Lisa
Boğazımdan geçen acı kahve tadı beni bi kes daha tatmin ediyordu,iki kaşık kahve atıyordum değil mi?
Bu sefer üç kaşık attım bi gün ölürsem bu kahveden ölecektim,her ne kadar kahve çarpıntı yapsada içmeye devam ediyorum öleceğimi bilsem bile ederim.
Aradan geçen üç belki de beş gün bilmiyorum,bu küçücük balkonda oturuyorum.
Leo her gün olduğu gibi bugün de yanıma geldi,sağ tarafıma oturdu. Başımı ağır ağır ona döndürdüm.
"Gelme demedim mi sana?" gözleri kızarıktı "gözümün önünde eriyorsun abla" hafifçe güldüm "ben iyim" dedim.
"İyi değilsin abla, kendine gel lütfen" başımı salladım "nasıl kendime geleyim? Yaptıkları yetmiyormuş gibi bide gayrı meşru çocukları çıkıyor" dedim.
Leo başını önüne eğdi "benimde çok ağrıma gidiyor ama yapacak hiçbir şeyimiz yok" histerik şekilde güldüm "annemde kabahat ne yaparsa yapsın afetti sonu belliydi" başıyla beni onayladı.
"Yediğimiz dayaklar boşa gitti ona üzülürüm en çok" kahkaha attım "bu durumda bile beni güldürüyorsun ya seviyorum seni" diyip sarıldım ona.
O da benimle beraber güldü "Jennie aradı ,seni sordu bende kendi evinde dedim" başımı salladım "kaç gündür arıyor açmıyorum" dedim.
"Neden açmıyorsun merak ediyor" derin nefes aldım "Yapamam Leo,onun hayatı bizimkinden çok farklı. Babasının kızı olarak büyümüş nereden bilsin baba nefretini,yapamam kendi derdime ortak edemem onu"
"Belki de beraber atlatırsınız şifa olur sana da" başımı olumsuz anlamda salladım "olmaz biz aynı değiliz"dedim. Hafifçe tebessüm edip ayağa kalktı "ben eve gideyim annem tek kalmasın"
Başımı salladım "Bi şey olursa ara, hemen gelirim" başını sallayıp balkondan çıktı.
Babam hayatı bize zindan etti yılar boyunca etmeye de devam ediyor,bunun en büyük sebebi ise annemdi. Her ne yaparsa yapsın hep affeti 'çocuklarım için' dedi.
Bilmediği şey çocukları asla mutlu değildi olmayacaktı da,babamın bana attığı tokatların sesi İran'ın füzelerinden daha çok etki etmiştir.
Travmalarımla dalga geçiyorum aştım artık. Bize yapmadığı babalığı meğersem diğer çocuklarına yapıyormuş,bir oğlu birde kızı varmış.
Anneme her seferinde git diyordum,babamla en son ki tartışmalarında gideceğim demişti. Babam da Lisa ve Leo'yu bırak Lana'yı alıp defol demişti,annemin de içi rahat değildi diye gitmedi.
Dayanacak gücüm kalmadı artık ne aile dramına ne de her hangi bi şeye. Heyecanım yok isteğim yok başımı koyup bi daha kalkmamak istiyorum.
Anahtarın sesi ve içeriye doğru giren ayak sesleriyle başımı kapıya doğru çevirdim eğer kardeşimse burada olduğumu biliyor balkona gelir.
Başkasıysa da umarım katil olmaya gelmiştir. Kendi kendime gülerken yanıma biri oturdu.
Kokusu o kadar tanıdıktı ki yüz metre öteden bile anlayabilirdim,bebek gibi tertemiz kokuyordu.
Başımı güzel yüzüne çevirdim merakla bakan gözleri hafif kızarmış burnu çok güzeldi kusursuzdu.
Tripli sesiyle "yine ne oluyor acaba telefonlar açılmıyor?" dedi. Yüzüm nasıl görünüyor bilmiyorum ama bugün çok farklı bakıyordu.
"Fırsatım olmadı" inanmayan bakışlarıyla "iki dakika bile mi?" dedi.
Evet Jennie iki dakika bile,kaç gündür burası ve aile evimin arasında gidip geliyorum. Dün evde çıkan kıyameti görseydin ne tepki verirdin acaba?
"Olmadı" dedim. Tuhaf şekilde güldü ilk defa onu bu kadar sinirli görüyorum "böyle anlaşamayız biliyorsun değil mi?" başımı salladım.
"Evet Jennie,böyle anlaşamayız başımı kaşımaya bile fırsatım yokken senin şımarıklığına zaman ayıramam" yüzü zaten asıktı daha da asıldı.
"Şımarık olan ben miyim?" kendi kendine güldü "anlatırsan beraber aşabilecekken, içine atıp beni arkandan dolaştıran sensin ,bu durumda" sustu ve devam etti "ben miyim öyle mi?" dedi.
Haklısın ama ben artık ilişki kaldıramıyorum,anlatırsam da anlamayacaksın.
