliyorum ve şu an anlınıza düşmüş olan iki tutam saçı arkaya atmamak için mücadele ediyorum mu diyim aw haa ne diyim? Ben var ya Hocanın yüzüne bakanı siksinler ya. Ne bok yedim.
Hakikaten ben ne dicem. Kaçamak bi cevap vermem lazım en azından şimdilik beni kurtarması lazım dı tabi inanırsa o da bok inanır zaten. Ağlayınca uykumda gelmişti ama şu an uyku muyku hak getire. Bu kadar yakınken nasıl uykulu olabilirim ki?
Adamın karşısında put gibi kaldım aw şimdi ne yapacağım? İstemsizce kurumuş dudaklarımı ıslattım. Gene bir hata daha. Karan Hocanın gözleri dudaklarıma kaydı. Neydi bu şimdi. Nefesimi tuttum. Eslem salaksın eslem geri zekalısın. Karan Hocanın göz bebekleri,yeşillerini kapatmıştı. Sikerler bu adam şu an dudaklarıma mı bakıyor. Abi ben yakında diğer tarafa giderim.
Bi sıcak mı oldu ne? Avuç içlerim terledi. Karan Hocanın gözleri gözlerimi buldu. Hızlı atan kalbim bi fazla hızlı atmaya başladı. Ne oluyordu bana? Neden böyleydim? Kabullenmek istemesemde ben Karan Hocaya aşık olmuştum. Kahretsin 2 dakika önce ne dedin şimdi ne yapıyorum. Benim sözlerime sadık kalma seviyesi.
Anlayamadığım bir derinlik vardı gözlerinde. Bu adam daha önce de böyle bakmıştı gözlerime. Spor odasına beni duvarla arasında aldığı gün.
Neden böyle bakıyordu? Neden bu kadar yakındı? Yoksa o da bana- Hayır Eslem saçmalama o kos koca ögretmen sana bakmaz. Ama yaptıkları tersti. Hangi öğretmen yapardı ki böyle bir şeyi? Kaç öğretmen, öğrencisi dışarı çıkınca meraklanıp, eve sığamayıp öğrencisi nin evinin önünde bekler hadi onu geçtim öğrencisi gelince boynuna kafasını gömer ve kokusunu içine çeker ki?
Yaptıkları çok tersi benim düşündüklerimle. Ben olmayacağı savaşını verirken kendi içimde o ise hal ve hareketleriyle beni başka bir düşünce yapısının içine çekiyordu. Kendine 2 dakika öncesine kadar söz vermişken, kendimi uyarmışken şimdi ise adama çarpılmış gibi bakıyordum. Benim verdiğim söze sadıklık halis mi?
Elindeki kalemi bana bakarak defterin üzerine koydu. Gözlerini hiç ayırmamıştı. Çok güzel bakıyordu şerefsiz. Ah be Hocam bana ne yaptın sen? Neden bu kadar derin bakıyorsun? Eğer sana bağlanırsam bırakamam. Bunu bildiğim halde hala umutlanıyorum. Gerçekten durumum içler acısı.
Karan Hoca ani hareketle elini belime götürdü ve beni kendine çekti. Sandalyenin kolu mideme girdi sanki. Ne oluyor lan burda hee ne oluyor? Burnu burnumun ucundaydı. Utanmasam öperim de işte. Offf içim bi tuhaf oldu. Elinin,belimde duruşunun hissiyatı deli ediyordu beni. Yakıp kavurdu içimi. Nefesi yüzüme çarpıyordu. Ben buna gelemem direk koşarım yalnız. Öpüşecek miydik? Sanmam. Neden yakına çekti beni madem? Öpmeyeceksen çekil Hocam. Annem kızar. Sanki annen öpünce kızmicak.
Yavaş hareketlerle elini kaldırdı ve saçımı kulağımın arkasına sıkıştırdı ve elinde ki saç tutamım bitene kadar elini saçımda sürükledi. Anneme dahi dokundurtmadığım saçımı matematik hocam dokunuyordu. Kalbim tekledi. Ben bu hale geldim işte. Normalde saçımı biri dokunduğunda nefret ederim ama bu hoşuma gitmişti. Nedenini artık herkez biliyor diye umuyorum.
Yeşilleri artık görünmüyordu ki benimkilerde onun kinden farksızdı büyük ihtimalle. Nasıl olur da bu yakışıklılıkta olan birinin sevgilisi olmazdı? Neyse ne aman ya. Gözleri çok güzel bakıyordu. Yeşilleri yeşil leri mi delip geçiyordu. Arada bir benim gözlerim onun gözlerine ve saçlarına, onun gözleri benim dudaklarıma ve gözlerime kayıyordu. Bu pozisyon ne kadar da yanlış olsa da hoşuma gitmişti.
