" U-Uraz?"
" Tamam sakin ol , geçti burdayım. Gerçi hep burdaydım ama.." dedi hafifçe kıkırdayarak.
Hızlıca arkamı döndüm.
" NE DEMEK HEP BURDAYDIM???!"
" Sesini yükseltme!" dedi.
" Ne demek hep burdaydım???!"
" Arkaya atmıştım kendimi."
" Ama göremedim-"
" Bakmak ve görmek farklı şeylerdir annesinin kızı! Şimdi geç arkaya."
Belimdeki elleri gevşedi.
Motordan indim ve Uraz ile yer değiştirdik.
Sırf gıcıklığına bende elimi onun kafasına koydum.
" İkimizi de öldürmek mi niyetin?"
" Aa ne yaptım ki şimdi ben?"
" Ellerinle gözlerimi kapatıyorsun!"
Benim yapacağım iş bu kadardı işte.
" Pardon-"
Ellerimi boynuna koydum.
" Kızım sen dengesiz misin?"
" Şimdi ne yaptım?"
" Lan amacın beni öldürmek mi? Şimdi de boğuyorsun amına koyayım!"
" Ya Uraz neden bu kadar kabasın sen. Tamam çekiyorum ellerimi."
Ellerimi beline doladım.
Güldü " Ha şöyle yola gel."
" Ne bileyim deminki olayın korkusuyla elimi koyacak yer bulamadım."
" Şey yapabilirsin mesela ellerini ön tarafımda bir yere koyabilirsin."
İlk başta anlamasam da sonradan jeton düşmüştü.
" Uraz seni öldürürüm!!"
" Denesene?" dedi sırıtırken.
" Pis sapık" elimin biriyle belini bırakıp omzuna vurdum.
" Dur yapma düşeceğiz."
" İyi ya işte , sonunda senden kurtulurum."
" Leyla saçmalama."
Sinirli çıkan ses tonu beni korkutmuştu.
Ağız tadıyla kavga bile ettirmiyordu köpek.
Sustum.
" Belimi tut , düşeceksin!"
" İstemiyorum."
" Leyla saçmalama ve tut şu siktiğim beli"
Oflayarak beline tutundum.
" Adam ol"
Allah'ım çıldırcam şimdi yaaa!
***
Evin kapısı sonunda görünmüştü.
Hemen motordan atladım.
" Canım evim ya!"
" Evimiz " diye düzeltti Uraz.
" Rüyanda belki?" dedim.
Güldü.
" Göreceksin istenmeyen.. Seninle bu evde kalacağım."
Umursamadan içeri girdim.
Kapıyı suratına kapatmak istemiştim.
Ama o ne yapar ne eder içeri bir şekilde girerdi. Hemde zaten ev babasına aitti.
Kapıyı elimle açıp kenara geçtim ve Uraz'a buyur ettim.
" Hoşgeldin. Hiç çekinme , kendi evin gibi hisset lütfen."
" Zaten kendi evim." dedi ve ayakkabılarıyla birlikte eve dalış yaptı.
" Yalnız onları çıkart " dedim ayaklarını göstererek.
" Çıkartsana sen." dedi.
" Pardon? Saçmalama istersen!"
" O zaman çıkartmam."
" O zaman bu eve giremezsin."
" Girdim bile."
"Of ya yemin ederim nefret ediyorum senden."
" Bende seni sevgilim , bende seni!"
Daha fazla Urazla bu evde kalmaya katlanamam.
Mahalleden hem de eski okulumdan olan arkadaşım İpekler'e gitmeye karar verdim. Uraz da ben gelene kadar sıkılır giderdi nasıl olsa.
" Ne halin varsa gör , ben gidiyorum."
" Nereye?"
" Sanane?"
" Leyla!" dedi dişlerinin arasından.
" Of. Arkadaşıma gidiyorum."
" Cinsiyet?"
" Kız."
" Gidebilirsin."
" İzin istemedim ki."
Güldü.
" İzin vermeseydim bu evden çıkamazdın."
" Uraz bu kadar kendini bir şey sanma. Bir gün uyurken bir bakmışsın tepen de bir kız. Canını almak için bekliyor." İyice yanına yaklaştım " bilmem anlatabildim mi?"
Uraz ürpermiş gibi geri çekildi.
" Tamam git , bir şey demedik."
Korktu mu şimdi?
Bu düşünceme sırıttım.
" Dolapta yemek var. Acıkırsan yersin."
