Lidya ve Zeynep kantine inerken okuldaki tipleri gösterirken birbirlerini iyice tanırlar
Zeynebin dikkatini çeker çünkü bir anda bu kadar samimi birini bulması ona bir tık şov gelir ama çaktırmaz.
Diğer kızlarda o sıra kantine gelmiştir ve Lidya ile Zeynebi yanyana tost yerken görürler bu durum Hilalin hoşuna gitmez ama belli etmez O sıra Mina yanlarına gidelim der giderler
Zeynep ile Lidya gülüşürken kızlar yanına gelir Esin ne kaynatıyosunuz Lidya ise hiç öyle konuşuyoduk gelin oturun der Hilal Zeynebin karşısına oturur göz teması kurar ama asla konuşmaz Süeda da Hilal'in yanına oturur Mina Zeynep sen hangi okuldan geldin der Lidya ile zeynep İstanbul Anadolu lisesinden der Hilal bir anda siz baya tanışmışsınız heralde Lidyanın bu kadar şey bildiğine göre Zeynepte evet baya yakın olduk cidden iyi biri der gülümseyerek
Öğle arasının sonlarına doğru kantindeki kalabalık iyice seyrelmişti.
Lidya ile Zeynep hâlâ yan yana oturuyordu. Tostlarının son parçalarını yerken konuşmaları bir türlü bitmiyordu. Zeynep, Lidya'nın anlattığı okul hikâyelerinin bazılarına gülüyor, bazılarını ise şaşkınlıkla dinliyordu.
Bir süre sonra Hilal sandalyesinden kalktı.
"Tuvalete gidiyorum."
Çantasını masada bıraktı. Sonra Zeynep'e dönüp, sanki aklına o anda gelmiş gibi ekledi:
"Gel, sana da nerede olduğunu göstermiş olayım."
Zeynep zaten bir süredir tuvaletinin geldiğini fark etmişti.
"Olur."
Lidya başını kaldırdı.
"Ben sınıfa geçerim."
Zeynep ona dönüp gülümsedi.
"Ben de hemen gelirim."
Hilal hiçbir şey söylemeden kapıya yöneldi.
Zeynep de arkasından çıktı.
Koridor, birkaç dakika önceki kalabalığından eser kalmamış hâlde sessizdi. Ders zili çaldığında herkes çoktan sınıflarına dağılmış olacaktı.
Hilal hızlı yürümüyordu.
Sanki acele etmeleri gerekmiyormuş gibi sakince ilerliyordu.
Tuvalete geldiklerinde Zeynep içeri girdi. Hilal de arkasından girdi.
İçerisi tamamen boştu.
Zeynep kabinlerden birine girdi.
Hilal birkaç saniye bekledi.
Sonra giriş kapısına doğru yürüyüp kilidi çevirdi.
Küçük metal sesinin ardından anahtarı avucunda tuttu.
Yüzünde belli belirsiz bir memnuniyet vardı.
Zeynep kabinden çıktığında Hilal aynanın karşısında duruyordu.
Ellerini yıkadıktan sonra kapıya yöneldi.
Kolu aşağı bastırdı.
Zeynep kapının kolunu bir kez daha aşağı indirdi.
Kapı yine açılmadı.
Kaşları çatıldı. Kolu bırakıp Hilal'e döndü.
"Niye açılmıyor?"
Hilal kapının yanındaki duvara yaslanmıştı. Yüzünde en ufak bir telaş yoktu. Zeynep'in aksine oldukça sakindi.
Birkaç saniye boyunca ona baktıktan sonra ağır adımlarla kapının yanına geldi.
"Birisi kilitlemiş demek."
Elini kilidin üzerine koydu, sanki gerçekten çözmeye çalışıyormuş gibi birkaç kez çevirdi.
Sonra vazgeçti.
"Sanırım biraz bekleyeceğiz."
Zeynep'in yüzündeki şaşkınlık daha da belirginleşti.
"Biraz mı?"
Hilal omuz silkti.
"Çok uzun sürmez."
Oysa cebindeki anahtarın ağırlığını hissediyordu.
Zeynep bunu bilmiyordu.
Hilal birkaç adım geri çekilip aynanın önüne geçti. Saçlarını eliyle düzeltti. Ardından aynadaki yansımadan Zeynep'e baktı.
Zeynep telefonuyla uğraşıyordu.
Hilal'in bakışları bir süre üzerinde kaldı.