"Üzgünüm ben artık istemiyorum"
Şokla gözleri aralandı,karşımda duran beden bana ilk defa böyle bakıyordu,sevinçle değil heyecanla değil nefretle mi? Umarım bu gördüğüm yüz ifadesi nefret değildir.
Kendimden çok sevdiğim kadın bana nefretle bakıyor olamaz,olmamalı.
"Tamam Lisa nasıl istersen öyle olsun" gözlerinde ki hayal kırıklığı beni berbat hissettirdi "kendine iyi bak" dedim.
Ayağa kalktı tam çıkacakken evimin anahtarını bana uzattı,başımı olumsuz anlamda salladım "sende kalabilir" dolu gözlerle bana baktı "biz artık ayrıyız unutun mu?" dedi.
Anahtarı yere bırakıp evden çıktı,konuşurken gayet rahatım şimdi ne oldu da bu kalp ağrısı başladı.
Telefonumu elime aldım dört gün içinde yedi kez aramış ve sayısız mesaj atmış.
Elimi başıma vurdum üst üste "aptalın tekisin" elim daha da hızlandı "aptlasın Lisa aptalll" sesim o kadar gür çıktı ki ben bile titredim.
Bengü-Yaralı şarkısını açıp kalbimin üzerine koydum. Nakarat kısmı gelince sesi kaldırdım.
'Öyle bi' baktı yüzüme giderken yaralı yaralı'
'Ben ömrümde bu kadar yıkılmamıştım.O an aşk öyle bir tutuşturuyor adamı'
'Ben dünyaya bu kadar sıkışmamıştım'
Nefes alamıyorum alamıyordum, ben onu hak etmiyordum zaten olması gereken oldu.
'Ben kimseye böyle yakışmamıştım'
Telefonum çalınca şarkı kapandı kim olduğuna bakmadan açıp kulağıma götürdüm "Abla gel çabuk ol" sesi duyar duymaz hemen ayağa kalktım.
Üzerime bişi almadan koşarak evden çıkıp arabaya bindim,iki dakika aşk acısı çektirmediniz.
Buraya çok uzak olmadığı için hemen varmıştım zaten koşarak yukarıya çıktım,yine bağırış sesleri yükseliyordu.
Kapı açıktı zaten içeriye girdim,babam beni görünce üzerime yürüdü.
"Nerdesin lan sen ibne oğlu ibne" ellerim titriyordu "diğer evdeydim baba" sesim bana bile zor gelmişti.
"Annen defolup gidecek bugün bu evden" gözlerim annemi bulunca dolu gözlerle bana baktığını gördüm "en iyi karar bırak gitsin" dedim.
"Gidecek merak etme sen, biri gider bini gelir" sinirle yumruğumu sıktım "aşağılamdan konuş" dedim.
Yanağıma yediğim tokatla sendelendim "nasıl konuşacağımı sana mı soracağım?" karşılık verirdim ama annemin buradan gitmesi için şu an susmam gerekiyor.
"Sen ve Leo burada kalacaksınız kim bilir belki diğer kardeşleriniz de burada yaşamayı kabul eder" Leo bana baktı bişey de der gibi "öyle bişi olmayacak sen onlarla yaşamak istersen kapı orada" dedim.
Kahkaha attı "sen kimin evinden kimi kovuyorsun?"dedi tam cevap vereceğim esnada annem çantasıyla beraber önümde durdu. Babam annemi görünce evden çıktı.
"Kardeşine iyi bak kızım" gözlerim anında dolarken sıkıca sarıldım "asıl sen Lana ve kendine iyi bak annem" dedim.
Hıçkırarak ağlıyordu "tamam anne kurtuldun bu illeten" başını omzumdan kaldırdı "sizi burada bırakıyorum içim rahat değil kızım" hafifçe güldüm "sen iyi ol ben ve Leo da iyi oluruz" dedim.
Lana ayağıma sarıldı "seni çok seviyorum ablam" kucağıma aldım yanaklarını uzunca öptüm "bende seni çok seviyorum ufaklık" dedim.
"Ben annemlerde kalacağım buraya yarım saat uzaklıkta istediğiniz zaman gelin" başımı salladım "tamam anne" dedim.
Annem ve Lana evden çıkınca Leo koltuğa oturmuş ağlıyordu. Yanına gidip başını omzuma indirmesini sağladım "geçecek bu da geçecek" saçlarını öptüm.
Omzumdan kalkıp gözlerini ovaladı "onlar bu eve gelirse nasıl kalacağız burada" başımı olumsuz anlamda salladım.
"Öyle bi şey olmayacak ha olursa da benim evime gelirsin orada yaşarız." dedim.
Koltuğa uzanıp gözlerimi sıkıca kapattım,bu an hemen bitsin istedim.
Kalbimin ağrısı yetmezmiş gibi. Kardeşime ağladım aileme ağladım en çokta biten hayatıma ağladım.
İranın Türkiye'ye atığı füzelere değindim hani yere düşmeden ispanyam yok etmişti yaaa😭💘
Bu arada asıl itici şımarık oe olan sensin lili