Bu kadar iyi olma. O düşmanımız.
Haklıydı içsesim.
Ama yine de yanımda olan tek insan o.
Hem de anneme rağmen.
Yanında çünkü sana zarar vermek hoşuna gidiyor. Sen ise bunu hep unutuyorsun hemde Uraz'ın babasına rağmen..
İkimizde birbirimizin ailesini suçluyorduk.
Ona göre ben ve annem babasını çalmıştı ve bana göre de o ve babası annemi çalmıştı.
İkimiz de kendimizce haklıydık.
Ama yine de Uraz benden daha fazla nefret ediyordu.
Sanki buna hakkı varmış gibi.
" Tamam yerim ben bir şeyler , git sen."
Başımı salladım ve eşyalarımı alıp hızlıca evden ayrıldım.
İpeklerde biraz oturduktan sonra eve geri dönmüştüm.
Işıklar kapalıydı , salon boştu.
" Uraz?" Ses yoktu. Gitti sanırım diye düşündüm ve odama ilerledim.
Uykum gelmişti.
Işıkları yakmadan hızlıca üzerimi değiştirmek sonra da yatağıma girip güzel bir uyku çekmek istemiştim.
Dolabımı açıp elime ilk gelen pijama takımını giydim.
Sonra çıkarttıklarımı da çalışma masamdaki sandalyenin üzerine bırakıp kendimi yatağa fırlattım.
Bu yatağın yumuşak olması gerekmiyor muydu?
O zaman neden sırtıma bir şey batmıştı?
Eş zamanlı olarak " aah burnum" feryadı da aramıza katıldı.
Korkuyla yerimden yana kaydım.
Şimdi gözgözeydik.
" Uraz?"
" Annesinin kızı?" Sinirle sormuş olmasını canının bayağı yanmış olmasına bağlamıştım.
" Sen gitmedin mi?"
" Artık birlikte yaşayacağımızı kaç kere söylemem gerekiyor acaba?"
" Burası benim yatağım."
" Ben kendime yeni bir yatak alana kadar benim."
" Saçmalama. Burası benim odam."
" Salonda uyuyamam. Geriye bir tek burası kalıyor tamam mı?"
" Salonda neden uyuyamazsın?"
" Çünkü koltuklar çok rahatsız."
Ofladım.
" Gidip kendi evinde kendi rahat yatağında uyusan?"
" Benim evim artık burası ve güzelim, buna alışsan iyi edersin."
"Of ya"
" Oflama bana oflama."
Sinirle salona indim.
Yatağımdan da olmuştum şimdi durduk yere.
Urazdan
Leyla Hanım bana ihanet etmek neymiş görecekti. Hayatını mahvedevektim onun. Daha bunlar hiçbir şeydi.
Bir soğuk bir sıcak aklını karıştıracak en sonunda da kendime muhtaç edecektim.
Çünkü sevgiye aç bir insana biraz şefkat göstermek onu sevgi arsızı yapıyordu ve ben bu arsızlığı sonuna kadar kullanacaktım.
Haince sırıttım.
Leyla kesin uyumuştur. Planımı devreye sokmak için salona indim.
Evet , uyumuştu.
Uyurken çok güzeldi.
Aslında her zaman güzeldi.
Keşke o kadının kızı olmasaydın , güzel kız.
Düşünceleri kafamdan def ederek kurbanıma ilerledim.
Tek hamlede kucağıma almıştım.
Zayıftı zaten.
Ama yine de iri kalçaları vardı ve bu hoştu.
Gece gece daha fazla sapıtmamak için Leylayı da alarak odaya doğru ilerledim.
Burnuma kokusu doluyordu.
Çok güzel kokuyordu.
Sanki , her şeyin çok güzel olabileceğine inandırıyordu insanı.
Annesinin kızı , umut kokuyordu..
Yavaşça yatağa bıraktım. Kendim de yanına uzandım. Biraz durup gidecektim.
Sadece kokusunu biraz daha duymak istedim.
Umuda ihtiyacım vardı.
Çünkü ben umut etmeyi bırakalı bayağı bir süre oluyordu.
Kokusu içimi huzurl
a kapladı. Mutlulukla doldum.
Ve bu koku başka şeyler de hissettirmeye başlamıştı.
Hızlıca kalktım yataktan , kaçarcasına çıktım odadan.
Başka şeyler yoktu.
O kız benim düşmanımdı ve ben onun hayatını cehenneme çevirecektim.
Çevirecektim değil mi?