Zeynep sonunda başını kaldırınca göz göze geldiler.
Hilal bu kez bakışlarını kaçırmadı.
Zeynep birkaç saniye sonra istemsizce gülümsedi.
"Niye öyle bakıyorsun?"
Hilal hafifçe başını yana eğdi.
"Nasıl bakıyorum?"
Zeynep cevap vermedi.
Hilal'in dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
Sonra aralarındaki mesafeyi biraz azalttı.
Zeynep bunu fark edince olduğu yerde kaldı.
Hilal'in sesi alçaldı.
"Sabah seni ilk gördüğümde bu kadar sessiz biri olduğunu düşünmüştüm."
Zeynep kaşlarını kaldırdı.
"Şimdi?"
"Yanılmışım."
Hilal birkaç saniye daha gözlerinin içine baktı.
Zeynep'in yüzündeki ifade yavaşça değişti. Ne diyeceğini bilemediği için gözlerini kaçırdı.
Hilal bunu görünce geri çekildi.
Sanki hiçbir şey olmamış gibi aynaya döndü.
Bir süre sonra konuşmayı tamamen başka bir yere taşıdı.
"Lidya'yla çok konuştun."
Zeynep başını kaldırdı.
"İyi anlaştık."
Hilal aynadaki yansımasından ona baktı.
"Fark ettim."
Sonra arkasını dönüp Zeynep'e doğru yürüdü.
"Onunla bu kadar konuştuktan sonra..."
Bir an durdu.
"...biz de yakından tanışabiliriz bence."
Zeynep'in yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.
"Olabilir."
Hilal başını salladı.
Ardından sanki sıradan bir şey soruyormuş gibi,
"Sevgilin var mı?" dedi.
Zeynep bir an durdu.
"Yok."
Hilal'in yüzündeki ifade değişmedi.
"Benim var."
Zeynep merakla baktı.
"Kim?"
"Agah."
Hilal ismi söylerken gözlerini kısa bir süre yere indirdi.
Sonra tekrar Zeynep'e baktı.
"Gerçi ilişkimiz pek iyi değil."
Zeynep'in yüzündeki merak yerini dikkatli bir ifadeye bıraktı.
Hilal duvara yaslandı.
"Oldukça toksik."
Bir süre sessiz kaldı.
Sanki anlatıp anlatmamak arasında kararsızmış gibi parmaklarını birbirine geçirdi.
"Ne yapacağımı ben de bilmiyorum artık."
Zeynep onu dinlerken başını hafifçe eğdi.
"Zor olmalı."
Hilal küçük bir gülümsemeyle karşılık verdi.
"Biraz."
Sonra gözlerini Zeynep'ten ayırmadan ekledi:
"Ama bugün ilk defa kafam başka bir şeye dağıldı."
Zeynep ne demek istediğini anlayamadı.
"Nasıl yani?"
Hilal cevap vermek yerine sadece gülümsedi.
"Boş ver.
Zeynep birkaç saniye ona baktı.
Sonra telefonunun ekranına göz attı.
"Ders başladı."
Hilal'in yüzünde küçük bir memnuniyet belirdi.
"Farkındayım."
Zeynep şüpheyle baktı.
"Sen hiç telaşlı görünmüyorsun."
Hilal omuz silkti.
"Senin yanında telaşlanamıyorum demek ki."
Zeynep cevap vermeden önce gözlerini kaçırdı.
İlk defa Hilal'in söylediklerinin altında başka bir şey olabileceğini düşündü.
Ama üzerine gitmedi.
Yaklaşık kırk dakika sonra ders zili çaldı.
Mina sınıftan çıkarken Zeynep'in hâlâ dönmediğini fark etti. Lidyaya döndü ve en son tuvaletteydiler dimi dedi Lidya da evet dedi tuvalete gittiler ve kapıyı açamadılar
Lidya: kızlar orda mısınız
Zeynep: evet Lidya
Mina:Tamam ben anahtarı bulup geliyorum biri size oyun oynamış anlaşılan
*Mina kapıyı açar*
Hilal ve zeynep tuvaletten çıktı ve Zeynep Lidya ve Minaya teşekkür eder
Hilal Zeynebe bakar
Zeynep de ona bakar.
Bu kez Hilal'in yüzünde küçücük bir gülümseme vardı.
Zeynep bunun nedenini anlayamadı.
Ama o gülümsemeyi aklında tuttu.
