Sabahın ilk dersi yeni başlamıştı.
Sınıf her zamanki gibi sessizdi.
Öğretmen tahtaya notlar yazarken kapı çalındı.
"Gel."
Kapı yavaşça açıldı.
İçeri okul müdürü girdi.
Arkasında ise orta yaşlı bir kadın vardı.
Öğrenciler merakla birbirlerine baktı.
Müdür sınıfa dönerek konuştu.
"Arkadaşlar, bugün okulumuza yeni bir rehber öğretmen başladı. Kendisi sınıfları tek tek tanıyacak."
Kadın gülümseyerek öğrencileri selamladı.
Gökçe ise başını eğmişti.
Kalabalık ortamlarda dikkat çekmeyi hiç sevmezdi.
---
Teneffüste rehber öğretmen koridorda Gökçe'yi durdurdu.
"Merhaba, sen Gökçe'sin değil mi?"
Gökçe şaşırdı.
"Evet."
"Seninle uygun olduğunda biraz konuşmak isterim."
Gökçe hafifçe başını salladı.
"Olur."
Bunu uzaktan gören Göktuğ, Gökçe'nin yüzündeki tedirginliği fark etti.
Yanına geldi.
"Bir sorun mu var?"
"Sanmıyorum."
"Emin misin?"
Gökçe gülümsemeye çalıştı.
"Evet."
---
Dersler bittikten sonra Gökçe rehber öğretmenin odasına gitti.
Öğretmen ona sıcak bir şekilde yer gösterdi.
"Rahat ol."
İlk başta sadece okuldan, derslerden ve hedeflerinden konuştular.
Bir süre sonra öğretmen yumuşak bir sesle sordu:
"Evde her şey yolunda mı?"
Bu soru Gökçe'nin boğazını düğümledi.
Bir an cevap veremedi.
Sonunda sadece,
"İdare ediyorum."
diyebildi.
Öğretmen daha fazla üstelemedi.
"Ne zaman konuşmak istersen kapım açık."
Gökçe odadan çıkarken ilk kez okulda bir yetişkinin gerçekten onu dinlemek istediğini hissetti.
---
Kütüphaneye gittiğinde Göktuğ onu bekliyordu.
"Nasıl geçti?"
"Kötü değildi."
Göktuğ rahat bir nefes aldı.
"Sevindim."
İkisi sessizce kitaplarını açtı.
Dışarıda yağmur başlamıştı.
Yağmur damlaları pencereye vururken Gökçe içinden bir dilek tuttu.
"Belki de bundan sonra hayat yavaş yavaş değişir..."
Ama ikisinin de bilmediği bir şey vardı.
Geçmiş, peşlerini henüz bırakmamıştı.