Birden Karan Hocanın telefonun çalmasıyla irkildim. Amına kodumun ne güzel az daha öpüşecek tiner neden aradın hay amına soktuğum ya. Karan Hoca'dan ayrıldım ve hemen kendime çeki düzen verdim. Şu telefon canımı sıktı. Karan Hoca telefonu cebinden çıkardı ve ekrana baktı. Bi an gözüm telefonun ekranına kaydı. Whatsapp dan dı arama. Arayan işi Abim diye kayıtlıydı. Profiline dikkatli bakmadım. Hemen gözlerimi telefon dan ayırdım. Karan Hoca bana "Eslem kusura bakma gitmem gerek", dedi ve acele bi şekilde odadan çıkıp salona indi. İnerken de beni uyarmayı unutmadı. "Eslem odanın perdesini ve camını kapa, camları kontrol et, hepsi kapalı olsun, kapıyı kilitle açık ya da perdesinin açık olan oda olmasın. Mümkünse mutfağın perdesini de kapa, Kapıyı kimseye açma. Birde evin yedek anahtarı varsa ne olur ne olmaz bana ver" dedi. Bunları her büyük söyler ama Karan Hocanın sesinde anlayamadığım bir tını vardı. Uyarması normal ama mutfak perdesini ne alaka. Bi an korkmadım değil ama neyden ve neden korktuğumu bile anlayamadım. Hemen annemin odasına gittim ve baş ucundaki komidin den yedek anahtarı aldım. Birde üzerinde anahtarlık vardı. Adımın yazılı olduğu anahtarlık. Hemen salona indim ve anahtarı hiç tereddütsüz Karan Hocaya verdim. Güveniyordum çünki.
Yüzüne baktığımda hafif sinir, korku,korumacı bir hal vardı. Ama neyden korkuyordu. Anahtarlığı Karan Hocaya doğru uzattım. Anahtara hafif bir göz attı ve cebine attı. Allahım ben anahtarlığı sökmedim. Allah cezanı versin Eslem.
"Dediklerimi unutma Eslem", dedi sert ama bi o kadarda korumacı çıkan sesiyle. "Tamam Hocam unutmam", dedim. Gece ya da başka bi zaman bişi olursa saat kaç olursa olsun ara", dedi Otoriter sesiyle. "Olur Hocam ararım", dedim. Tek kaşını kaldırarak "İnanayım mı arayacağına? ", dedi. "Ararım Hocam merak etmeyin", dedim. "Tamam Eslem. İyi geceler", dedi. "İyi geceler Hocam", dedim kapıya yürürken. Kapıyı açtım ve Karanlık Hoca ayakkabılarını giyene kadar bekledim ve Karan Hoca dışarı çıkınca Karan Hocaya gülümsedim ve tam kapıyı kapatacım sırada "Haa bu arada sabah ve akşamları seni ben götürüp getireceğim okula. Sabah evden çıkarken yaz", dedi. Ben bi afalladım bu adam beni he gün götürüp getiremez bu adam benim özel şöförüm değil. Ayrıca her gün de okulda dersi olamaz.
"Hocam olmaz size rahatsızlık vermek istemem", dedim. Biraz da motordan korkuyordum zaten havalar da soğuyordu. Hasta olmaya gerek yoktu. " Merak etme araba var ve ne rahatsızlığı zaten her ikimiz de aynı yere gidip geliyoruz. Bana eşlik etmiş olursun hem", dedi. "Peki Hocam olur sabah haber ederim", dedim. " peki iyi geceler ", dedi ve yürüdü.
Kapıyı kapatıp kilitledim. Mutfağa gidip perdeyi kapattım, arka bahçeye açılan kapıyıda kilitledim. Annemin odasına gidip camları kontrol ettim. Kendi odama gidip camı kapatıp kilitledim. Perdesini de çektim. Aklıma başka yer gelmedi hepsini yaptım diye umdum ve uyumak için üzerimi degiştirim. Hemen yatağa girdim. Yarının cuma olduğunu ve iki günlük bir tatile girecegimizi aklıma getirip kendimi teselli ederek uykuya daldım.
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
Bu bölümde böyleydi. Biraz geç kaldım ama napayım okullar açılınca biraz zorlandım açıkcası. Ama bundan sonra biraz daha erken atmaya çalışacağım. Evet bölüm nasıldı?
Oy ve yorum yapmayı unutmayın...
Teşekkür ederim. Bir daha ki bölümde görüşmek üzere. Kendinize cici bakın...
