"Ben de memnun oldum."
Dedi ve elini çekti. 5 dakika sonra asansör yukarı doğru çıktı ve 5. Katta durdu. Kapı açıldı ve içinden çıktılar.
"İyi akşamlar."
"İyi akşamlar."
Deyip merdivenleri çıkmaya başladı. Eve gidip zili çaldı. İçeri girip odasına gitti.
"Merhaba doktor hanım."
Dedi pembe duvara bakarak.
"Merhaba"
"Nasılsın bakalım?"
"İyiyim siz nasılsınız?"
"Ben de iyiyim teşekkür ederim."
"Günün nasıl geçti?"
"Bir kız ile tanıştım."
"Hm."
Babası kapıyı tıklatarak içeri girdi. Turkaz yatağın üstünde oturuyordu gidip karşısına oturdu.
"Oğlum burada bir psikolog yok farkındasın demi?"
"Biliyorum baba."
"Evet senin çocukluğundan beri bir sürü psikoloğa götürdük fakat bir değişmedi. Bu durumu kabullenmeyi seçtik. Sende öyle yapmayı dene."
"Baba ben onu görüyorum!"
"İkimizden başka kimse yok kabullen artık şunu yeter!"
"Neden beni anlamıyorsunuz? Beni sadece o anlıyor!"
"Gerçekte bile olmayan biri seni anlıyor öyle mi?"
"Evet!"
Dedi ve kulaklığını alıp kapıyı sert bir şekilde çarparak evden çıktı. Kulaklığı takıp yürümeye başladı. Ruhunu melodiler sararken göz yaşlarına izin verdi. Bu tür sözleri babasından duymak ona çok ağır geliyordu. Bu ilk değildi çocukluğundan beri herkesten aynı şeyleri duyuyordu. Bağırarak çalan şarkıları seslendiriyor, dans ediyordu. Onu izleyen insanları umursamıyordu. Kendi evrenin de kimseye yer vermemişti. Bu sırada Dolunay günlüğüne yeni bir sayfa açtı.
Sevgili günlük
Garip günün akşam saatlerindeyim. Bu gün gayet sakin başlamıştı. Ta ki asansöre binene kadar. İçerde uzun gür saçlı siyah gözlü esmer biri vardı. Nerden bile bilirdim birlikte asansörde kalacağımızı. Evet yanlış duymadın baş başa asansörde kaldık. Bir süre ofladım. Orada uzun bir süre kalacağımızı anladığımda elimi uzatıp kendimi tanıttım. İsmi Turkaz'mış. Baya kibar birine benziyordu. Umarım öyle biridir, insanlar hakkında ne zaman iyi düşünsem yanılırım bilirsin. Ön yargılarımı doğru çıkmasından bıktım artık. Neyse geç olmaya başladı. Kulaklığımı takıp derin hayallere dalmaya gidiyorum.
Görüşürüz.
Günlüğü kilitleyip beyaz masanın üstüne bıraktı. Kulağı takıp yatağına uzandı. Gözlerini kapatıp hayal kurmaya başladı.
Turkaz uzun zamandır dışardaydı elini cebine atıp telefonu aldı. Saate baktı, saat 22.30 olmuştu. Ev dönmeye karar verdi. Eve gidip anahtarı ile dış kapıyı açıp içeri girdi. Hızla odasına gidip kapıyı kilitledi. Tek istediği uyumaktı. yatağına yatıp uyumaya çalıştı.