İçeriğe geç

MİNEVRA ⚔️TUTKUNUN ARKA PERDESİ

Bölüm 13 · 1 dk okuma

MİNEVRA ⚔️TUTKUNUN ARKA PERDESİ

Bölüm 13

Kanlı gece

Karan beni arkasına çekti.

"Ne olursa olsun yanımdan ayrılma."

Başımı salladım. Kalbim öyle hızlı atıyordu ki nefes almakta zorlanıyordum.

Maskeli adamlardan biri silahını doğrulttu.

"Minevra'yı bize teslim edin. Kimsenin canı yanmasın."

Karan'ın babası öne çıktı.

"Önce beni geçmeniz gerekir."

Bir anda silah sesleri konağın içinde yankılandı.

Koruma görevlileri saldırganlarla çatışmaya başladı.

Annem kolumdan tuttu.

"Minevra, benimle gel!"

"Nereye?"

"Burada kalırsan seni öldürürler."

Tam kaçacakken üst kattan büyük bir patlama sesi geldi.

Tavanın bir kısmı çöktü.

Karan hızla yanıma koştu.

"İyi misin?"

"Evet..."

Annem şaşkınlıkla Karan'a baktı.

"Demek sen..."

Karan başını eğdi.

"Evet. Ben Karan Gökmen."

Annemin yüzü bir anda değişti.

"Gökmen..."

Karan'ın babası onların konuşmasını yarıda kesti.

"Bunun sırası değil! Buradan çıkmalıyız."

Tam o anda maskeli adamlardan biri anneme silah doğrulttu.

"İşte seni sonunda bulduk."

Hiç düşünmeden annemin önüne geçtim.

"Hayır!"

Silah ateşlendi.

Tam kurşun bana isabet edecekken Karan üzerime atladı.

Kurşun Karan'ın omzuna saplandı.

"Karan!"

Yere düşerken yüzü acıyla buruşmuştu.

Ben dizlerimin üzerine çöktüm.

"Hayır... Lütfen gözlerini kapatma."

Karan zorlukla gülümsedi.

"İyi olacağım..."

Annem ve Karan'ın babası saldırganlara karşı koyarken korumalar bizi arka kapıya götürdü.

Konağın arkasında siyah bir araç hazır bekliyordu.

Karan'ın babası sert bir sesle konuştu.

"Minevra, Karan'ı al ve buradan uzaklaş."

"Ya siz?"

"Biz onları oyalarız."

"Hayır, sizi burada bırakamam."

Annem ellerimi tuttu.

"Beni dinle. Şu an önemli olan sensin."

Gözyaşlarımı silemeden Karan'ı korumaların yardımıyla araca bindirdim.

Araç hızla konaktan uzaklaşırken arkamızda yükselen alevleri izliyordum.

Hayatımda ilk kez anneme kavuşmuştum...

Ve onu yeniden kaybetmekten korkuyordum.

Tam o sırada Karan ceketinin iç cebinden küçük, eski bir zarf çıkardı.

"Minevra..."

"Ne oldu?"

"Babam... Bu mektubu sana vermemi istemişti. Ama sadece her şey kontrolden çıkarsa..."

Titreyen ellerimle zarfı aldım.

Üzerinde tek bir cümle yazıyordu.

'Bu mektubu okuduktan sonra bana güvenmeyebilirsin.'

Bölüm sonu

1 yorum