Merhaba arkadaşlar,
Nar Çiçeği'nin sonuna gelmiş bulunuyoruz. Öncelikle benimle birlikte olduğunuz için teşekkür ederim. Hikayemin ilk halinde bile beni yalnız bırakmayıp güzel yorumlar yaptınız. Düzenlemeye aldıktan sonra epeyce bir süre yoktum yine döndüğümüzde hikayemi kucakladınız bunun için de ayrı teşekkür ederim.
Nar Çiçeği benim hep hayal ettiğim bir kurguydu. Ben bir yazar değilim. O yüzden güzel cümleler olmamış olabilir, betimlemeler saçma olabilir, kurgu bir mantık çerçevesinden şaşmış olabilir. Benim ilk heyecanım ilk göz ağrım. Hayal ettikçe keyiflendiğim bir kurguydu.
Şimdi sizleri sıkmak gibi olmasın ama biraz konuşmak istiyorum;
Hayatımızda her zaman karşımıza Hamza ve İbrahim gibi erkekler ne yazık ki çıkmayabilir, babalarımız Zeynep'in babası gibi anlayışlı olmayabilir, sevdiğimizle birlikte devam edemeyebiliriz. Hayatta her şey insanlar için. Acılar, mutluluklar hep bizim için. Bir kere yaşıyoruz bu hayatı bırakın kim ne derse desin.
Hamza ve Zeynep'in arasında bu kadar yaş olmasının sebebi aslında buydu. Sevdiğiniz insan sizden yaşça büyük veya yaşça küçük olabilir, eğer saygı duyulacak bir aşksa ve eminseniz arkasında durun.
Ve son olarak inşallah hayatınızın aşkını doğru zamanda bulursunuz.
İnşallah okurken keyif almışsınızdır. Ben yazarken çok keyif aldım. Yorumlarınızı okurken de çok mutlu oldum. Beğenen, beğenmeyen ama bu süreçte yanımda olan herkese çok teşekkür ederim.
Sevgiler, hoşçakalın ❤️