Araç karanlık yolda hızla ilerliyordu.
Karan omzundaki yaraya rağmen sessizliğini koruyordu.
Elimdeki zarfı açmaya cesaret edemiyordum.
"Minevra..." dedi Karan yorgun bir sesle.
"Evet?"
"Babamın her yaptığını doğru sanma."
"O zaman neden bu mektubu bana vermeni istedi?"
"Bilmiyorum... Ama ilk kez benden bir şey saklıyor."
Derin bir nefes alıp zarfı açtım.
İçinden eski bir fotoğraf ve kısa bir mektup çıktı.
Fotoğrafta annem, babam, Karan'ın babası ve küçük yaşlarda Karan vardı.
Babamın omzunda ise ben oturuyordum.
Fotoğrafın arkasına tek bir cümle yazılmıştı.
"Bu aile bir zamanlar gerçek bir aileydi."
Mektubu açtım.
"Minevra, bu satırları okuyorsan her şey düşündüğümden daha kötüye gitmiştir. Sana bugüne kadar birçok konuda yalan söyledim. Ama seni korumak için başka çarem yoktu. Karan'a güvenebilirsin. O, seni korumak için kendi hayatını bile ortaya koyacaktır. Fakat asıl tehlike sandığın kişiler değil... İçimizden biri."
Mektup burada bitiyordu.
Şaşkınlık içinde Karan'a baktım.
"İçimizden biri ne demek?"
Karan kaşlarını çattı.
"Babam devamını yazmamış..."
Tam o sırada Karan'ın telefonu çaldı.
Ekranda tek bir isim yazıyordu.
Baba
Karan telefonu açtı.
"Efendim?"
Karşı taraftan gelen ses buz gibiydi.
"Karan... Plan değişti."
"Ne oldu?"
"Minevra'yı güvenli eve götürme."
Karan şaşkınlıkla bana baktı.
"Peki nereye?"
"Onu doğrudan konağa getir."
"Ama saldırı olmuştu."
"Her şey kontrol altında."
Telefon kapandı.
İçimde kötü bir his oluştu.
"Karan..."
"Evet?"
"Baban bana her şeyi anlatmıyor."
Karan direksiyona baktı.
"Ben de aynı şeyi düşünüyorum."
Arabanın camından dışarı baktığımda uzakta konağın ışıkları görünüyordu.
Fakat bu kez konağın önünde siyah takım elbiseli onlarca kişi bekliyordu.
Ve tam giriş kapısına büyük altın harflerle yazılmış bir pankart asılmıştı.
"Minevra Aydın ve Karan Gökmen'in Nişan Törenine Hoş Geldiniz."
Şaşkınlıkla Karan'a döndüm.
"Bizim haberimiz olmadan... Nişan mı hazırladılar?"
Karan'ın yüzü öfkeyle gerildi.
"Bu kez çizgiyi aştılar."
Araba yavaşça konağın kapısında durdu.
İkimiz de biliyorduk...
İçeri girdiğimiz anda hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.