Mücahid:
Muhsin’le konuşarak sınıfa girerken Burak’ın sırasına baktığımda orada olmadığını fark ettim. Yeni çocukta ortalıkta yoktu. Sırasında resim çizen Yağmur’un yanına gittim, Muhsin ise Müjdat’la tekrar dışarıya çıkıyordu. İşsiz lan bu çocuk. Neyse, tekrar Yağmur’a döndüm
“Lan Yağmur, Burak’ı gördün mü? Normalde hep sınıfta olurdu da. Zilde çalmak üzere”
“N’oldu lan gay panic mi yapıyon yoksa?”
“Gerizekalı! Doğru düzgün soru soruyorum cevap ver çabuk.”
“Tamam be! En son yeni gelen çocuğa okulu gezdirecekti galiba.. bilmiyorum”
“Off! Neyse, en azından kimle olduğunu biliyorum bari.. Ama o çocuğa hiç güvenim yok.”
Yağmur’la konuşurken zil çaldı ve sinirle homurdandım. Sonra sırama oturdum ve Burak’ın gelmesini beklemeye başladım.
4 dakika sonra..
bir posta sövdüm. Hoca bile gelmişti. Ama Burak ve o çocuk hala ortalıkta yoktu. Hoca dersi anlatmaya başlayacakken elimi kaldırdım ve tuvalet izni istedim. Hocanın ‘Bir daha olmasın’ uyarısını dinlemeden dışarıya çıktım ve Burak’ın çocuğu gezdirebileceği yerleri düşündüm. Nereyi gezdirebilirdi ki? Nasıl bilecektim? Diye düşünürken aklıma nöbetçi öğrenciye sormak geldi. Müdürün odasının yanına gittim ve Nöbetçi öğrenciye yaklaştım. Bizi tanıyan biriydi (Kim bilmiyom valla sadece yazıyom öyle)
“Pişt napıyon lan" Bana döndü ve gülümsedi
“Napıyım be abi test çözüyorum işte” başıyla önündeki test kitabını işaret etti.
“İyi be oğlum. Neyse, sana bir şey soracağım”
“Sor abi”
“Bizim Burak var ya, onu yukarı katlara veya alt katlara inerken gördün mü? Yanında bir tane çocukta vardı” Elini çenesine koydu ve biraz düşündükten sonra tekrar bana baktı
“Abi valla en son yukarı katlara çıkıyorlardı”
“Tamam eyvallah hadi görüşürüz”
“Görüşürüz abi”
Üst kata çıkarken ‘Ulan yeni çocuk eğer Burak’a bir şey yaparsan..’ diye içimden bir posta sövdüm. Sessizce dördüncü kattaki boş sınıflara bakarken sinirim daha fazla artıyordu, sinirden gülmeye bile başlamıştım. Boş sınıfların hepsine baktıktan sonra beşinci kata çıktım ve konferans salonuna girmemle Burak’ın ‘Bıraksana beni lan!’ diye bağırmasını duymam bir oldu. Duvarlarda yalıtım olduğu için sesi dışarıya çıkmamıştı. Hemen en arka koltukların yanındaki merdivenden çıktım ve kapıyı açtım.
Burak:
Timur’a bağırırken konferans salonunun kapısının açılma sesini duydum. Allah’ım, sonunda birileri beni kurtarmaya gelmişti! Timur’un arkasındaki kapının sertçe açılmasıyla ben bağırmayı bıraktım, Timur’da arkasına bakmak için döndü. Bu Mücahid’ti, Yüzüne baktığımda gözlerindeki alevi görebiliyordum. Sonra ikimizin yanına geldi ve beni bileğimden yakalayıp kendine doğru çekti. Sonra konuşmaya başladı
“Sen ne yapıyorsun lan Burak’ıma?!” Diyince hafifçe kızardım ve ona baktım. Tam konuşmak için ağzımı açmışken bileğimi hafifçe sıktığında ağzımı kapattım. Timur sinsice sırıtarak Mücahid’e baktı “Sanane? O sadece senin arkadaşın, tam da onu öpecekken gelmen büyük şans. Yoksa ‘Burak’çığın’ perişan halde sınıfa gidecekti..” Konuşmasındaki küçümseyici ve tehtidkar tonu Mücahid’i fazlasıyla sinirlendirmiş görünüyordu.
“Orospu çocuğu! Ananı sikeceğim senin!” Diyerek bileğimi bıraktı ve Timur’un üzerine atlayıp onu yumruklamaya başladı. Timur’un burnu kanarken o da Mücahid’e vuruyordu. Onları durdurmaya çalışırken bacağım birkaç kez tekmelenince uzaklaştım. Birkaç dakika sonra Müdür yardımcısı (Beyazıt Hoca) kapının önünde göründü..